Long Distance Walker: Verslagen

35e) 09-03-2018> Waterpoortloop Ooltgensplaat> 107 km29028187_696196120504365_5674864933003591680_o

De vooruitzichten waren in het begin regen en later droog met in de middag nog wel 17 graden op zaterdag!
De regen hebben we in de vorm van miezer gehad tot 3 uur in de nacht, wat op sommige momenten best wel glad was waardoor vele ten val kwamen. Had de korte broek mee genomen en had het idee om deze in de eierschuur aan te trekken op 90 km. Ben blij dat ik ervan af zag het was gewoon te koud. Deze tocht gelopen met Jantinus Meints en na de pasta rust ook met Jan ’t Mannetje.
Prima verzorgde tocht af en toe taaie stukken wat het maakte tot een volwaardige tocht. Daarbij een prima verzorging met gastvrije vrijwilligers en een organisatie die stond als een huis.

Route:

https://connect.garmin.com/modern/activity/2546513188

34e) 26-01-2018> 31e Bossche 100 ‘s-Hertogenbosch> 107 km

Foto’s B100 site:

http://www.bossche100.nl/index.php/galleries/fotos-2018

Foto’s Frans Leijtens:

https://photos.google.com/share/AF1QipOUwH67ZviBtJuvAwdO0WF4Zw6OhaKvqvpN4P56dbbRceCKR9OrD-8GRjmQER2emg?key=aGNkMnB6TzlIemViV3RwaE5ZYWZfRi1GakV0N0d3

33e) 17-11-2017> Olat jubileumwandeltocht> 110 km23660633_355449384916929_1833594738_o.png

23668971_632068493583795_1111921314289672838_o

Route:

https://connect.garmin.com/modern/activity/2338021065

32e) 16-09-2017> Nijmegen-Rotterdammars> 160 kmnijmegen-rotterdam-2017-036

Route:

https://connect.garmin.com/modern/activity/1983196270

Video:

Foto’s:

https://photos.google.com/share/AF1QipOTDZogmBGgXSugZHDsrjX9MTUe4sCKNsZNtkHAuvkVN5wY4MGO70xaVgxoWfSVjw?key=TnRkS3hOM042ajRRWElodzhvdkMxMXp1MEJuUjR3

31e) 03-06-2017> Internationaal Wandelevenement OLAT Weert> 107 km

Bedoelingen vooraf waren om 24 uur uit te lopen, voelde mijn eigen super had goede benen maar bovenin was het niet rustig. Geen goede basis om een prestatie neer te zetten. Ben zo gelukkig met een stel vrienden/vriendinnen om mij heen die het mogelijk maakte dat ik alsnog mijn Long-Distance stempel in mijn boekje kon laten zetten. Mijn broer die mij weg bracht en ophaalde en een prachtige fotoreportage van dit prachtige evenement heeft gemaakt. Alle vrijwilligers en organisatie hartelijk dank voor de goede zorgen het was perfect geregeld op een nieuwe locatie die zeker voor herhaling vatbaar is.

Foto’s: https://photos.google.com/share/AF1QipPJkVHG-uzBy8TDyiciUDBdssGJmb3E7zhzpMGRpwLTkmV69JSRoewykWPSFkITkA?key=VU1GTGp4Q1BPekRkM243Qnpic1p1SHRsQ1pPejVB

GPS-Track: https://connect.garmin.com/modern/activity/1778057737

30e) 06-05-2017> Mergellandroute Bocholtz wsv NOAD> 129 km

In 2013 hadden Jan en ondergetekende al plannen om deze tocht te gaan ondernemen, toen waren we er nog niet klaar voor vonden we…….nu vier jaar later stond ie eindelijk op mijn agenda

Het eindpunt kan nooit zo interessant zijn als de weg ernaartoe…….

51e mergellandroute 2017

Op zaterdag 6 mei stonden in totaal 72 ultrawandelaars aan de start voor café Oud Bocholtz om 135 km te gaan wandelen en duelleren met soms pittige klimmen in een prachtige omgeving.  In totaal 21 verzorgingsmomenten, 115 kilometer in de groep lopen, prachtig weer, goed gezelschap en dit alles moet in een strak tijdschema gelopen worden in een tempo van 6.5 km per uur. In werkelijkheid is deze tocht maar 129 kilometer en zoals ik hoorde vorig jaar ook, maar had het voor geen goud willen missen.

De voorzitter van WSV NOAD Bocholtz doet zijn woordje en legt de gedragsregels uit waar we ons allen aan dienen te houden, daarna is het toch echt 11.00 uur en zet de menigte zich in beweging achter de voorlopers waar je achter diende te blijven. Via Fromberg (10,7 km) kregen we onze eerste rust….een fruithapje als tussendoortje richting  de befaamde Keutenberg. Wandelaars die deze tocht a meerdere malen hadden gelopen gaven uitleg wat en waar het een en ander stond te gebeuren. Eerlijk is eerlijk het tempo en in de groep lopen is voor mij een aanpassing in het begin maar ik compenseer dit door foto’s te maken en laat mij af en toe terug zakken om erna weer voor aan te sluiten. Een goed boek of de krant lezen zou in het begin ook nog kunnen maar eenmaal bij de Keutenberg aangekomen zie ik het bordje 22%  staan en besluit de klim te filmen vanaf de voet tot boven. We hadden prachtig weer maar de zon scheen gelukkig nog niet in volle glorie tijdens deze klim. Eenmaal boven was er een wagenrust met zitgelegenheid, een hard gekookt eitje, broodjes en een goede bak verse koffie ze hadden het prima voor elkaar. mergellandroutel 074

Na een zit van 20 minuten werden we weer in beweging gefloten door een fluitje waar nauwelijks geluid uit kwam, dit fluitje gebruikte de voorloper ook als er een auto aankwam! Zelf denk ik dat de voorste 10 mensen het fluiten konden horen en daarbij riep ie ” Otto, inschuiven” in de nacht hebben we hier vaak om moeten lachen zo vaak dat we dit al hadden gehoord onderweg. De kleine rusten onderweg waren voornamelijk korte drankrusten met af en toe wachten tot de achterste wandelaars weer bij de groep waren. We kwamen ook nog een bruidspaar tegen die foto’s aan het maken waren, we hadden al min of meer besloten om daar even bij te gaan staan tot dat we door de fotograaf zelf werden geroepen die had schijnbaar al hetzelfde idee.mergellandroutel 089

Bij de caférust in Ulestraten (44 km) hebben we weer beschikking over de tas en dienen we ons veiligheidshesje aan te doen. Hier zaten we bijna 1 uur en bij vertrek horen we geruchten dat er een fixe bui aan zou komen, her en der zie ik iedereen tip 4 ( tijdens de vierdaagse tv uitzending van de dames) om een poncho bij te steken in acht nemen. Maar gelukkig waren het maar geruchten en bleef het kurkdroog. Ook waren hier op deze rustplaats al uitvallers te melden helaas. De korte broek hoefde geen plaats te maken voor iets warmers want ook de temperatuur was perfect.

Verzorging was prima onderweg, bij Brommelen hadden we bij een boerderij een zitrust waar we erwtensoep kregen en brood voor dat we werkelijk in de nacht gingen lopen. Die nacht hielden we elkander wakker door kinderlijke spelletjes  maar alles is beter dan slaapwandelen zelf bleef het bij mij bij af en toe geeuwen.. ….. Weet niet meer welke rustpost het was maar het was wel een zit-rust waar we bij vertrek 2 wandelaars op de grond zagen liggen met een warmtedeken. Kijkt nooit fijn en het hield ons bezig wie het zouden zijn en hoe het met hun ging……mergellandroutel 094

Ook achter de voorlopers lopen begon lastiger te worden het tempo moest gedwongen langzamer omdat de groep te ver uit elkaar begon te raken. Terwijl ze perfect volgens mijn horloge 6.5 liepen. Kreeg ook last van branderige voeten en of dit te maken had met het tempo weet ik niet maar ik was blij dat we bij de bagage rust aankwamen in Gronsveld (79 km). Daar maakte ik gebruik van de E.H.B.O. om mijn voeten in te sprayen met kamferspiritus. Wissel mijn schoenen en sokken. Ook hoorden we dat het met de wandelaars die op de grond lagen goed ging gelukkig….

Ook hier was de rust bijna 1 uur en om half 3 in de nacht vertrokken we uit de sporthal wat schijnbaar een nieuwe rust was. De nacht temperatuur was prima en de vogels floten hun beste lied, toch kreeg ik het soms koud maar dit kwam voornamelijk door de rustmomenten. Daglicht begon op te komen en zo ook de temperatuur steeg, kon ook meer foto’s maken want de omgeving was gewoon te mooi. mergellandroutel 151

Bij de bagage rust Harmoniezaal ( 96 km), konden de veiligheid hesjes weer uit, 50 minuten pauze waar menigeen gebruik maakte om hun hoofd te rusten te leggen. Onze tafel had de grootste lol om Nico die vocht tegen de slaap…de tranen rolde over onze wangen van het lachen. Zo komisch was het om te zien hoe zijn ogen schuin wegrolde, en het idee om hem te voorzien van make-up maakte het nog  hilarischer. Ik heb in tijden niet zo’n lol gehad tijdens een wandeling.

In de ochtend tegen 7 uur vertrokken we weer en de laatste etappe was aangebroken, via Schey waar we bouillon kregen wat bij mij niet goed viel, en Eperheide kwamen we aan bij Vijlerbos boshut. Dat was het punt waar we voor het laatst ons eigen tegoed konden doen aan eten en drinken. Hier was het punt dat je op eigen tempo mocht gaan lopen. mergellandroutel 174

Met achten vertrokken we en het tempo werd steeds opgeschroefd,  op de rust zagen we de “plaatselijke favoriet” die schijnbaar als eerste aan wilde komen rennend onze rustpost voorbij gaan. Vanaf daar ging ook ons tempo weer naar beneden, en liepen we naar het verzamelpunt waar we konden douchen. Hier was het wachten totdat we gezamenlijk zouden vertrekken om achter de drumband aan binnen te komen, maar de muziek was er deze keer niet en ook gezamenlijk binnen komen was het niet…..jammer! Waar we voordien strak op schema achter de voorlopers dienden te blijven was het nu zie maar het laatste stuk uit te wandelen achter de voorlopers. Hoorde van Ed Voogd dat dit andere jaren wel feestelijker binnen komen was.

Mijn 1e Mergelland uitgelopen waar we “Jan Kampman en Ik” in 2013 nog van droomde… helaas heb ik het alleen volbracht maar in gedachte heeft hij met me mee gelopen…….

Het eindpunt kan nooit zo interessant zijn als de weg ernaartoe…….

Beklimming Keutenberg (video): https://photos.google.com/share/AF1QipNty-m6D0nQIkRYE0j7DgFinIHufmuUfKtqLTBYyZ0xrWPXXizQB3Q6-BrvYesUGQ?key=MW9udDdlbUN2ZFVoNUw2Q1R4VFYzc1dlM01MQi1B

Route: https://connect.garmin.com/modern/activity/1719824707

Foto’s: https://photos.google.com/share/AF1QipM1rMU9ZGKZKMsBDnt3aQczW3FoF0U2S4GfeyE4GRyDd32YKM9HNiJsyqn7c8YuZA?key=WFJEcEprb3NPWUVjaFJoMld0Q0xHRXhDdUNfYW13

29e) 22-04-2017> 15 uur snelwandelwedstrijd “39e de Nacht van Loon op Zand”> 115.900 km

Loon op Zand..een test of een wedstrijd?foto van Yvonne Grootswagers.

De nacht van Loon op Zand staat sinds 2014 vast op mijn agenda, niet omdat de omgeving zó spectaculair is of dat je prachtige foto’s kan maken. Maar het is een uitdaging, een mentale beproeving en je kan er een wedstrijd lopen, en wel over 80 kilometer en/of 15 uur.

Zelf vind ik de Nacht van Loon op Zand een prachtig evenement waar ik mijn eigen kan meten met anderen, het gevaar schuilt er ieder jaar weer in dat ik te vroeg en te hard van start ga, en zo ook dit jaar heb ik mijn eigen plan uitgestippeld. En dit alles met een missie, de planning op de lange termijn zal ik maar zeggen. Rond de honderd wandelaars hadden zich in geschreven, maar eenmaal aan de start merk ik op dat er vele niet zijn opkomen draven.  Dit jaar ben ik gaan trainen met een hartslagmeter om, en heb eindelijk het licht gezien wat de voordelen kunnen zijn.

Had mijn eigen voorgenomen om de eerste 80 kilometer binnen 10 uur te lopen en daarna de 15 uur vol te gaan lopen. De verzorging is altijd prima bij wsv Hart van Brabant die dit evenement al voor de 39e keer organiseert, maar toch zorg ik ook voor mijn eigen verzorging die ik deze keer bij Monique de Jong die als vrijwilliger aanwezig is achter laat.

Tien minuten voor de start is iedereen een plaatsje aan het zoeken achter de startlijn, toespraak door de burgemeester is geweest aftellen en we mogen weg. Eerst moeten er twee kleine rondes door de Molenwijk gelopen worden van 1343 meter voor dat men grote rondes mag gaan lopen van 4572 meter. Bij iedere ronde komen we door de sporthal waar de hoofdpost van de verzorging is, evt. E.H.B.O. en massage. Er gaan er vele van begin af aan volle bak lopen, kan mijn eigen prima inhouden maar ga toch sneller weg als ik vooraf bedacht had. Kom te lopen met Wilma Driessen en na de kleine rondes gedaan te hebben sluit Paul Janssen bij ons aan, Paul heeft een grote stap gemaakt in het wandelen en had de intentie om te gaan voor de prijs “beste debutant”.  Na een x-tal rondes merk ik dat er een paar achter ons liepen….ik hoor ” Ja de Belgen zijn gearriveerd” het waren Chris van Cauwenberghe en Peter Asselman. Na wat dollen onderling passeerde ze ons en gingen in een hoger tempo lopen. Van alle kanten schieten ze ons voorbij, maar ik laat me niet gek maken…ik weet wie voor mij loopt en op het einde worden de prijzen verdeeld zegt Piet v/d Kroft altijd. Onderweg hadden we nog een akkefietje met een wandelaar die dwars door ons heen wilde lopen waar ik mijn ongenoegen over uitte. Het is een wedstrijd maar niet ten koste van alles lijkt me.

In de nacht hebben we het niet droog gehouden, maar kletsnat is een groot woord…het miezert af en toe. Heb wel koude handen gekregen terwijl ik handschoenen aanhad, dus het was er ook best wel fris bij. We halen steeds meer voorgangers in die ons in het begin voorbij liepen en ik dacht bij mezelf dit is winst waar ik slimmer in ben geworden. De nacht verloopt prima en de 80 kilometer verloopt precies zoals ik van tevoren had bedacht en wel precies binnen 10 uur! Paul is 1e geworden bij de debutanten, mooie prestatie in een prima tijd…gefeliciteerd. Samen pakken we een bak koffie die we elkander hadden beloofd alvorens we de 15 uur vol gingen lopen. Het werd al licht en er kwamen er meer bij ons lopen, Wilma, Chris en Peter het stel was weer compleet. In deze samenstelling maakte we onze rondes. Om 11 uur precies kwamen we in de sporthal aan waar we een sticker opgeplakt kregen als teken dat we vanaf NU kleine rondes moesten gaan maken.

Ik zie Peter Asselman als een speer ervandoor gaan, chapeau want hij was voorafgaand zoals ie zelf zei al 6x dood gegaan. Kon dit toch niet laten gebeuren en ik ga in de achtervolging, Paul volgt en getweeën haalden we beetje bij beetje hem in. Mijn broer was in de ochtend komen kijken en stond buiten foto’s te maken, de tweede kleine ronde pak ik mijn kans en versnel in een flink tempo en haal Peter in. Hartslagmeter is nog nooit zo hoog geweest de afgelopen uren ik mag wel zeggen flink hoog. Maar kapot gaan doe ik niet, meer was ik verbaast dat ik na 110 kilometer nog zoveel kracht had om in een tempo van 8.7 per uur nog 6 kleine rondes eruit te persen. Onderweg was ik aan het dollen geweest met Dirk-Jan v/d Nieuwenhuizen dat ik 120 kilometer ging maken en als ik het niet haalde ik te voet naar Den Bosch zou lopen….. Maar met 115.9 kilometer ben ik dit jaar dik tevreden.

Uitslag 80 km mannen: http://www.wsv-hartvanbrabant.nl/Mannen%2080%20km.%202017.pdf

Uitslag 15 uur: http://www.wsv-hartvanbrabant.nl/Plaatsvolgorde%201%202017.pdf

Foto’s: https://photos.google.com/share/AF1QipMAr9eamadyDCwUOveIHuNvdlhe8QR742so1dAekUfdqD8Z37rgm5fD-pz0uB4ZcQ?key=Ykg5YjdqdWs1SFFJOW45MGxfSU9rMnEyOTVDZFBR

GPS-Track: https://connect.garmin.com/modern/activity/1693713448

28e) 24-03-2017> Long distance Walk Klarenbeek wsv WS’78> 110 km

Eerste 30 km in de groep bij elkaar gebleven, daarna 40 kilometer op tempo en daarna de laatste 40 kilometer merendeels onverhard bij het team gelopen . Prima verzorgd gezellig gelopen en genoten….

17547279_1416110125117931_1848549280_o

Foto’s: https://photos.google.com/share/AF1QipOf4V_ioUmsmLByvwgxdPgStAi7tIf5NugEUBjhfTSi4TlVaBrFo-dLZhQH-MS18Q?key=SEFIV29pemFfNkFoVWNWMGo3U01UWXN3UWRaMkx3

Route: https://connect.garmin.com/modern/activity/1638799355

27e) 10-03-2017> Waterpoortloop Ooltgensplaat> 110 km

17218551_418579415162633_6646375959725931843_o

Route: https://connect.garmin.com/modern/activity/1614931424

Foto’s: https://photos.google.com/share/AF1QipNIWMaRp-bVQBdTUiLIANYI6xM7bOP0ppARH96wEEAIPFaxqrE6knbpXs5Hqm6zsw?key=cTBEU0IxMFp3LWRhSEFHcTl6WXVyU0JZSTljU2pB

26e) 27-01-2017> 30e Bossche 100 s’-Hertogenbosch> 110 km

De klassieker onder de lange afstandstochten

De 30e editie van de B100, reden voor een feestje en wij voorlopers mogen de route versieren waar nodig met linten en pijlen.

16265389_1858519600840149_5993221164571859724_n16344054_222393078222561_344456747_n

Na Nijmegen-Rotterdam staat het volgende evenement in de wachtkamer, althans wachten tot we kunnen inschrijven. Wachten tot 5 november na 24.00 uur, en hopen dat je er bij zit. Eigenlijk als je erover nadenkt een bizar gegeven, maar je wilt de B100 niet missen. De eerste van het jaar je weet nooit van tevoren hoe de omstandigheden zijn maar je hoopt op zo extreem mogelijk ook al zoiets bizars.

Eind oktober komen de eerste berichten van de B100 organisatie, een nieuw bestuur, nieuwe website zelfs de FB site is aantrekkelijk, ook hebben ze de B1oo nullen aangepast. De eerste controle van het parcours wordt uitgevoerd en aantrekkelijke foto’s worden geplaatst alles in zomerse sferen. Het blijkt achteraf het parcours te zijn van 30 jaar geleden, denk eigenlijk  dat er heus wel her en der een aanpassing gedaan moest worden. De tweede controle dag is 1 november en op de foto’s is nog niks herkenbaars te zien maar de speurtocht en nieuwsgierigheid neemt toe.

Dan is het zover de inschrijving ben opgebleven want vorig jaar was het de dag erop al bijna vol. Dit jaar was niet anders en hadden ze zondag 6 november om 12.00 uur al 132 deelnemers…….. dan hoef je niet te vragen dat mensen hunkeren naar de klassieker onder de lange afstandstochten de B100. Half november verschenen er weer wat foto’s bij hun derde controle en ik herken er een paar o.a. de boeken-boom in Nederhemert. Half december werd de deelnemers lijst online gezet en aan heel veel onduidelijkheid is een einde gekomen je zat erbij of stond op de reservelijst. Zelf ging ik dit jaar als voorloper fungeren samen met Ed Voogd, Jantinus Meints en Antoine Hunting. Geen onbekenden voor mij want hier loop ik meestal mee op de langere tochten.

Het nieuwe jaar is aangebroken en het weertype is eindelijk aan het veranderen, sneeuw, vorst eindelijk wat ellende wat de organisatie als muziek in de oren moet klinken. Half Januari wederom foto’s die laten zien dat het parcours flink aan het veranderen is, zelf ga ik maar eens in de kledingkast kijken of er nog iets aangeschaft moet worden…heerlijk die voorpret en onzekerheid.

Een week voor de start maken de vrijwilligers zich zorgen of ze wel nodig zijn aangezien ze nog niet op de website staan vermeld, en vrijwel direct worden die namen ook gelukkig bekend want zonder hun kunnen wij het wel schudden DIE ZIJN ONMISBAAR!

Op de dag van de start mijn tas ingepakt en weer uitgepakt, controle op controle echt weer wennen zo’n eerste lange afstandswandeling. Eindelijk gepakt nu nog de honden uitlaten en vertrekken, eenmaal buiten toch frisser als gedacht dus nogmaals een laatste wisseling van bovenkleding maar dan is het zover op naar De Fuik 8 de startlocatie.

Aanmelden en bescheiden ophalen en tevens een prachtig shirt wat  we kregen aangeboden omdat het de 30 editie was. Alle voorlopers waren er al zo ook vele bekende wat een fijn weerzien was. Wij als voorlopers zouden een uur eerder vertrekken en voordien kregen we de laatste aanwijzingen van Frans Leijtens waar we vooral rekening mee moesten houden.naamloos

Dan is het toch eindelijk zover de eerste kilometers moesten we op GPS lopen aangezien het begin niet behangen was met pijlen en linten. Dit gedeelte zouden de lopers achter de man met “umbrella” lopen Bertus van Ginkel.

De route was bijna exact als 30 jaar geleden namelijk Vanuit het startpunt liepen we om de binnenstad van Den Bosch , door de bossche broek, Vught hier zou de 1 wagenrust staan maar toen wij er langs kwamen was deze nog niet gearriveerd, gingen verder door naar  Den Dungen, BerlicumRosmalen waar we een leuke klus moesten klaren door breakstaafjes op te hangen op een cruciaal punt en waar we later door het Kruipgat moesten onder de A59 door. Helaas gingen hierna velen rechtdoor terwijl er links linten hingen die voor ons goed zichtbaar waren maar zoals altijd als er 1 rechtdoor gaat volgen er meer…. De eerste grote rust ( 30 km)was in de kantine van OJC Rosmalen, daar was de 1 lus van 4 kilometer we moesten in de lus ergens een boekje en een breakstaafje ophangen zodat de lopers die gingen voor de Long Distance afstand hier een bladzijde uit konden scheuren als bewijs dat ze de lus hadden gelopen.30e-bossche-100-048

Na een korte rust gingen we weer op pad en kwamen door Empel langs de Maas, Hedel, Bruchem om aan te komen in Nederhemert.  Hier zouden we overvaren met een veerpont maar stichting Het Veer kwam niet opdagen terwijl ze volgens afspraak half 8 zouden varen….wij zaten al een hele tijd te wachten in de bus van de organisatie maar ik ging zelf op zoek naar vervoer omdat de eerste wandelaars al waren gearriveerd en wij deze toch voor moesten blijven. Een vriendelijke dame reed ons met de auto naar de andere kant van het water wat wij natuurlijk erg waardeerde.Daar liepen we verder om onze controle uit te voeren naar het andere veerpont in Bern daar stuitte we wederom op een probleem er stond een groot bord dat het veer pas ging varen om 9 uur….de organisatie had ook hier een afspraak mee gemaakt om eerder te gaan varen voor ons maar helaas. Zelf was ook hier voor ons de opdracht om creatief met de situatie om te gaan want we moesten de wandelaars proberen voor te blijven. Ik zag een vissersbootje verderop liggen met twee vissers die aan het snoeken waren, op mijn vraag of ze ons over wilde zetten stopte deze met hun hobby en bracht ons per 2 over naar de overkant. Eenmaal aan de overkant kwamen vele wandelaars in een stoet aangelopen, de visser zei stamelend dat hij het toch echt bij ons vieren zou houden……ik snapte dat wel.

16298798_10155971167783438_3851287130196221539_n16406456_10155971167818438_8591801302195713285_n16265518_10155971167813438_3604949347113486538_n

De tweede grote rust was in Oud Heusden ( 61 km) bij de Pannenkoekenbakker, ook hier was een lus van 4 km met hetzelfde verhaal … na 3 km een boekje ophangen enz.. Na onze lus een korte pauze waarna we onze spullen van het voorlopen in konden leveren er zou al iemand onderweg zijn voor het laatste gedeelte. Wij namen een korte rust en vroegen hoe laat we mochten vertrekken, wij mochten gelijk door was het antwoord dus gingen wij ontspannen verder.30e-bossche-100-039

Het venijn zeggen ze zit altijd in de staart en zo was het deze keer niet anders, niet dat het begin allemaal een makkie was maar de weersomstandigheden waren bijna zomers en zeker niet B100 waardig. Veel onverhard en we liepen door Drunen de Loonse en Drunense duinen de Brabantse Sahara met 30 km² stuifzand, hierna naar  Giesbergen waar de derde hoofdrust was (81 km), Cromvoirt om weer aan te komen waar we de vorige dag waren begonnen ’s -Hertogenbosch.16409549_1260532874012707_878642923_o

Waar we lang naar uitgekeken hadden is nu geschiedenis de 30e Bossche 100, een mooi en prachtig evenement dat door het nieuwe bestuur fantastisch is georganiseerd, vele vrijwilligers die uitermate vriendelijk en gastvrij ontvingen op de diverse wagenrusten op10, 18, 37, 47, 56, 68, 75, 88 en 94 kilometer. Alles was weer tot in de puntjes verzorgd jammer dat mensen van het veerpont de organisatie in de steek lieten maar ook daar werd weer prima op ingesprongen en opgelost. De vrijwilligers op de tassenwagen, die zorgden dat onze spullen met zorg behandelden, de start en finish locatie die ons gastvrij ontvingen. Het was weer een route om van te smullens’ nachts en overdag het was weer een feestje om hier aan meegedaan te hebben. Allen maar dan ook alle ook die ik vergeten ben bedankt dat jullie dit weer mogelijk maakte. Tot volgend jaar.

Foto’s:  https://goo.gl/photos/KmvTKaRWJTZFrJHT8

Foto’s B100: http://www.bossche100.nl/index.php/fotos-2017/

Route: https://connect.garmin.com/modern/activity/1554173693/share/0?lang=nl

25e) 17-09-2016> Nijmegen-Rotterdammars RWV> 158 km

Nijmegen –Rotterdam de langste Long-Distance tocht van Nederland 160km staat ieder jaar vast op mijn agenda, en eigenlijk is het alleen maar inschrijven en betalen. Maar als je gaat nadenken wie en wat er allemaal vooraf ging moeten we een diepe buiging maken voor de organisatie en al hun vrijwilligers. Ze doen het toch maar al die uren om ons wandelaars het na de zin te maken. Het is toch een tocht van ruim 29 uur waar we tot de in puntjes verzorgd worden.14446491_1080851145364115_1049683225_o

Deze keer is het de 51 editie vorig jaar een feesteditie nu was het de tocht van Hans Pranger, zijn 100e Long-Distance tocht wat een prestatie!

Er waren 84 deelnemers die zouden starten waarvan vele debutanten, wandelaars die voor het eerst deze tocht gaan beleven.  Ap van Gelderen was één van die debutanten, zijn zoon zou ons beide afzetten bij de start in Nijmegen. Voordat we werkelijk van start gingen zorgt  RWV er altijd voor dat we niet met een lege maag hoeven te vertrekken. Tassen in de vrachtwagen en op naar de toespraak van Gijs Den Ouden, deze wist ons o.a. te vertellen dat er een paar veranderingen waren in de route. Namelijk ter hoogte van Ede zouden we de drukte op de Ginkelseheide gaan ontlopen door westelijker te gaan en aan de kant van Ede langs de heide te gaan lopen. Dit omdat er altijd grote drukte is tijdens dit weekend vanwege de herdenkingen van “Operation Market garden” vond deze omleiding perfect en mag van mij er zeker in blijven.14352453_1135231529891800_5266588823632069685_o

1)De start naar Heteren: Eindelijk was het zover 84 deelnemers gezamenlijk naar de Rust in Heteren, vanaf daar mocht ieder op zijn eigen tempo gaan lopen. Onderweg ernaar toe vond ik het broeierig, wind in de rug op de Waaldijk bij Oosterhout en flink de zon erop. Het mooie van zo’n gezamenlijk begin is dat je de tijd hebt om met ieder kennis te maken en ervaringen uit te wisselen. Bij de eerste verzorgingspost was de bidon al leeg  het was dorstig weer. In Heteren stonden de vrijwilligers weer klaar met hun bakken met brood een mooie doorloop naar de pakken melk/karnemelk en de rust was aanstaande. Het fijne vond ik dat we nog evt. bij de tassen konden zodat we nog konden aanvullen wat we evt. vergeten waren mee te nemen of terug te stoppen waar we geen behoefte aan hadden. Gerrit Riezebos hield het tijdschema in de gaten en gaf aan dat we klokslag 14.05 mochten vertrekken.14352541_10153980275506801_7915604577984645540_o

2)Naar grote rust Ede: Onderweg naar Ede liep ik met drie anderen namelijk Jimmy Millard, Ed Voogd en Martin Averesch, om een poging te wagen om een glimp op te vangen van de parachutisten die uit de vliegtuigen zouden springen. In de verte zagen we de vliegtuigen ook werkelijk aankomen en zagen soms 18 springers uit een vliegtuig gaan prachtig gezicht was dat. Door de omleiding konden we stevig doorlopen zonder hinder te ondervinden van o.a.  fietsers, maar er zijn altijd ego’s bij die denken dat de weg van hun alleen is wat jammer is natuurlijk. Zelf vind ik het prettig om op tempo naar de rusten te lopen, zodat je langer kan rusten op de verplichte rusten. Even omkleden horloge opladen alles lekker op je gemakje. Helaas was hier 1 deelnemer gestopt.album-dsc_6012

3) Naar de grote rust Leersum:  Bij de start vanuit kampeercentrum “’t Gelloo” kregen we 5 minuten langer pauze, en Jimmy zou het even iets rustiger aan gaan doen i.v.m. ongemakken onder zijn voetzolen zodat we met drieën verder gingen. Het weer was perfect dus gewoon verder in korte broek en korte mouwen, wel had ik in navolging van Hans Pranger , Jajo en Annie van de Meer handschoenen aangedaan. Niet voor de kou maar het zou dikke vingers voorkomen, zag er wel raar uit trouwens maar het hielp wel! Ook moest het reflectiehesje meegenomen worden omdat deze na de vlaflippost aan moest bij Fam. De Leeuw in Overberg. Vorig jaar kregen we bij Ederveen een flinke bui te verwerken dit jaar was het zweten geblazen. In Leersum was ook weer het warm eten waar we een ruime keuze hadden aan gerechten,  omkleden en horloge opladen. Had nog tijd zat dus heb even mijn benen laten masseren aldaar…album-dsc_5850

4) Naar grote rust Bunnik: We starten precies volgens schema en de sfeer is prima onder de wandelaars en vrijwilligers, elke verzorgingspost werden we voorzien waar we trek in hadden en werden we gastvrij ontvangen. Het was ook op sommige stukken pikkedonker en een zaklamp en hesje was geen overbodige luxe. Ook waren er in het bosgedeelte fietslichtjes opgehangen wat prettig lopen was. Hier kun je snel slaap krijgen op dit gedeelte van de tocht maar gelukkig bleef het bij een beetje gapen.  Bij verzorgingspost 5 waren nog 4 wandelaars uitgevallen dus nog met 79 deelnemers onderweg. In Bunnik is de rust in een kantine van de plaatselijke voetbalclub waar we weer ruim in tijd konden rusten en sommige maakten daarvan gebruik om te gaan slapen. Hier waren we trouwens op de helft 79 km. Twee deelnemers moesten hier opgeven  wegens misselijkheid.

5) Naar grote rust Nieuwegein: Dit stuk vind ik een pittig stukje, maar in gedachten dat je hier de soeppost krijgt maakt veel goed. Soms vraagt je lichaam om iets hartigs en zou voor mij wat meer mogen onderweg.

6) Naar rust Oudewater: Aangekomen op sportpark sv Geinoord maak ik me gereed voor een normaal voor mij een saai stuk parcours waar je naar de ochtend toe loopt, slaapwandelen ligt op de loer en heb voor de zekerheid iets warms meegenomen omdat het frisser begon te worden. Ook mijn iPod meegenomen om met muziek het saaie stuk te ondervangen, andere liepen dit stuk weer versneld om slaap krijgen te voorkomen.album-dsc_6173

7) Naar rust Waddinxveen: In Oudewater aangekomen staat de teller op 115 km en begint het slotstuk van de tocht. Gelukkig is het weer licht wat ik persoonlijk prettig vind. Gek genoeg vond ik het mooiste gedeelte van de tocht nu het saaiste gedeelte, gelukkig kwamen er hulptroepen o.a. stond Piet v/d Kroft onderweg wat zeer gewaardeerd werd door ons groepje ook kwam Ilonka ons nog  tegemoet gefietst en reed een flink stuk met ons mee.  Op de grote rust aangekomen kleed ik me voor de laatste keer om en trek frisse schoenen aan voor de laatste 22 km.14195931_1289617714382909_7508514355145767061_o

Deze laatste kilometers lopen we met een groepje van zes in aangepast tempo naar de verzamelplaats “De Huifkar” waar we elkander feliciteren. Mooi moment is het daar om iedereen die nog binnen komt te feliciteren. Als Hans Pranger aankomt word hij natuurlijk hartelijk gefeliciteerd met zijn  100e wat een aantal! Gezamenlijk gaan we met de aanwezige voor de laatste 3 kilometer, Hans Pranger viel deze keer de eer om de vlag van RWV binnen te dragen…mooi!album-dsc_6244

Na een frisse douche was het tijd voor de prijsuitreiking en de diverse dankbetuigingen. Hans Pranger werd nog eens nadrukkelijk gefeliciteerd ook namens Cock Don van Europe Pallet en in de bloemetjes gezet. Zelf kreeg ik ook namens Europe Pallet een bos bloemen en kaart voor mijn 25e Long-Distance tocht erg attent!

Ben er in mijn verslag mee begonnen maar wil er nogmaals mee eindigen meer dan 29 uur plezier met elkaar, vriendelijke vrijwilligers en een organisatie die stond als een huis van de 1e tot de laatste pijl. Zeven posten waar je de tas tot beschikking hebt, het in en uitladen ervan enz. enz. Allen hartelijk dank het was weer perfect en zeker tot volgend jaar mijn 5e……..

Foto’s gemaakt door Danyell: https://myalbum.com/album/zQECKqr3Mel6

Route: https://connect.garmin.com/modern/activity/1368652917#.V9-KB20UhvI.email

24e) 09-09-2016> Z tot Z Wandeltocht Zeewolde> 114 km14311234_1080123795427551_1727540687207839055_o

Volgens mij hebben we “lange wegen” gelopen tijdens deze tocht…..Prima georganiseerde tocht met ruim 200 vrijwilligers, eten….in overvloed…keuze uit dranken ..uitmuntend., fruit aanbod …bizar goed, vriendelijkheid van de organisatie en vrijwilligers  SUPER, hoop dat mijn maag dit alles kan verdragen🙂 . Jammer genoeg niet heel de tocht kunnen op mijn GPS kunnen pakken aangezien de batterij leeg was… mis 3 km. Ook niet onbelangrijk vele gezellige collega wandelaars weer ontmoet en natuurlijk met een prettig wandelgezelschap gelopen…Allemaal bedankt.

Don Cock zei toen ie naast ons kwam rijden dat zij Tom- Tom kapot was hij had een grijs beeldscherm met maar 1 rechte streep…. 🙂

Route: https://connect.garmin.com/modern/activity/1350945942

23e) 19-08-2016> De Omloop Goeree Overflakkee> 108 km14053643_1049384228491178_4650936221813432387_o

Er waren 364 deelnemers die zich hadden ingeschreven en waren gestart op de 110 km, 64 daarvan waren uitgevallen best veel 19.5 %……

Route: https://connect.garmin.com/modern/activity/1312317456

 Foto’s: https://get.google.com/albumarchive/107691487209882048371/album/AF1QipNT-i5v9r4IJkLgovtsp-V1PWXBL88RvkdtJL40

Overzicht: http://omlooprt.informaticamp.nl/php/live/details.php?nr=8964

YouTube: https://www.youtube.com/watch?v=duCvTDo6g0A

22e) 14-05-2016> Wandelweekend 24 uur RWV Schiedam> 109 km

Dit weekend was de bedoeling om een poging te gaan doen om een keer de 24 uur vol te lopen. Vooraf moesten we ons eigen melden voor ons trainingsshirt van de ererondelopers in ontvangst te nemen en ons definitief voor te stellen aan de pers als “ererondelopers” tijdens de vierdaagse van Nijmegen.13220575_10204641046064800_6012998768247813892_o

De voorbereiding was grotendeels thuis gedaan qua voeding en drinken, in Schiedam zou Rick ons helpen met de verzorging. René Wakkee had een partytent mee genomen en terwijl ik me aan het omkleden was waren ze deze tent aan het neerzetten in de verzorgingsstraat. Het was niet echt warm weer en in de nacht hadden ze gevoelstemperatuur aangegeven die tegen het vriespunt lag. Had de keuze gemaakt om geen korte broek aan te trekken, en was geen verkeerde keuze ik had het best wel fris van begin af aan. Vooraf wilde ik mijn voeten laten tapen maar daarvoor kon je niet terecht bij RWV, wel als je tijdens de wedstrijd moest tapen…dus was Rudy Schoors zó vriendelijk om in hun camper mijn voeten preventief te tapen.13235248_1121894074539539_5958912659563114353_o

Aan de start kregen we nog de laatste aanwijzingen van Gijs en hierna werden we verlost en konden we eigenlijk op pad waarvoor we gekomen waren. Rondjes lopen en dit jaar was het een echte ronde, niet door het park met in de nacht verandering van parcours met die gruwelijke brug waar ik twee jaar geleden bijna kramp kreeg en het paaltje in de verzorgingsstraat waar je steeds moest keren. René had een schema aan Rick gegeven zelf wilde ik binnen een bepaalde tijd de eerste 80 km maken. Met deze gegevens vertrok ik ook, Frank van der Gulik wilde de eerste kilometers met mij oplopen en had daar zelf geen bezwaar tegen. In het begin liepen we in een groepje onze rondes, Wilma Driessen, Richard Boosten, Frank en Sven Verbruggen en het tempo wat we draaiden was het tempo wat ik in gedachten had 8.3 km per uur. Elke ronde in de verzorgingsstraat kreeg ik van Rick of van Herwin Weststrate mijn stukje brood met jam die ik elke ronde nam zolang ik vast  eten kon verdragen en evt. drinken.

rwv wandelweekend 002

Elke ronde vroeg ik aan Rick hoe het met René ging en of ie op schema lag. Tot aan, geloof ik 58 kilometer was dit het geval en hierna hoorde ik van Rick dat René terug begon te zakken in zijn schema, sterker nog bij die doorkomst lag hij een paar honderd meter voor op mij. Ik besloot toen bij René (die jarig was) te blijven, om een poging te doen zijn doel te doen slagen. Er was ondertussen best een koude wind op komen zetten met een behoorlijke lage gevoelstemperatuur. Dit was goed te bemerken op enkele delen van het parcours. René had last van blaren en stelde het maar iedere ronde uit, tot aan km 75 toen liet hij deze behandelen bij de blarenpost. Zelf was ik door en door koud geworden waarschijnlijk door het tempo wat ik op dat moment aan het draaien was. Terwijl René op de tafel lag liet ik mij masseren door Alice die gelukkig was toegevoegd aan de groep vrijwilligers. Op dat moment lag Ilonka van Bemmel op de massagetafel die 2e was geworden op de 50 km, ik mocht even tussen door waar ik dankbaar gebruik van maakte. Toen ik weer op temperatuur was en buiten een kijkje ging nemen was het zó koud dat ik Ilonka liet bellen naar Rick om mijn jas en beanie uit mijn tas klaar te leggen. Had ook een beetje last van mij maag gekregen waarschijnlijk door al het koude drinken, ook de water/ranja post sloeg ik al steeds over i.v.m. het koude drinken. Thee zou daar wel prettig geweest zijn, deze pakte ik van dat moment op de grote verzorgingspost of bouillon in ieder geval wel iets warms.

13231118_1150494638315988_1248013482_n

Ondanks dat we ruim 40 minuten eruit hadden gelegen vanwege de behandeling was er nog voldoende tijd om de poging om René CC te laten worden aanwezig. Maar de blarenbehandeling had waarschijnlijk niet het gewenste resultaat opgeleverd. We lassen nog een rustpauze in ergens tegen de 100 km, en ik zie René iets wit weg trekken Rudy die een tent verderop de verzorging van Carolien en de Belgische ploeg onder zijn hoede had wees mij er ook al op. Het tempo lag niet hoog meer en het werd na mijn beleving steeds kouder. Na 105 kilometer besloot René om een paar uur te gaan slapen in zijn auto. Jammer vond ik het wel want wat was het een mooi cadeau geweest voor zijn verjaardag. Richard Boosten had ook een rustpauze en na deze pauze besloot ik om nog verder te gaan, maar kwam niet echt meer in mijn vertrouwde tempo en kreeg het niet echt meer warm gelopen. Na nog een ronde gelopen te hebben besluit ik te stoppen, meld mij eigen af aan de jury en Remco de Bruin probeerde mij nog om door te lopen aangezien ik niet echt problemen had. Maar had al de keuze gemaakt de kou was echt deze keer de spelbreker en besloot een warme douche te gaan nemen. Richard die een ronde meer had gelopen liep ook niet meer verder wat ik persoonlijk erg jammer vond aangezien hij ook nog ruim in de tijd zat om CC te worden.IMG_6937

Na een warme douche ging ik de partytent opzoeken om de overige wandelaars aan te moedigen, Will pranger zorgde goed voor mij en haalde warme dekens. Maar het was gewoon af en toe niet te doen zo’n koud Pinksterweekend was schijnbaar lang niet meer geweest.

Was achteraf toch nog tevreden op dit geweldige evenement waar vele hun doel hadden bereikt, vond het geweldig om te zien dat vele Kennedyvriend en CC waren geworden.

Wil dan ook de organisatie en al hun vrijwilligers en zeker Rick bedanken voor hun inzet, enthousiasme en positiviteit tijdens dit prachtige evenement.

21e) 16-04-2016> 38e Nacht van Loon op Zand, race over 15 uur> 112,869 km

Het weekend van 16/17April 2016 was het weer “Verstand op nul” in Loon op Zand…

Voorbereiding voor wat ik van plan was in  Loon op Zand was niet optimaal, doelstelling bijgesteld en mijn beste beentje (links) uit de kast getrokken om te gaan voor waar ik me had ingeschreven 15 uur rondjes lopen…uren volmaken, was de missie! Dit had ik voorgaande keren niet gedaan toen lag de doelstelling om kilometers te maken totdat de Long-Distance stempel was bereikt.

nacht van loon op zand 009

Toch moest het mogelijk zijn om de eerste 80 kilometer binnen tien uur af te leggen, met deze gedachte vertrok ik naar Loon op Zand. In de sporthal waren ze nog volop bezig om alles in gereedheid te brengen, vele stoelen waren al bezet dus eerst maar een rondje handen schudden. Hierna mijn startnummer gehaald en de kleedkamer opgezocht om mijn eigen om te kleden. Tijdens het wachten tot aan de start werd er nog snel een OLAT Wedstrijd Team samengesteld, Boetje Huliselan, Arie Kandelaars, Remy van den Brandt en mijzelf. Dit is een extra gelegenheid om in de prijzen te vallen als team worden de drie beste tijden over 80 km opgeteld…we werden als OLAT team mooi tweede achter het team wat Dirk-Jan Nieuwenhuizen had samengesteld PZN. We hadden 1e kunnen worden maar doordat Boetje meer oog had voor het vrouwelijk schoon langs de weg heeft dat de nodige tijd en dus minder km op ons formulier opgeleverd…..jammer! Maar zoals Ad Leermakers na de wedstrijd ook al zei “ Boetje en vrouwen een heilige twee eenheid…….. 🙂

naamloos

De wedstrijd stond op het punt van beginnen, nog veel ongein vooraf totdat het startsignaal werd gegeven door Burgemeester Wim Luijendijk. Vele spurten als een haas de sportzaal uit, want de start en finish was in Sporthal De Wetering en bij elke doorkomst werd daar ook je tussentijd opgenomen. Ook was daar een verzorgingspunt van drank en eetwaren, massage, EHBO en de mogelijkheid om naar de wc te gaan. Zelf gebruik ik de eerste twee kleine rondjes (1343 meter) die je moet lopen voordat je grote rondes (4557 meter) gaat lopen als warmlooprondjes. Loop het eerste rondje samen met Boetje maar zie voor me Wilma Driessen en “slager” Gerard Heunks van me weg lopen. Besluit om langzaam naar hun toe te kruipen maar na het 2e kleine rondje moet ik toch echt gas geven om bij hun te komen. Eenmaal aangesloten viel Wilma later af en liep ik met Gerard mijn rondjes. De verzorging bij Loon op Zand is werkelijk fantastisch, de vrijwilligers zijn vriendelijk en behulpzaam. Elke ronde weer hetzelfde vanuit de sportzaal links af en gelijk vanuit de partytent de aanmoedigingen van vele bewoners, halverwege een eet en drinkpunt voor de deur bij Ad en Coby Leermaakers tijdwaarneming, feeststraat met veel muziek en vuurkorven enz. dan weer op weg naar de sporthal. Dit waren focus punten waar ik naar toe liep, natuurlijk waren er ook stukken die ik het liefst wilde negeren en vooral die “ene” bocht links schuin omhoog waar later een dood konijn lag……ieder die in Loon heeft gelopen weet welk punt pffff. Niet mijn favoriete stukje parcours.

In de nacht een paar keer gebruik gemaakt door in de slipstream van het “Benelux Racewalking Team” mee te liften. Die kwamen een paar keer voorbij met een wervelwind, dat was echt genieten, wat een giga tempo draaide die mannen hun rondjes. In de nacht werd het tegen drieën best wel koud dat handschoenen geen overbodige luxe waren.

Samen met Gerard maakte we de eerste 65 kilometer constante rondetijden tot dat bij Gerard Klaas vaak zand ging strooien, begrijpelijk want Gerard had heel de dag nog hard moeten werken voorafgaand. Ik ging als “haas” fungeren en probeerde Gerard over zijn dode slaapmoment heen te helpen, af en toe water aangeven enz. Zo liepen wij naar het 80 kilometer punt en 1e finish punt, we hadden afgesproken dat we daar een bak koffie gingen nuttigen met iets erbij…maar Gerard wilde nog mij testen door een sprintje te trekken de laatste 100 meter wat ik gelukkig nog in mijn voordeel kon beslissen.

naamloos

Eenmaal aan de koffie kwam Boetje ook binnen en had natuurlijk verwacht dat alle vrouwelijke toeschouwers van avond/nacht hier hem op zouden wachten….helaas. Samen met Boetje en Gerard gingen we gedrieën onze rondes uitlopen in begin rustig aan waarop Rick ons prikkelde door te zeggen dat we onderweg bloemen aan het plukken waren…hierna toch maar iets meer de gaskraan open gedraaid. Het zonnetje kwam er in de ochtend weer bij wat het weer aangenamer maakte. De laatste 5 uur rondjes lopen ging gemoedelijk en we hadden best wel pret zeker met de buurtmensen die weer wakker waren…

Na 23 grote rondes mochten we kleine rondjes gaan lopen, na drie rondjes hadden we besloten om gezamenlijk over de meet te gaan en zo geschiedde. Alleen was de speaker met enkele omstanders het niet met onze beslissing eens want er was nog ruim tijd om nog een rondje te huppelen….met een natte vinger lieten wij ons overhalen en deden nog een rondje. Eenmaal terug weer dezelfde stap over de meet en toen was het welletjes, tevreden feliciteren wij elkander.

nacht van loon 2016 037

Ging de douche opzoeken en hierna genieten van mijn maaltijd die bij de prijs was inbegrepen. Het was een geweldige Loon op Zand en wil dit zeker eenieder aanraden om deel te nemen, prima organisatie en Brabantse gezelligheid. Wil dan ook de organisatie en alle vrijwilligers hartelijk danken voor het plezier wat ik beleeft heb tijdens mijn derde Loon op Zand.

Foto’s: https://picasaweb.google.com/107691487209882048371/20160417NachtVanLoon2016

GPS-Track: https://connect.garmin.com/modern/activity/1129589193#.VxOLxBH2QV8.email

Uitslag mannen 80 km: http://www.wsv-hartvanbrabant.nl/80%20km%20Mannen.pdf

Uitslag vrouwen 80 km: http://www.wsv-hartvanbrabant.nl/80%20km%20Vrouwen.pdf

Uitslag Wedstrijdteams: http://www.wsv-hartvanbrabant.nl/Wedstrijdteams%20Overzicht.pdf

Uitslag totaal 15 uur: http://www.wsv-hartvanbrabant.nl/Totaal%20op%20plaats.pdf

20e) 22-01-2016> 29e Bossche 100 ‘s-Hertogenbosch> 108 km

Woensdag 4 november 2015 om 00.00 uur was het weer zover, de inschrijving van de B100 de 29e editie. Had de avond daarvoor een late dienst dus anderhalf uur op blijven moest mij garanderen van een plek op de deelnemerslijst…was het niet dat ik te moe was en koos om een ochtendmailtje te sturen. Nou dit was maar op het nippertje aangezien hij om 10.15 al volgeboekt was. Er stonden nog vele wandelaars op de reservelijst, dat er besloten werd om “eenmalig” 120 deelnemers mee te laten doen.

22 januari>  Vrijdagochtend. Ik ben de hond aan het uitlaten en zie dat de B100 pijlen en linten “bijna” in mijn straat hangen, besluit om ze even te volgen…….ze hangen prachtig en voorzien van krimpfolie, is ook wel nodig want er zou nog genoeg regen vallen in de avond zo was de voorspelling. Het feestje was nu echt begonnen…..naar huis, pasta maken, pannenkoeken bakken, inpakken en wachten tot mijn broer me weg zou brengen…..

bossche 100 2016 012

Het was weer de eerste lange afstandswandeling sinds Nijmegen- Rotterdam september vorig jaar. Wat neem je ook allemaal weer mee voor zo’n tocht, daar komt nog bij dat het weer bijzonder goed is voor de tijd van het jaar. Afgelopen week waren de temperaturen voor het eerst onder nul, wel was er veel regen gevallen wat voor de parcoursbouwer natuurlijk een mooie bijkomstigheid was…….genoeg modder!!!!

Onderweg naar voetbalvereniging CHC regent het maar het is niet koud, terplekke zou ik nog beslissen waar in te starten. Bij aankomst is het al gelijk een feestje al hingen er geen slingers, inschrijfnummer ophalen en het boekje met de route. Er waren op de dag zelf nog afmeldingen zodat de laatste die op de reservelijst stonden nog mee konden doen. Het was een goed weerzien met mijn Belgische en Nederlandse wandelvrienden. Voorlopers gaan een uur eerder op sjouw om zeker te zijn dat alles wat al neergehangen was nog hing. Maar kwart voor tien is het onze beurt…ieder maakte aanstalten om zijn tas naar de vrachtwagen te brengen. Buiten regent het licht en naast de klep van de vrachtwagen staat Rob, die ik herkende van het NK Tilburg, op zijn trompet ons zijn repertoire ten gehore te brengen.

Op de klep van de vrachtwagen stond Frans Leijtens die ons deze keer laatste berichten ter oren bracht want Boetje Huliselan had besloten om na zes jaar de voorzittershamer neer te leggen i.v.m. andere drukke werkzaamheden. Voor Hans de Vries en Joop Reichenfeld zou het ook de laatste keer zijn, ook zij besloten om uit het B100 bestuur te stappen wegens drukke werkzaamheden. Maar er was ook positief nieuws te melden, Frans Leijtens en Bernard Oude Nijhuis waren toegetreden en zó vertelde Frans tijdens zijn openingswoord op de klep van de vrachtwagen dat het voortbestaan van de B100 2017 gegarandeerd was. Goed nieuws!

Nu was het dan echt zover……, Frans legt nog uit dat de man met de paraplu “Albert van Ginkel” voor de eerste drie kilometer de baancommissaris was en we achter hem moesten blijven tot hij ons losliet..

1022

Ik wilde in het begin zeker voorin lopen omdat ik het vermoedde al had wanneer we over de slechte stukken moesten lopen, de garantie op iets van grip in de vorm van een paar grassprieten het grootst was voorin en niet na 120 wandelaars!

We liepen vanaf CHC via de Bossche wijk Deuteren over de paleisbrug, zelf was ik als Bosschenaar nog niet eerder over deze brug gelopen. Aangekomen waar de man met de plu ons vrij liet gingen we er als een haas vandoor. Bovenop op de grasdijk in de Bossche Broek werden we verzocht te gaan lopen, die is normaal al bijna niet te belopen laat staan na al het water wat was gevallen. Eenmaal een eind op weg werden we terug geroepen, dus wie vooraan liep kon nu achteraan baggeren. Bleek dat we onderlangs moesten lopen en niet bovenop de dijk, gelukkig was het “deze” keer niet mijn vergissing.

Liep samen met Sven Verbruggen en Jimmy Miljard en later met Eddy Goeman en Jan Goossens naar de eerste café rust “De Dorpsherberg” in Olland (28 km), ik vond het zelf een pittig stuk maar genoot met volle teugen. Prachtig waar ze ons allemaal doorheen dirigeerden. Mijn Gore-Tex waren flink nat van binnen en hadden hun werk wel gedaan voor dit gedeelte. In het café kregen we soep aangeboden die er wel in fietste, altijd wel lekker iets warms te nuttigen in de nacht. We hadden anderhalf uur te tijd voordat we weer mochten vertrekken.

DSC04208

Het tweede gedeelte van de tocht (30 km) startte ik dus met schone en droge sokken en schoenen, maar bij het eerst beste onverharde gedeelte stapte ik in een gat wat vol stond met water…..Maar het tweede gedeelte wat naar Uden liep was voor het grootste gedeelte prima te doen, al liepen we wel 1 klein stukje verkeerd maar na een paar honderd meter terug en het goede pad in was de schade beperkt gebleven. Mooi om te lopen maar minder zwaar en het weer bleef prachtig heel de nacht, en doordat het heiig was kreeg de slaap geen vat op mij. De verzorging onderweg door de zeer gastvrije vrijwilligers was weer prima, het assortiment is doorgaans hetzelfde maar wat goed is moet je niet veranderen.

We kwamen rond tien voor acht aan bij de tweede caférust…nou ja caférust, in een chique Hotel…” De Vrije TEUGEL” in Uden (59 km). Alle vloeren blonken toen we binnen kwamen maar mijn hemel wat zag het eruit toen we daar de zaal verlieten. Ze waren wel heel gastvrij en ik heb er een heerlijk broodje op, voldoende rust op gedaan voor het de volgende etappe naar waar we eventueel de lus voor de Long-Distance stempel konden gaan als we op tijd waren. Het gedeelte ernaar toe wilde ik op snelheid gaan lopen samen met Jimmy en Sven.

Het was ondertussen licht geworden en het veiligheid hesje  en de lamp werd in de tas achter gelaten en hiervoor in de plaats kwam het foto toestel.  Na dat we weg mochten liepen we over her parkeerterrein achter langs, en daar werd de eerste pijl gesignaleerd. Ik liep voorop met de snelle Belgen die altijd het laatste gedeelte van de B100 gaan vlammen. We staan op een punt waar we geen pijlen of lint meer zagen en ik besluit om bovenop de berg een foto te gaan maken van dit tafereel, niet wetende dat er 120 ganzen achter me aan klauterden. Eenmaal boven was er geen uitgang of dergelijke en ik worstel me door de takken heen en liep weer aan de andere kant naar beneden…hek was op slot en iedereen was zoekende wat een prachtig schouwspel was dit vanaf een afstandje.

DSC04250

Bron: Servee Derks.

Eenmaal de juiste pijl gevonden kwamen de snelle Belgen ons voorbij, gezamenlijk namen we de Bedafse Bergen. Eerst naar het hoogste punt klimmen om vanaf daar dwars over de witte zandvlakte af te zakken, dit was een lekker opwarmertje…mijn hemel het luie zweet kwam goed tevoorschijn. Bij het verharde gedeelte lieten we Daniel Lhoest en nog twee Belgen alleen verder stomen, dat ging echt te hard. Zelf bleven we in eerste instantie met drieën en later viel Sven terug. Voor hem sloot Eddy Goeman en Jan Goossens bij ons aan.

Bij de post van de rijstepap kwam Malika Zerifi aangewandeld zodat we vanaf dat moment weer met vijven waren. Om vijf over half twaalf kwamen we aan bij de derde Café rust in Berlicum “ Pannenkoekenhuys de Pimpernel” vanaf daar mochten we de lus maken van ruim 7 kilometer. Onze Belgische vrienden gingen de lus niet lopen dus denderde ik samen met Jimmy de lus op. Andre mijn broer was naar Berlicum gekomen wat echt een verrassing was. Hij nam vanaf daar ook mijn tas mee naar CHC ik had hem toch niet meer nodig. We zouden de lus nog versneld gaan lopen en daarna in een gepast tempo het laatste gedeelte afleggen.

bossche 100 2016 077

Nog 23 kilometer te gaan waarvan eerst 12 taaie kilometers, maar die moeten er ook zijn. De rust die eigenlijk daar zou moeten staan was er niet terwijl deze vanaf 13.30 uur zou moeten zijn…ik had bijna geen water meer en had er een beetje rekening mee gehouden zo ook Jimmy. Eenmaal de bocht om zie ik in de verte veiligheidshesjes van de vrijwilligers, ze hadden hun wagenrust verderop geplaatst.

De finale van de B100 was zelfs voor mij als Bosschenaar een verrassing, waar ik dacht bijna verhard de laatste kilometers te mogen uitlopen had Joop nog een speciale toegift. Na de laatste wagenrust gingen we door het natuurgebied van het Engelenmeer glibberen….WHOW  wat een feest het maakte niet uit waar je je pantoffels neerzet, als je ze nog maar wel aan had! Ook de nieuwe vlonders die daar lagen had ik nog niet eerder gezien.  Nog een paar kilometer en dan was het feestje toch echt definitief voorbij. Klokslag 16.00 uur kwamen we samen binnen, vond deze editie zwaar. Deze keer niet qua weertype, maar het tapijt wat er lag was niet te versmaden. Ik sta nu al te popelen voor de 30e editie.

12633156_1152923244748568_687901236_o

Mijn dank gaat uit naar iedereen die dit feestje mogelijk maakte, het was weer in een woord geweldig.  Bedankt!

Foto’s: https://picasaweb.google.com/107691487209882048371/20160123Bossche1002016

Route: https://connect.garmin.com/modern/activity/1024841929#.VqO3_OpqalM.email

19e) 19-09-2015> 50e Nijmegen-Rotterdam RWV> 160 km

160 kilometer feest…. Nijmegen Rotterdam de 50e editie

Dit was mijn derde Nijmegen­-Rotterdam.  Een monstertocht van 160 kilometer maar nog erger ruim 29 uur lang onderweg! Een “pokkeneind” maar natuurlijk wist ik waar ik aan begon. Maar het is zo’n mooie gezellige tocht die ik zeker niet wilde missen. Het was deze keer een jubileumtocht van RWV “VIJFTIG KEER” het is niet niks, en dat deze tocht populair is onder de lange afstand-wandelaars moge duidelijk zijn, liefst 111 deelnemers zouden van start gaan. Een tocht waar ik de twee voorgaande edities op hetzelfde punt een dip kreeg, maar deze editie zou het venijn in de staart zitten….

Wederom bracht mijn broer mij naar de start in Nijmegen, werd voor de deur afgezet en zie voor ons Hanny Klumkens, Wilma Driessen en Jan van Moorsel ook uit een bolide stappen. Bij binnenkomst is het al gelijk een feestje, in de hal is een muzikaal duo zich aan het nestelen om ons te voorzien van een lekker stukje muziek, het begroeten van vele bekenden en (nog) onbekenden. Het is al vroeg druk en ik dacht dat ik al vroeg was…bij aanmelden kregen we een jubileumshirt en een blauwe cap van Europe Pallet. Eenmaal binnen zie ik Rick zitten die niet mee loopt maar ons wel komt uitzwaaien, jammer dat hij niet mee gaat.. Maar zijn doelstelling ligt op dit moment ergens anders en ga hem zeker hierin volgen…..

Foto1k0-QR7ZNDGQ

Tijdens het omkleden werden we nog voorzien van boterhammen zodat we niet met lege maag hoefden te vertrekken. Buiten regent het pijpenstelen en ik besluit om mijn fototoestel in de tas te laten. Ik zie iedereen graaien in zijn tas op zoek naar poncho’s en dergelijke maar tegen de tijd dat we de tassen in moeten leveren is het plots droog! De start is deze keer ook ergens anders en onder muzikale begeleiding van het “Duo Double A” werden we naar het Kronenburgerpark begeleid waar een groepsfoto werd gemaakt. Na de toespraak van Gijs mochten we vertrekken, onderweg werd van begin af aan gedold, en ik werd door Ed er op gewezen dat het zicht aan de rechterkant mooier was als we het park zouden verlaten…… De eerste 19 kilometer naar Heteren liepen we gezamenlijk, in een tempo van 6.8 per km moesten we achter de voorlopers Adrie Zoon en Roel de Jonge blijven. Voor Roel was het ook een bijzondere editie het was namelijk zijn veertigste N-R.

In Heteren stonden weer vele vrijwilligers met bakken gesmeerde boterhammen, en al roepende wat ze in hun bak hadden liepen ze ons tegemoet. Aan de tafel konden we nog een halve liter melk of karnemelk pakken en plaats nemen op de banken die waren uitgestald. Als we vanaf dit rustpunt vertrekken mochten we op eigen tempo gaan wandelen, het gaat gelijk in een stevig tempo en ons groepje van zes bestond uit Remco, Ed, Jantinus, Jimmy en onze Belgische vriend Eddy Goeman . Deze tocht valt gelijk met de herdenkingen op de Ginkelse Heide van de luchtlanding in 1944, gelukkig is het op de Ginkelse Heide niet zó druk als vorig jaar, maar ook nu staan er vele mensen het spektakel van vliegtuigen met parachutisten die in vele getalen naar beneden springen te bewonderen. Zelf staan we ook als groep even stil om dit te bewonderen. Via Renkum naar Ede ging voorspoedig en zó kwamen we aan bij de eerste tassenrust Kampeercentrum ’t Gelloo waar Paparazzi Danyell Onbehauen ons op de gevoelige plaat vast legde. We hadden hier meer als een uur de tijd om te herstellen, vanaf hier moesten we ons  reflectiehesje meenemen bij vertrek.

Foto1k0-UX7XREET

Op weg naar Leersum volgden we een gedeelte van de Grebbeliniedijk vind dit zelf een mooi traject, vorig jaar kwam hier de regen met bakken naar beneden nu hadden we prachtig wandelweer. Ook zit in dit gedeelte de vlaflip rust bij de Fam. De Leeuw, vanaf daar moest het reflectiehesje aangetrokken worden. Op weg naar onze warme maaltijd in Leersum gaf Remco aan dat hij de laatst kilometers even snel wandelend ging afleggen en in No-time was hij ook uit ons gezichtsveld verdwenen. Wanneer wij arriveren bij eetgelegenheid “Het Leersumse Veld” werd ons verzocht om de tas te laten staan en eerst te gaan eten. We kregen een tafel toegewezen door Loes en “Duo Double A” zit ook hier weer om ons tijdens het eten te voorzien van wat muzikale klanken. Op tafel lagen placemats van de groepsfoto die was gemaakt bij vertrek, dat was echt een verrassing en een leuke herinnering. Ilona en Jenny zaten bij ons aan tafel en nadat we onze borden hadden opgeschept en zaten te eten benoemde ik dat Ilona vandaag jarig was als grapje…de muziek speelde lang zal ze leven en iedereen stond op en zong uit volle borst mee…sorry! Na de maaltijd werden we verzocht om ruimte te maken voor andere wandelaars en hiervoor was een andere ruimte gereserveerd waar we weer beschikking hadden over onze tas. Het was nog steeds perfect wandelweer en de tempratuur liet het toe om nog steeds in korte broek verder te lopen. Bij vertrek nam Gijs weer het woord en had een presentje bij voor 1 van de wandelaars…het was voor Annie van der Meer die als ze nog 500 meter zou lopen 160.000 kilometer gelopen zou hebben! Ook wij kregen een presentje van chocolade van de organisatie terwijl we weer vertrokken richting Bunnik.

Foto720-8PHJ6DYT

Dit gedeelte wat we nu gingen belopen was wat ik me nog herinnerde van vorig jaar erg donker door de bossen van Maarn richting Bunnik. Je moet echt een zak/koplamp bij hebben op dit gedeelte van de route, oppassen voor auto’s die ons tegemoet komen of ons van achteren benaderen. Het is ook stiller onderling het tempo is nog prima en bij de tussen rust kwam de koffie op het juiste moment op post 5 op de Maarnse Grindweg. Eenmaal de koffie op maakte we plaats voor onze achtervolgers die er alweer aankwamen. In Bunnik bij vv Bunnik waar we weer beschikking hadden over onze tas, besluit ik met omkleden om nog een gedeelte in korte broek te lopen de temperatuur is nog steeds wel fris maar nog prima. Op deze rust is het meestal slapen geblazen voor vele, ik heb er nog weinig last van en geniet in volle teugen van de sfeer onderling. We krijgen te horen dat er al verschillende wandelaars waren uitgevallen, ook hebben verschillende wandelaars last van hun maag of krampen. We hebben er nu 80 kilometer opzitten.

Met vertrek is Hans Pranger bij ons komen lopen altijd gezellig. Het traject naar Nieuwegein heeft sinds vorig jaar een metamorfose ondergaan en is daardoor minder saai geworden. Vele viaducten moeten we passeren wat ik een mooie afwisseling vind i.p.v. lange wegen. Na ruim 92 kilometer lopen de laatste wagenpost voor Nieuwegein kunnen we genieten van een heerlijke groentesoep die met smaak word gegeten, een paar boterhammen erbij het smaakte mij goed. Iets over 4.00 uur kwamen we aan in Nieuwegein bij SV. Geinoord, ook hier hadden we weer beschikking over de tas en besluit om en lange broek aan te doen. Ook op deze post hadden we ruim de tijd om te relaxen maar ik kreeg het echt koud tijdens het wachten… waarschijnlijk begint de slaap vat op mij te krijgen. Trek een jasje aan en probeer een uiltje te knappen maar helaas deze gave is mij niet gegeven dat ik onderweg kan slapen.

Op het schema was te lezen dat we 4.45 uur mochten vertrekken maar we kregen iets meer ruimte van de organisatie omdat er nog enkele niet waren gearriveerd. Het gedeelte naar Oudewater is niet mijn favoriete gedeelte, je loopt hier weer naar de ochtend toe en lange wegen zijn dan niet mijn leukste kilometers. Dit jaar echter heb ik geen last van de bewuste slaapdip en liep ik prettig. Eenmaal in Oudewater aangekomen wissel ik van schoenen, sokken en concludeer dat de voeten niks geleden hebben. Nog ruim 42 kilometer te gaan ze zeggen weleens het venijn zit in de staart……..ik had het echt gehad. Ondanks dat de route wijziging mooi was waren het waarschijnlijk te lange kilometers voor mij dit gedeelte. Doordat de hefbrug  bij Waddinxveen buiten werking was moesten we deze keer met een pontveer over steken, ik vond het een prettige afwisseling en het had ook wel iets. Maar ik was blij dat ik in Waddinxveen was pfffff.

nijmegen- rotterdam 2015 084

De laatste 22 kilometer van deze monstertocht waren aangekomen, meerdere wandelaars waren bij ons groepje aangesloten waaronder Roel de Jonge die de vlag zou dragen tijdens de intocht. In een heerlijk zonnetje, veel tegenwind liepen we via Zevenhuizen naar Rotterdam. Vlak voor de verzamelplaats maakten wij als wandelaars een eren boog voor Roel de Jonge en klapte hem binnen. Over en weer volgden de felicitaties…de 100 EM waren weer volbracht. Met de aanwezige wandelaars die daar al waren verzameld liepen wij onze laatste 2.7 kilometers. Daar stond Blaaskapel Quiz Niks ons op te wachten en met ongeveer 1 kilometer te gaan kreeg Roel de vlag overhandigt en liepen we achter de muziek en Roel aan om feestelijk te worden binnen gehaald door vele….

Foto1k0-7KRRUVDI

Snel douchen en omkleden, prijsuitreiking, vrijwilligers die in het zonnetje werden gezet en iedereen feliciteren die binnen was gekomen. Het was weer een feestje maar deze was wel heel feestelijk…..

We werden zelfs deze keer met een bus weg gebracht naar het station om vanuit daar weer huiswaarts te keren, helemaal TOP!

Organisatie vrijwilligers en hoofdsponsor EUROPE PALLET enorm bedankt dat jullie dit ieder jaar weer mogelijk maken hoop er volgend jaar weer bij te zijn……

Route: https://connect.garmin.com/modern/activity/905337009#.Vf-lE9QChEg.email

Route: Vanaf verzamelplaats naar finish> https://connect.garmin.com/modern/activity/905337027#.Vf-lT2QoO5I.email

Foto’s> https://picasaweb.google.com/107691487209882048371/20150920NijmegenRotterdam2015

Foto’s RWV> http://www.mijnalbum.nl/Album=BYLVIDGG

18e) 21-08-2015> Omloop Goeree-Overflakkee> 105 km

Alweer op bezoek op een Eiland……

Na vorige week een bezoek te hebben gebracht aan Isle of Man, was nu Goeree-Overflakkee het  Eiland waar ik ging lopen. Ik had twee weken vakantie en dit was mijn laatste weekend daarvan, de bedoeling was om naar Leerdam af te reizen om daar wat uit te lopen, maar wist dat er vele wandelvrienden bij “De Omloop” hun kunstje gingen doen dus was de keuze snel gemaakt. Wist ook niet “hoe” ik terug zou komen van zo’n monstertocht dus daarom was een na inschrijving nodig om deel te nemen. Na vele felicitaties in ontvangst te hebben genomen en de nodige ervaringen te hebben verteld kon de tocht gaan beginnen. Het was erg warm en de nacht zou ook broeierig zijn waren de voorspellingen heel wat anders dan vorig jaar toen we bij de eerste dijk al bakken regen over ons heen kregen……..

omloop goeree 016

We vertrokken in een groepje van ongeveer 7 personen en bleven bijna de hele tocht bij elkander, op de publieksplaatsen die waren aangewezen door de organisatie stonden vele toeschouwers ons aan te moedigen. Het was zoals gezegd vrij warm en de bidons waren vrij snel leeg, we waren dan ook blij als er weer een post was waar we konden bijtanken. De eerste beste post (Scheelhoek) was het voor de organisatie wennen met het knippen van de kaart (i.p.v. een scan die we voorheen kregen) de kaartjes die we omhadden waren van hard plastic en kostte kracht om er doorheen te komen. Bij de tweede post (Vismijn) was het niet anders “water vullen”  hier kregen we ook broodjes en evt. fruit en cola aangeboden, normaal liepen we door de hal van de visafslag heen nu stond deze etenspost bij de ingang opgesteld. Ook hier kregen we een knipje…..terwijl ik aan het thuisfront had doorgegeven dat ze mij konden volgen omdat we gescand zouden worden tussentijds.

De volgende rustplaats was De Reddingsbrigade, dus eerst nog een flink stuk strand! Niks was minder waar we liepen verhard naar de reddingsbrigade en wederom was ik blij daar aan te komen bidon was weer bijna leeg en ik was niet de enige allemaal zaten we bijna zonder. We kregen het niet aangevuld en als er ergens een huis zou staan zou je daar kunnen tanken maar ook dit was niet mogelijk. Het gedeelte strand wat we kregen voorgeschoteld was langer als anders en ik dacht zelf rond de 7 km. Ook in dit gedeelte tot aan de 1e grote rust Westhoeve was geen mogelijkheid om tussendoor water te krijgen terwijl ik drijfnat was van het zweet wat we verloren hadden op dit gedeelte. Bij de grote rust aangegeven dat het prettig zou zijn al er eventueel na het strand gedeelte een waterpost zou zijn, en zeker bij deze temperaturen.Op deze post hadden we onze tas ter beschikking, omkleden en een warme maaltijd halen ik had wel zin in bami…na drie happen ben ik er mee gestopt ik had de pech dat er een lange haar in de bami zat….. toetje op en in de driekwartier dat we daar moesten wachten heb ik mijn eigen laten masseren.

11870840_771987176242970_6635022612981756261_n

Alle rusten die volgden kregen we voldoende broodjes aangeboden en cola en bananen, ook de bidon vulden we iedere keer vol. Bij de tweede grote rust in Herkingen in de schuur van Fam. Van der Velde kregen we weer beschikking over onze tas en werd verteld dat we daar een verplichte rust hadden…ik ga daar iets eten en vraag om soep…er werd me verteld dat deze alleen voor de Kennedymars lopers was? Gelukkig snapte die vrijwilligster dat met deze temperaturen (ook in de nacht!) je behoefte had aan zout en kregen wij gewoon soep…dank daarvoor. Hierna zocht ik de massage op en werd weer heerlijk in de watten gelegd, bij terugkomst waren mijn medewandelaars gevlogen…er was geen verplichte rust! Dus maar in de achtervolging want alleen is ook maar alleen.. Kwam onderweg Adri Zoon tegen en ben samen met hem naar de volgende twee gelopen Gerard Heunks en Ton Korteweg. Aangekomen bij de pannenkoeken rust Hoek van St. Jaepe zitten mijn medewandelaars op mij te wachten, vandaar vertrokken we weer gezamenlijk.

Bij Oude-Tongen kaai pak ik een heerlijk bakje koffie had een beetje slaap gekregen, verderop zag ik een kraam staan en de vrijwilligers zeiden dat daar heerlijke pannenkoeken gebakken werden. Nou inderdaad heerlijke warme pannenkoeken werden er gebakken door twee vriendelijke dames. Ik riep mijn medewandelaars en die sprongen erop als vliegen op stroop heerlijk…..

omloop goeree 047

Bij Ooltgensplaat is de derde en laatste tassenrust ook hier is soep en die laat ik me smaken, er is op alle posten veel hetzelfde voornamelijk broodjes, banaan en cola op zich niks mis mee maar naarmate de tocht vordert heb ik niet zoveel zin meer in brood en wil iets in de trend van yoghurt of vla… De tas kan eigenlijk meteen weer bij de uitgaande post want we hoefden niet te wachten. De laatste 20 kilometer zijn aangebroken en wederom op deze lange stukken mis ik een (extra?) post voor water, ik was blij dat ik weer terug was waar ik de dag ervoor was begonnen. Na douchen kreeg ik van Ilona en Cock een mooi cadeau voor het behalen van mijn Centurion titel nogmaals dank daarvoor Na iets te drinken ga ik snel huiswaarts aangezien ik moe begon te worden en de reis naar huis is nog lang….. Alle vrijwilligers en organisatie bedankt en iedereen gefeliciteerd met het uitlopen van deze zware “Omloop”.

Route> Om de een of wazige reden heeft de horloge de track niet opgeslagen…

286 Bertrums, Jack (M) Den Bosch individueel 110 22 Aug 11:07 Finish – Middelharnis Diekhuusplein 6.5 22 Aug 11:07

Details> http://omlooprt.informaticamp.nl/php/live/details.php?nr=8082

Foto’s> https://picasaweb.google.com/107691487209882048371/20150822OmloopGoeree

17e) 24-05-2015> 27e Internationaal Wandelevenement Weert OLAT> 110, 574

27e Internationaal Wandelevenement Weert

Wat een prachtig wandelweekend in Weert 19, nieuwe Continental Centurions en een nieuwe Honderdman dat was de oogst van dit jaar.

Ik was samen met Ap van Gelderen al vroeg afgereisd naar Weert.Eenmaal bij aankomst was de organisatie van OLAT en hun goede vrijwilligers druk in de weer om alles gereed te maken. De reden dat ik zo vroeg aanwezig wilde zijn was dat ik mijn wagen langs het parcours wilde parkeren. De vrouw van Hans Pranger “Wil” wees mij op een prachtig plekje en was zo vriendelijk om deze te reserveren terwijl ik de wagen keerde. Had een vistentje, tafel en een paar stoelen mee genomen om deze bij mijn wagen neer te zetten. Hierna iedereen maar eens vriendelijk begroeten. Zag Jannie Bos gespannen aan komen lopen en ik liet haar mijn plekje zien. Dit waren mijn eerste gasten die kwamen inchecken en hun spullen inleverden in mijn kofferbak. Later zouden er velen volgen met hun tas zodat ik al snel het bordje “vol” op moest hangen. Er waren vele wandelaars uit Engeland en uit België aanwezig. Velen hebben zoals ik ook al ingeschreven om deel te nemen, om in Castle-Town op het eiland Man een poging te gaan wagen om daar Centurion te worden in augustus dit jaar.

weert 006

In Weert moest het gaan gebeuren voor velen, Kennedyvriend (80 km binnen 12 uur), Continental Centurion (160,934 km binnen 24 uur), Honderdman (100 km binnen 11,5 uur) 50 km snelwandel wedstrijd of de 24 uur volledig uitlopen(zoveel mogelijk km). Zelf had ik mijn eigen voorgenomen om zoveel mogelijk kilometers te maken en een Long-Distance stempel te gaan scoren.

Zoals ik al eerder aangaf moest het voor vele van mijn vrienden gaan gebeuren in Weert, Jannie Bos en Jan Kampman probeerde voor de derde keer een poging te wagen om CC te worden, Rick Liesting wilde Honderdman worden, René Wakkee wilde zij PR gaan verbeteren op de 50 km snelwandelwedstrijd en Marco van Heel wilde gaan voor de titel Kennedyvriend. Ilonka van Bemmel wilde gaan trainen voor de tocht Amsterdam-Leeuwarden maar hierover later meer……

weert 022

Ik hoopte ook dat ieder zijn doel ging behalen en had hun ook aangegeven dat waar ik kon helpen ik beschikbaar was. Wist van Jannie Bos wat ze er allemaal ervoor had gedaan na haar mislukte poging in Schiedam ,en dat was niet misselijk kan ik je zeggen!

Met omkleden twijfelde ik enorm hoe te gaan starten, korte of lange broek? Het was prachtig weer met de start maar zou in de nacht weleens koud kunnen worden! Hak knopen door en kies voor kort en speld mijn nummer op de linker kant van de broek zodat ik zonder veel moeite iets extra’s kon aantrekken zonder mijn nummer te verbergen door een evt. jas aan te trekken zoals ik in Sittard mee maakte!

Tegen 12 uur liep ieder naar de start die plaats vond vlak voor mijn “Walk-Inn” tentje, gespannen kopjes, de laatste aanwijzingen van Hans de Vries en we konden los….Om aan de juiste afstand te komen van 100 EM moesten we eerst de straat op en neer lopen daarna 1 rondje op het kleine parcours en daarna 25 rondjes van 6295 mtr. Zoals verwacht was het Rick die gelijk als een speer ervandoor ging, de rest van het wandellegioen probeerde zijn eigen cadans te vinden wat voor hem/haar het fijnste liep. Wilde zelf proberen om op een gematigd tempo mijn rondes te lopen en niet mijn eigen laten verleiden om mee te gaan met wandelaars die sneller gaan (dit is namelijk één van mijn valkuilen). Liep in een groepje met Jan Kampman, Wilma Driessen, Ap van Gelderen en Gerrit van Harten en alles liep volgens planning. Zag na een x-tal km dat Wilma, Ap en Jan gingen versnellen en dat ik ze gewoon kon laten gaan…..(ga het ooit nog wel eens leren). Later zag ik Jan en Ap ook weer afhaken, Gerrit was ik ook opeens kwijt???

047 verzorgingspost De Ijzerenman

047 verzorgingspost De Ijzerenman

Na een aantal rondes trok de wind aardig aan en vooral het gedeelte na de tweede verzorgingspost als je het hoekje omging, daar stond de wind pal op je knar! Ik had het soms echt koud! Na ongeveer 40 km op de teller kwam Rick mij voorbij en ik ging even mee in zijn tempo. Informeerde hoe het met hem ging en ook hij had het koud en besloot ook iets aan te gaan trekken. Paul Koks was de scheidsrechter voor de wedstrijd en liep in tegengestelde richting ons tegemoet, ook bij hem informeerde ik naar de verrichtingen van mijn wandelvrienden en kreeg steeds positieve berichten van hem. Ik haalde menigeen in waaronder ook Sandra en Bertus, en die liepen ook op schema al kreeg ik wel van Bertus gekscherend te horen dat het lang duurde voordat ik hun inhaalde….. Ilonka van Bemmel haalde ik in en die gaf mij nieuws wat mij verbaasde maar ook verblijde, ze zei ik ga zó goed, en lig op een schema van CC, en het weer is mooi ik ga het proberen om i.p.v. volgend jaar NU te gaan voor CC! Vroeg of ik bij haar moest blijven maar dat hoefde niet. De verzorging was onderweg perfect geregeld ondanks dat ik zelf veel extra bij had. Eten kan ik onderweg niet, alleen vloeibaar kan ik weg krijgen. Van Bertus en Sandra had ik ooit eens de tip gekregen om een rietje mee te nemen om de bekertjes leeg te drinken dit werkt perfect! Vooraf had ik aan Jan Kampman gevraagd of hij ook een rietje moest konden we onderweg blaasvoetbal spelen…..

weert 043

Henk Plasman fietste ons elke ronde tegemoet en gaf steeds aan dat het goed ging, ik voelde mij ook sterk en hoorde in de nacht van de organisatie dat ik op een schema lag van 22 uur. Rick had bijna zijn kilometers gemaakt en kwam zijn laatste ronde even naast mijn lopen. De finish van de 100 km was op het industrieterrein toen ik er langs kwam zat Rick in de wagen van Cock en ik nam natuurlijk de tijd om hem te feliciteren met deze super prestatie! Zelf maakte ik mijn rondjes af tot 110 km en leverde mijn nummer in. Het was genoeg voor deze keer aankomende week moesten er nog vele kilometers gemaakt worden. Had een kleine blaar opgelopen die ik liet behandelen door Alice die ook nog als toetje een massage gaf wat natuurlijk door de dames Jenny en Ilona het nodige commentaar opleverde……. Toen ik van de tafel kwam zag ik Jannie Bos binnenkomen voor een sanitaire stop, ze riep mij iets toe en ik kon het niet goed verstaan maar dacht dat ze mij of iets nodig had! Spurtte met mijn tas op mijn slippers erachter aan maar ze was al weer vertrokken voor nog een ronde. Rick was inmiddels ook klaar met zijn extra kilometers voor de Long-Distance stempel en samen besloten wij om bij de wagen te blijven voor eventuele hand en spandiensten voor de overige wandelaars. Het was koud en kon maar niet warm worden, jammer genoeg konden we pas vanaf 8.30 uur douchen…. Ilonka van Bemmel kwam voorbij en gaf aan prima te lopen zó ook Sandra en Bertus. Jannie kwam voorbij en wilde even 5 minuten zitten maar bij opstaan viel ze bijna om van vermoeidheid…. Ik bood aan om een ronde mee te lopen en die sloeg Jannie niet af, deed mijn wandelschoenen aan en zag dat Rick een ronde met Ilonka mee liep. Mijn 1rondje werden er drie waarvan ik zichtbaar genoot ,wat was ik trots op die dames. Sandra liep ook nog in een stevig tempo en moest net als Ilonka nog vier ronden lopen. De laatste ronde van Jannie was aangebroken… de finaleronde! In alle trots passeerde zij de finish waarbij zij een waardig applaus ontving van het wandellegioen dat al klaar was met hun prestatie. Het wachten was op Ilonka, Sandra en de overige giganten die nog in de strijd waren om CC te worden of de 24 uur volledig uit te lopen. Wat een weekend met 19 nieuwe Continental Centurions, Rick Liesting Honderdman (11:16:04), Anne van Andel op de 50 km een tijd van 5:19:18 , Frank v/d Gullik 160,934 km binnen 20 uur (19:57:16). Marco van Heel en vier andere wandelaars sleepte de titel Kennedyvriend binnen. Dit was een weekend om nooit te vergeten………20150524_080142

weert 081

Tenslotte en misschien moest ik er mee beginnen maar wil ik alle vrijwilligers die dit evenement mogelijk hebben gemaakt en al die uren voor ons in de weer zijn geweest enorm bedanken…het was TOP

16e) 18-04-2015> 37e Nacht van Loon op Zand> 107.497 km

37e Nacht van Loon op zand >107.497 km

WSV Hart van Brabant organiseert ieder jaar hun “Nacht van Loon op zand. Rondjes lopen door de straten van Loon op zand. Dit om te kijken hoeveel kilometer je af kan leggen binnen 15 uur. Het parcours bestond uit twee aanlooprondjes van 1343 meter met daarna grote rondes van 4557 meter. Vorig jaar deze prestatietocht voor het eerst gelopen het was toen prima bevallen, goede verzorging onderweg en een Brabantse gastvrijheid voor en nadien het lopen.

IMG_0013Was op tijd vertrokken uit ’s-Hertogenbosch zodat ik nog bij kan kletsen met menigeen. Bij aankomst ben ik niet de eerste in de ruime sporthal. Alles is nog in opbouw en na vele handen geschud te hebben haal ik mijn startnummer op aan de wedstrijdtafel. Na het omkleden sta ik nog te twijfelen of ik warm genoeg gekleed ben voor de aanstaande koude nacht, dit blijft altijd een dilemma bij een lange tocht. Het voordeel van rondjes lopen in Loon op zand is dat je iedere ronde terugkomt in de sporthal waar je tas staat, desondanks trek ik op aanraden van sommige toch nog iets warms aan. Deze tocht ging ik gebruiken als voorbereiding op wat komen gaat in augustus, namelijk een poging om Centurion te worden in Castletown op het Eiland Man (160.934 km binnen 24 uur). Had mij zelf voorgenomen om een bepaald tempo te starten en deze zolang mogelijk vast te houden, geen blessures te lopen en desnoods uit te stappen.

Vlak voor de start kregen we nog een toespraak maar ik heb er zelf weinig van meegekregen. Nam plaats midden in de groep om snel starten uit te sluiten, dit is één van mijn valkuilen. Nadat we de sporthal uit zijn stond links in de woonwijk weer de partytent van vorig jaar met veel toeschouwers die tot in de nacht en al vroeg in de ochtend weer klaar staan om je aan te moedigen. Zo ook de “muziekstraat” zoals ik die noem een paar kilometer verderop waar vele toeschouwers een feestje bouwen rondom dit evenement. Twee grote partytenten 1 voorzien van tv waar de kampioenswedstrijd van PSV op gekeken werd, beide tenten hebben flinke vuurkorven buiten staan en de muziek uit beide tenten zweept je goed op als je door deze straat wandelt.

IMG_0027Zelf ben ik na de kleine aanlooprondjes alleen aan het lopen in de verte zag ik wel nog wandelaars waaronder Wilma Driessen, langzaam kwam ik bij haar en we zijn tot ongeveer 77 kilometer samen blijven lopen. Dirk-Jan v/d Nieuwenhuizen, Bart Snoeren en Anne van Andel hadden ons al op 1 ronde gezet en we waren in afwachting van Rick Liesting, maar deze bleek na ongeveer dertig kilometer uit te zijn gestapt met een blessure. Na 57 kilometer op de teller zagen we Anne voor ons lopen die een slaapdip had, ze haakte bij ons aan om zó weer in cadans te komen. Even later was het Gerard Heunks die niet lekker liep die bij ons aanhaakte en zó liepen we met z’n vieren op. Na 75 kilometer voelde ik iets in mijn schoenen wat me niet aanstond en gaf aan mijn medewandelaars aan dat ik bij 80 kilometer even schoenen ging wisselen. Bij het wisselen van mijn schoenen hielp Rick mij met de tas en dergelijke, deze was namelijk na uitstappen blijven supporteren (tof). Bij het uitdoen van de schoenen zag ik her en der iets wat er niet hoorde te zitten en besloot een bezoekje aan de E.H.B.O. te brengen. De rechtertafel was al bezet met een deelneemster die met onderkoelingsverschijnselen lag, mijn blaren werden keurig doorgeprikt en weken delen werden afgeplakt. Op gang komen koste wat moeite waardoor ik me afvraag of doorlopen geen betere optie was geweest. Maar eenmaal nieuwe schoenen, sokken strompel ik de eerste meters weer op het parcours. Had aansluiting bij Jantinus Meints en na een paar kilometer kwam ik weer in cadans waardoor ik weer alleen verder ging.

Loon op zand begon ook te ontwaken, de partytent net na het verlaten van de sporthal was alweer flink gevuld met toeschouwers, roepen je naam met de gegevens vanuit het boekje en moedigen je aan. Achter mij liep een stelletje dat 22 jaar getrouwd was en ik gaf deze gegevens door aan de partytent…even later hoorde ik dat uit volle borst het bruidspaar werd toegezongen. Zelf werd ik “bedankt”…….. door de bruidegom die mij op afstand wat toe riep wat ik niet meer verstond 😉

IMG_0002De straat met de muziek en vuurkorven kwam in de vroege uurtjes maar moeilijk op gang. Deze werd maar voornamelijk voorzien van geluid van de vogels die op dat moment het hoogste lied floten. De verzorging van dit evenement was geweldig, er ontbrak niets en als je iets meer nodig had kwamen ze het op de fiets nabrengen. Mijn broer was naar Loon gekomen in alle vroegte om was sfeerfoto’s te maken, het zonnetje begon te schijnen en de temperatuur werd zelfs aangenaam. Ik had het koud gehad in de nacht en voornamelijk de schouders waren daarvan de dupe. De autoruiten moesten ontdaan worden van ijs, dit geeft iets aan hoe koud het was! Na 108 kilometer heb ik mijn ding gedaan. Had er 13 uur en 46 minuten over gedaan. Had de mogelijkheid om nog extra kilometers te maken maar vond het voldoende. Tevreden over mijn prestatie deze keer nam ik een warme douche en ging mijn maaltijd nuttigen. Heerlijke soep, slaatje en een ijsje toe, een evenement waar ik zeker volgend jaar weer aan deel neem!

Tenslotte wil ik de organisatie en alle vrijwilligers enorm bedanken het was weer in één woord “Geweldig”.

Uitslag eindtijdenlijst 80 km mannen: http://www.wsv-hartvanbrabant.nl/EINDTIJD%20%20%2080%20KM.%20HEREN.pdf

Eindtijdenlijst 15 uur op volgorde: http://www.wsv-hartvanbrabant.nl/Eindtijd%20op%20plaats.pdf

Eindtijdenlijst op startnummer: http://www.wsv-hartvanbrabant.nl/Eindtijd%20%20op%20Startnummer.pdf

Foto’s: https://picasaweb.google.com/107691487209882048371/20150419LoonOpZand#

Route: https://connect.garmin.com/modern/activity/750657027#.VTORqr0gizU.email

15e) 23-01-2015> Bossche 100 ‘s-Hertogenbosch> 110 km

De 28e Bossche 100: Een tocht van het onvoorspelbare….

 De inschrijving van de 28e Bossche 100 was op dinsdag 4 november en zoals voorgaande jaren wist ik dat je gelijk moest inschrijven om een teleurstelling te voorkomen. Zó ook dit jaar hadden ze na 1 dag al de 110 deelnemers op een lijst staan en was blij dat ik ook weer verzekerd was van deelname. Vanaf de inschrijving tot aan de start van deze zware klassieker word je op de hoogte gehouden op hun eigen website over de laatste nieuwtjes, en daar was te lezen dat er afgelopen weken nogal wat neerslag was gevallen en diverse paden onbegaanbaar waren geworden zelfs voor B100 begrippen en ze een aantal routewijzingen hadden aangebracht! Zou weleens weer een zware editie kunnen worden…….

Twee weken voorafgaand had ik nog een flinke griep gehad en was weer blij op tijd fit te zijn. De afgelopen dagen voorafgaand aan deze editie had het gevroren en waren de voorspellingen in de nacht -1 met een gevoelstemperatuur van -10 en er kon sneeuw en ijzel vallen. Wat moet je allemaal mee nemen op zo’n tocht met deze gegevens, dit is altijd het dilemma bij een tocht waar je een nacht van huis bent! Keuzes waren gemaakt en de tas gevuld met 3 paar schoenen en kleding voor alle weertypes behalve korte broeken die had ik thuis gelaten!

516

Bepakt en bezakt begeef ik me naar sportvereniging CHC/ORKA waar de start zal plaats vinden, het is maar 10 minuten rijden vanaf mijn huis en onderweg hoorde ik op de radio dat het weleens spiegelglad kon worden. Ik keerde de wagen en ging voor de zekerheid mijn winterspikes nog thuis ophalen je weet maar nooit! Aangekomen op het sportpark is het bij binnenkomst gelijk gezellig druk en naarmate de tijd verstrekt steeds gezelliger. Mijn neef Ben komt ieder jaar mij succes wensen en uitzwaaien en zó ook dit jaar echt tof!

Een half uur voor vertrek werd ik gebeld door Jimmy Millard die in Rosmalen stond en vroeg waar hij wezen moest….gelukkig kon hij binnen vijftien minuten terplekke zijn. Boetje staande op de open achterklep van de bagagewagen hield een laatste toespraak en gaf aan dat hij ons zo’n zes kilometer voor zou lopen voordat we op eigen snelheid onze tocht mochten vervolgen. Klokslag 22.00 uur vertrokken we gelukkig, het was koud tegen het vriespunt, donker maar gelukkig droog. Het tempo wat we liepen naar Vught is gemoedelijk en het is niet bepaald een stille tocht. Bij het Maurickplein bij het viaduct is het dan zover, Boetje wenst ons allemaal veel plezier en gaf ons mee om te genieten, hierna ging iedereen op eigen tempo verder. Na een flink stuk asfalt weg te hebben getrapt door St. Michelsgestel gingen we onverhard lopen over de grasdijk langs de Dommel bezaait met bevroren molshopen. Na een lang stuk langs de Dommel te hebben gelopen en een zandweg met bevroren tractorsporen die de voeten alle kanten heen manoeuvreerden werden we ook nog op twee wagenrusten verwent door de vriendelijke vrijwilligers met eten en drinken op 12 en op 21 km in Liempde. Met Rick, Ed, Jantinus, Richard en Jimmy kwamen we rond 01.45 uur aan in Boskant waar de eerste caférust was, hier hadden we ruim anderhalf uur de gelegenheid om ons op te warmen. Kregen nog een heerlijk kop erwtensoep met roggebrood met katenspek aangeboden en Rick had deze keer de pannenkoeken gebakken thuis die gretig aftrek hadden. Ik had het koud in het café en kon maar niet warm worden.

bossche 100 2015 008

Als we iets na 03.00 uur naar buiten gaan om onze tas in te leveren was ik blij dat Boetje op zijn fluit blies zodat ik me warm kon lopen. Een groepje van vijf Belgische wandelaars passeert ons en Rick, Jimmy en ik besluiten om in deze trein aan te sluiten. Op de derde wagenrust (37 km) werd al verklapt dat de volgende rust de boerenkool met worst rust was, dus hadden we weer iets om naar uit te kijken. Deze rust (45 km) was gesitueerd langs de snelweg bij de IKEA en het stuk ernaar toe was zó drassig dat ik de schoenen vrijwel direct vol had. Na een kop thee en natuurlijk de boerenkoolstamp met worst vertrokken we weer en vrij snel daarna viel er nattigheid….. ijzel en sneeuw! Het werd lastiger lopen doordat het glad was en de ondergrond voorzien was met een laag sneeuw, hierdoor zakte we letterlijk soms door het ijs wat we niet meer konden waarnemen soms. Moesten soms rare capriolen uithalen om niet te vallen op de bevroren ondergrond. Toch ga ik een keer onderuit doordat ik mijn evenwicht verlies met een sprong over een bevroren plas. De weg langs de spoorlijn was lang en het duurde in mijn beleving een eeuwigheid, de sneeuw werd heftiger en de ijzel die viel leek wel op een hagelbui.

Zegt genoeg hoe ieder binnen kwam....Bij punt 164 liepen we verkeerd en later hoorde we dat er meer de oversteek bij het Europaplein en het voetpad naar beneden hadden gemist, maar al snel hadden we de afslag weer gevonden toen we geen pijlen of linten zagen hangen verderop bij de stoplichten. Bij wagenrust vijf (55 km) kregen we van Joop te horen dat we ons tempo aan moesten passen omdat de voorlopers net weg waren, we besloten om door te lopen en eventueel gezamenlijk de kilometers te lopen naar de 2e caférust. Dit stuk was een lange zandweg die aan beide zijde schuin weg liep door de gevallen sneeuw en ijzel was in het midden lopen de enige juiste keuze om niet uit te glijden. Toch zie ik Jimmy naar de zijkant lopen en door het ijs zakken…een flinke vloek…. bij navraag dacht Jimmy dat er stalen platen lagen maar het was een ijslaag waar hij doorheen zakte.

Half acht waren we op de tweede caférust in Oirschot en hadden tot tien over negen de tijd om ons te voorzien van droge kleding, de verwarming stond op volle toeren te draaien en het was aangenaam vertoeven in café-zaal ’t Vrijthof (61 km). Druppelsgewijs druppelen de overige wandelaars binnen en hoe naarmate de tijd verstrijkt komen ze bijna als sneeuwpoppen binnen. Het is harder gaan sneeuwen merken we op als we buiten een kijkje gaan nemen. Jammer genoeg horen we ook dat verschillende wandelaars op hebben moeten geven wegens problemen wat natuurlijk zeer jammer was…….

bossche 100 2015 070

Ook was het vertrek aldaar iets later dan gepland en zó vertrokken we tien voor half tien gezamenlijk na het inleveren van de tas. Bij vertrek waren we als groep het spoor bijster in het centrum van Oirschot maar de GPS zette ons weer op het juiste pad. Eddy Goeman, Jan Goosens en nog een derde Belgische wandelaar gingen voorop lopen en er viel gelijk een groot gat tussen ons. Rick wist het gat dicht te lopen en ik kon met moeite volgen maar was wel in keer goed warm pffff. Eenmaal het gat gedicht liepen we in een gemoedelijker tempo naar de 6e wagenrust waar we warme chocolademelk kregen aangeboden met een schijf peperkoek. Terwijl we deze aan het nuttigen zijn zagen we Remco de Bruin aankomen in de verte en we besloten om te wachten. Het was prachtig weer geworden en de zon liet zich in volle glorie zien, dit had wel consequenties voor de ondergrond het werd één grote papzooi door het smeltende ijs en sneeuw. We liepen door de Oisterwijkse bossen en de dooi begon stevig in te zetten wat het lopen zwaarder maakte. Op dat moment liep ik nog met Rick, Remco, Eddy Goeman en Jan Goosens maar de laatste zou later afhaken wegens pijn aan de voeten zodat we met vieren verder gingen.

713

Bij wagenrust 7 (74 km) die was gesitueerd bij de waterzuivering kregen we rijstepap aangeboden wat een goede bodem legde voor wat nog ging komen. Namelijk zandpaden en akkers al dan niet voorzien van ijs waar je doorheen zakte, smalle stroken om over te lopen wat ondertussen modderpoelen waren geworden. Met klets natte voeten kwam ik aan bij de 3e caférust in Biezenmortel. Hier kon je beslissen als je op tijd was om de extra lus te lopen voor de Long-Distance stempel. Na droge sokken en schoenen te hebben aangetrokken begon ik samen met Rick, Remco en Eddy aan de lus van 6,9 km. Omdat het zo’n prachtig weer was geworden had ik mijn winterjas ingeruild voor een windstopper wat ruim voldoende was qua temperatuur. Eenmaal terug kregen we te horen dat het laatste gedeelte wat volgde nog maar 18 kilometer was, klein stukje Drunense Duinen, MTB routes waar het nodige klimwerk in zat en modderpaden die soms met sprongen moest worden genomen om de voeten droog te houden.

813

Kregen op een wagenrust natuurlijk nog de MIA vlaflip wat ik heerlijk vind op zo’n lange wandeling. Het laatste gedeelte door Nieuwkuijk en Vlijmen om de oversteek te maken via de Moerputtenbrug naar ’s-Hertogenbosch. Het laatste stukje van de tocht was dezelfde als we vrijdagavond liepen en met 108 kilometer op de teller kwamen we om 16.40 uur terug bij sv. CHC/ORKA. Na felicitaties over en weer gingen we onze beloning halen “De Bossche Bol”. Ben en Ellen stonden al een tijdje op mij te wachten aangezien we drie kwartier later waren als vorig jaar, bedankt voor de leuke attentie zal het met smaak opdrinken!

Het was weer een prachtige editie met alles erop en eraan zelfs prachtig weer wie had dat durven dromen! Allemaal hartelijk dank die het weer mogelijk maakte dat wij deze B100 konden lopen. Een goed stel vrijwilligers en een organisatie die stond als een blok. Allen Hartelijk dank en zeker tot volgend jaar.

14e) 20-09-2014> 49e Nijmegen -Rotterdam RWV> 160 km

Nijmegen-Rotterdam een “All inclusive “ wandeling van 160 kilometer georganiseerd door RWV.

Zaterdag 20 september werd ik al vroeg door mijn broer afgezet in Nijmegen om deel te nemen aan deze monstertocht van 160 kilometer. IK zag Martin Averesch en Ed Voogt aan komen wandelen en gezamenlijk gingen wij ons melden bij de inschrijftafel. Bij het omkleden zag ik Ilona Klinkendom ontdaan aan komen wandelen en ik merk aan haar dat er iets niet goed was. Ik informeerde bij haar wat er aan de hand was, en wat was het geval, Cock had last van steken op zijn borst! Later hoorden wij van de organisatie dat Cock de juiste beslissing had genomen om toch een bezoekje aan het ziekenhuis te brengen en dat Ilona met hem mee was gegaan. Een flinke domper voor hem en voor ons als wandelaars, met name alles wat Cock voor ons doet tijdens onze tochten! We zouden onderweg op de hoogte worden gehouden…….(blijft je toch bezig houden onderweg).

nijmegen rotterdam 018Tijdens de toespraak van Gijs werd ons duidelijk gemaakt dat er door de herdenkingen van Operation Market Garden verschillende omleidingen gemaakt zouden worden. Om 11.00 uur liepen we als groep in een rustig tempo naar Heteren (19 km). Onderweg werd er wat gedold en het was gezellig. In Heteren stond de verzorgingspost klaar met bakken vol met brood en er was genoeg keuze, er werd toegeroepen wat ze in hun bak hadden zitten en het leek wel of ze op de markt hun producten stonden aan te prijzen. nijmegen rotterdam 038Vanaf daar mochten we op eigen tempo onze weg vervolgen tot aan de volgende grote rustplaats Ede. Met een groep van 5 gingen wij op pad Ed Voogt, Martin Averesch, Rick Liesting, Remco de Bruin waren mijn groepsgenoten. Het tempo lag behoorlijk hoog en daardoor splitste ons vijftal, en gingen Martin en Ed op eigen tempo verder. Onderweg naar de Ginkelse Heide zagen we fietsers ons tegemoet komen met poncho’s aan die hadden een flinke bui ontvangen terwijl wij volop in de zon liepen! Op de Ginkelse Heide hoorden wij de vliegtuigen aankomen en Rick wilde dit graag op de gevoelige plaat vastleggen, er zouden namelijk flink wat parachutisten naar beneden springen. Het was er gruwelijk druk en terwijl Rick bezig is met foto’s maken probeerde Remco en ik ons te manoeuvreren op tempo door het aanwezige publiek. Gijs benoemde bij de prijsuitreiking  dan heel toepasselijk “ dat de benen van wandelaars werden gebruikt als fietsenstalling”. Natuurlijk even buiten douchen! Later zou Rick weer bij ons aansluiten en liepen we weer gedrieën naar de tassenrust. Het begon te donderen en het zou niet lang meer duren voordat ze boven de sluizen open zouden zetten. We schroefden ons tempo nog iets omhoog zodat we droog arriveerden in Ede. Eenmaal binnen viel het met bakken uit de lucht en Remco ging buiten even douchen aangezien we best bezweet waren van de eerste inspanningen. Onze medewandelaars zaten wel in de flinke bui en het eerste wat ze vroegen was of wij het wel droog hadden gehouden.

Nadat iedereen was gearriveerd kregen we nieuws te horen over de gezondheid van Cock Don, hij was zelfs al geopereerd en moest een nachtje blijven……..

Na een uur verplichte rust vertrokken we weer als groep. Eenmaal buiten begon het licht te miezeren en ik vertrouwde het niet helemaal en besluit een wegwerp poncho aan te trekken. foto02Het regent niet echt door en Rick gaf aan dat door de condens mijn rug nat begon te worden. Ik trek de poncho uit en niet lang daarna kregen wij een flinke bui te verwerken, wat ik toen dacht over Rick moge duidelijk zijn! Onderweg naar Leersum (57 km) werd het al snel weer droog en keken al uit naar de volgende rust “die van de vlaflip” heerlijk! Vanaf die post “Overberg” moest ook (verplicht)het reflextiehesje worden aangetrokken. Aangekomen in Leersum (warme maaltijd) werden we blij verrast, doordat Ad en Coby Leermakers daar aanwezig waren, we hadden ruim anderhalf uur de tijd om te eten, ons om te kleden en lekker uit te rusten. We mochten gelijk aanschuiven aan tafel maar ik ging toch echt even mijn schoenen vol stoppen met papier om ze te laten drogen aangezien ik onderweg erin liep te soppen. Ook laad ik de batterij van mijn horloge op en nam daarna pas plaats aan tafel, na de soep konden we opscheppen wat we lustte en kregen een ijsje na. Hierna kon de verkleedpartij beginnen en de verzorging van de voeten en even lekker uitbuiken op de banken. Ook hadden we een beterschapskaart ondertekend en Antoine had onderweg al aangegeven dat we met de pet…werd een pot…zouden rondgaan voor een vrijwillige bijdrage, voor een presentje voor Cock Don.

Meerdere....Vanuit daar gingen we weer gezamenlijk in het donker op pad , ieder in zijn eigen tempo en bij rustposten stonden we weer op elkaar te wachten om weer gezamenlijk te vertrekken. (dit geeft een familiegevoel) Het is heerlijk wandelweer, dan weer een fris windje en als de wind weg viel was het weer broeierig. Op de donkere stukken hadden Ronnie Timmermans en John Samshuijzen lampjes opgehangen zodat we niet verkeerd konden lopen. Jammer genoeg hoorden we later dat er toch nog een groep van 12 verkeerd was gelopen. Aangekomen in de voetbalkantine in Bunnik (80 km) zagen we iedereen binnen komen en kon de pyjama party beginnen, vele legden hier hun hoofd te rusten…..

ByC2FDxCYAAvuCvVanaf daar liepen we weer met vijven te wandelen naar Nieuwegein (97 km) en werden de mooiste verhalen naar boven gehaald, zodat het prettig wandelen was. Daar hadden we 50 minuten de tijd om ons voor te bereiden op het saaiste stuk van deze mooie wandeltocht, lange lange lange wegen, donker en de kans dat je hier ging slaapwandelen was groot (dit overkwam me vorig jaar). Nu beperkte dit zich tot een paar flinke gaap partijen. Flinke tegenwind, wat ik normaal prettig vind om te wandelen, stond me nu ineens tegen. Ik was blij dat we in Oudewater (118 km) aankwamen. Daar liet Rick zijn blaren doorprikken, en hij besloot om het volgende gedeelte even in de groep te gaan wandelen, om te wennen aan zijn nieuwe tapijt.  Bij de Reeuwijkse plassen naar Waddinxveen (139 km) liep ik alleen tot aan de fruitpost. Op de Baarsjeskade aangekomen genoot ik van de fruitsalade die daar stond uitgestald, en zie de groep met Rein Pistorius, Gerard Heunks, Rick en Remco de Bruin aan komen wandelen. Ik wacht op hun om gezamenlijk naar het sportcomplex in Waddinxveen te wandelen om ons daar op te maken voor de laatste 21 kilometer. Ik besluit daar om plaats te nemen op de massage tafel maar of dat een goede keuze was….. Twee masseurs lieten mij merken waar mijn zwakke punten lagen, en Annie van de Meer vond dat ze me nog maar iets steviger aan moesten pakken.

ByDy08sIQAEX98PHeel erg leuk was dat in Reeuwijk Ilonka van Bemmel een stukje met me mee fietste, altijd een leuke afwisseling op zo’n lange tocht. Later zou ze ook nog een flink stuk mee fietsen toen ik met Remco en Rick liep. Het was weer gezellig!

Het laatste gedeelte van de tocht ging naar de verzamelplaats “ De Huifkar” daar liep ik weer met Remco en Rick in een heerlijk zonnetje in een aangepast tempo te wandelen, omdat we daar toch tot half vier moesten wachten op de rest van de groep. Nu nog de laatste kilometers ,om gezamenlijk de 29 uur wandelen vol  te maken.

Na een frisse douche was het tijd voor de prijsuitreiking en de diverse dankbetuigingen. Ook werden we op de hoogte gesteld van de laatste ontwikkelingen omtrent de gezondheid van Cock Don, en dat zag er gelukkig weer beter uit, hopelijk is hij er de volgende keer weer bij!

Ik wil de organisatie van RWV, alle vrijwilligers en Europe Pallet bedanken voor de voortreffelijk georganiseerde tocht! We kwamen niets te kort en niets was teveel. We werden nog met een busje gebracht naar het station in Rotterdam. Hoezo All inclusive ? Kan het beter? Dacht het niet.!

Route: http://connect.garmin.com/modern/activity/595920528#.VB8hN-evEqI.email

Foto’s: https://picasaweb.google.com/107691487209882048371/20140921NijmegenRotterdam#

Foto’s RWV: http://www.mijnalbum.nl/Album=JPJZHIDS

13e) 22-08-2014> 25e Omloop Goeree-Overflakkee Middelharnis> 110 km

Het is vrijdagochtend 22 Augustus 2014 en het wordt de hoogste tijd dat de sporttas word bepakt met wandelattributen en allerlei andere benodigdheden, want het wandelevenement “De Omloop” is deze dagen gepland in mijn wandelagenda. Allereerst stop ik mijn wandelschoenen 3 paar deze keer in de bodem van m’n reiskoffer, want het schoeisel is toch het belangrijkste onderdeel van mijn gehele bagage. Daarna leg ik mijn kleding klaar in verschillende setjes op het bed en weldra is de gehele slaapplaats gevuld met allemaal fleurige shirts, broeken en onder shirts. Na alles gecheckt te hebben draai ik de verschillende setjes in plastic zakken en ga mijn tas vullen met wat op bed ligt. Heb nog genoeg ruimte over, maar beneden wacht nog het één en ander van etensgerei/drank wat er nog bij moet. Til het hele gebeuren op en merk dat dit echt “te” zwaar is…. Nog even selectief bekijken wat ik nou echt thuis kan laten bemerk ik dat er niet echt veel uit mag, voornamelijk omdat ze regenachtig weer aangeven is de tas nou eenmaal beter gevuld!

De Omloop van Goeree-Overflakkee is een jaarlijks terugkerend evenement en dit jaar werd deze voor de 25e keer georganiseerd. Vorig jaar heb ik deze voor de eerste keer gelopen en wist dat dit niet zomaar een Long-Distance was maar eentje met een parcours dat niet het makkelijkste te bewandelen is. Lange dijken en wegen die je zonder na te denken moet lopen anders word je gillend gek, en toch ga ik weer deze tocht bewandelen en niet zomaar ik had mijn eigen iets voorgenomen na vorig jaar….

Wilma en Jan kwamen we tegen onderweg naar de start.Afgesproken met Rick Liesting om hem op te pikken vanaf het station  ’s-Hertogenbosch om samen te reizen naar Middelharnis, onderweg daarna toe kregen we een fixe bui waar we elkaar aankeken met de gedachte gelukkig valt ie hier! Eenmaal aangekomen op plaats delict scheen de zon in volle glorie en zien we Ilonka en Piet van der Kroft aan komen wandelen, ik geef ze het advies om de wagen verderop te zetten anders is het zó ver lopen en we moesten nog vele kilometers maken de aankomende dagen. Met vieren wandelen we naar de start en halen ons startbewijs op, dan is het wachten tot dat we mochten vertrekken maar dit is niet onplezierig want er valt genoeg te delen met andere wandelaars.

Vlak voor de start stond de plaatselijke pers klaar voor Na het inleveren van de tas gingen we naar de start en dan is het bijna zover, veel publiek is op dit evenement aanwezig en die moesten net als ons iets langer wachten op de start omdat Ben Cramer (wie kent hem niet…ja die van “De Clown”) zijn laatste noten moest uitzingen. De omroeper geeft ons net voor vertrek nog mee dat we deze 25e editie prachtig weer treffen, maar na de start en onderweg zien we wolken die niet veel goeds voorspellen. 34En eenmaal op de dijk begint het even hard en stevig te regenen dat een poncho pakken al geen zin meer had, gelaten laten we deze douche over ons heen komen en genieten van een prachtige (dubbele) regenboog die aan de hemel verscheen. Na een minuut of 10 scheen de zon weer zodat het opdrogen kon beginnen, na de lange grasdijk liepen we door een weiland dat uitkwam op een asfaltdijk ik liep in een groep van vijf (Wim, Jantinus, Ed, Rick) in een stevig tempo naar de eerste scan-post (10 km). Onderweg naar de visafslag in Stellendam werden we nog gefilmd door dezelfde dame die vorig jaar op de dijk stond (ik herkende haar aan het hondje wat steeds voor je voeten liep). Op de post 2 Visafslag  Stellendam (15,7 km) is veel volk op de been maar wij liepen met een broodje in de hand als een wervelwind door de hal heen, weet niet of het door de lucht kwam die er hing maar ze zeggen toch dat vis niet stinkt…..

In een stevig tempo denderen we door naar het strand zie dat Ed en Jantinus even afgehaakt zijn en gedrieën stappen we over het strand die deze keer niet is voorzien van los zand door de vele regen die is gevallen.  In de verte werden we verblind door een bulk licht wat later bleek een politiewagen te zijn die ons succes kwam wensen, eenmaal deze hobbel genomen te hebben kwamen we bij post 3 De Reddingsbrigade (24,7 km) verwen mijn eigen met een heerlijk bakje koffie, melk en verse broodjes. Ondertussen zij Ed en Jantinus ook gearriveerd en als Rick terug is van een uitstapje naar een dixie vertrekken we weer voltallig naar de grote rust. Onderweg daar naar toe werden de laatste sterke verhalen verteld en ene nog sterker als de andere, maar 1 ding is zeker de km schoten snel onder onze voetzolen door. Post 4 Schuur Westhoeve na 34 km met Bami en saté enz....Zó kwamen we rond 23.00 uur aan op post 4 Schuur Westhoeve (33,4 km) vele kijkende mensen aanwezig en vooral veel familie van wandelaars, hier kregen we onze tas weer te zien en was een fijn weerzien aangezien ik nu mijn natte spullen om kon ruilen voor een iets frisser aanzien. Ook konden we ons tegoed doen aan een warme maaltijd bami, saté, kroepoek, atjar, yoghurt en voldoende te drinken, ze hadden het weer prima voor elkaar en dit met zeer vriendelijke vrijwilligers! We moesten hier verplicht wachten tot 24.00 uur en tegen de tijd dat we mochten vertrekken leverden we de tas weer in en wachten op de scan zodat we konden vertrekken voor de nachtwandeling. Ed en Jantinus vertrokken later en dus gedrieën gingen we op pad.

38Na een asfalt weg van ongeveer 11 kilometer kwamen we op een grasdijk (ingang Slikken) waar het moeilijk lopen was, nat hoog gras, smalle looproute en onverwachte kuilen waren 6 kilometer lang onze plaaggeest! De droge schoenen die ik aan had gedaan waren alweer voorzien van het nodige vocht en ik liep te soppen in mijn schoenen, hadden ze hier maar al die schapen los gelaten om alles kaal te vreten! Uitgang Slikken dondert het wel onderweg en is de lucht gevaarlijk donker maar het bleef droog, het tempo is dermate hoog dat Wim iets achter bleef maar bij de volgende rust haakt hij weer aan maar gaf aan dat het iets te hard ging. Zó liepen Rick en ik nog maar met tweeën over de lange grasdijk naar de tassenrust post 8 Herkingen Van der Velde (59,4 km). Bij de scan vroeg Rick of we meteen door mochten en hij kreeg groen licht, we wisselen sokken en schoenen en plots begint het te regenen en wel zéér hard! Zien wandelaars als bezopen katten binnen komen en besluiten even te wachten totdat het minder werd, hierna leveren we de tas in en bij vertrek werden we tegen gehouden! De beste dame in kwestie gaf aan dat we hier nog moesten wachten en om haar woorden kracht bij te zetten deed ze nog het schuifje op de deur dicht…. Na telefonisch overleg mochten we hier toch door dus voor jandoedel staan te wachten,  Ed voelde zijn eigen niet zó heel happy maar vertrok nog met ons ( Jenny, Ilona, Arie, Ap, en nog een aantal) tegelijk  naar de pannenkoeken rust Hoek van St. Jaepe (65,8 km). Iedereen kwam daar aan en het wachten was op Ed Voogt die veel later arriveerde en aangaf hier te stoppen, het ging gewoon niet meer….

20140823_064635Bij vertrek aldaar wandelen Rick en Jantinus en ik nog samen en omdat het verhard is gaat het in een flink tempo, lange wegen die normaal slaapverwekkend zijn maar deze nacht was daar geen sprake van. Wel viel Jantinus iets terug maar gaf aan dat wij met tweeën door moesten wandelen, bij de rust die volgde post 11 Galatheese Haven sluit Jantinus weer bij en we genieten van al het chocolade wat voorhanden lag na een bakje koffie willen we vertrekken maar Jantinus ging niet meer met ons mee (later hoorde wij dat hij waarschijnlijk hongerklop had en na een uurtje weer zijn weg kon vervolgen en uitlopen).  20140823_065319Dus Rick en ik waren nog over en onderweg naar de laatste overdekte rust bij post 12 Ooltgensplaat hier kregen we weer onze tas en ik verwissel weer van sokken en zie een blaartje die ik liet prikken en opnieuw beplakken, Rick haalt voor mij een soepje maar net toen ik een hap wilde nemen  riep hij alweer dat we zouden vertrekken (de slavendrijver). Nu snap ik hem wel dit was het gedeelte waar ik vorig jaar werd ingehaald, 3 kilometer voor de finish en zou met Jenny Bergs (die toen kramp had) als tweede en derde binnen komen!

46We vertrekken en het tempo wat we toen draaiden was gewoon bizar hoog na 87 km onderweg te zijn, op het asfalt was Rick diegene die tempo draaide en op de grasdijken (14 km) was ik diegene die het tempo hoog hield we vulden elkaar perfect aan en zó kwamen we om 10.15 uur aan bij de finish waar Rick mij als eerste liet finishen. Een mooi gebaar van een wandelvriend die op de hoogte was van mijn verhaal van vorig jaar……

Mijn dank gaat uit naar de organisatie voor een voortreffelijke georganiseerde Omloop, en zeker alle vrijwilligers die ons op elke post gastvrij ontvingen.

Videobeelden:  http://www.zideo.nl/playzideo/6c3447536d316478/Omloop+Goeree-Overflakkee+1

Foto’s: https://picasaweb.google.com/107691487209882048371/20140823OmloopGoeree#

Impressie Omloop: https://www.youtube.com/watch?v=iYJkfhz025M&feature=youtu.be&a

Videoreportage: http://www.flakkeenieuws.nl/nieuws/videoreportage-van-de-25e-omloop-van-goeree-overflakkee/6836

Route: http://connect.garmin.com/modern/activity/571675370#.U_iTPt8s4Zg.email

12e) 02-08-2014> OLAT Kempenlandtocht  Geldrop> 110 km

Laatste Kempenlandtocht vanuit Geldrop

Laatste vakantieweekend voor de boeg en dit moet het toetje worden van drie zonovergoten prachtige weken. Ik had de keuze tussen twee lange afstand wandelingen van 110 kilometer Santpoort en Geldrop, ik had mijn keuze al lang van tevoren gemaakt en informeerde bij mede wandelaars welke zij gingen bewandelen. De meningen waren verdeeld en het is gewoon jammer dat nu het wandellegioen gesplitst word, zeker voor de organiserende verenigingen die zó minder wandelaars op hun tocht hebben.

Dit is  de laatste keer dat de Kempenlandtocht werd georganiseerd vanuit Geldrop het zou mijn tweede editie zijn, vorig jaar was de start zó warm dat de dagtocht uit het programma werd geschrapt. Dit jaar mochten we ook niet klagen met de temperatuur het was wederom bloedje heet, in de nacht zagen we dat het zelfs 21 graden was!

kempenlandtocht 2014 002Ruim voor de start was ik al bij de startplaats  de kantine van Kynologenclub de Kempen aanwezig, Jannie en Appie Bos waren er al en ik zag Hugo Prinsen en Frank Marchand als voorlopers nog net vertrekken. Ging op het terras zitten en zag medewandelaars van verre al aankomen, na bij gekletst te zijn en voorzien van de laatste roddels is het al spoedig 20.00 uur.

Onderweg met prachtig wandelweer.Na de start werden we uitgezwaaid door vele waaronder ook wandelaars die later op de avond zouden starten op de Kennedymars. Al snel werden de kaarten geschud en vormde er een kopgroep van 10 die onderling in samenstelling wisselde zodat er voldoende gesprekstof was. De 2 wagenrusten die we onderweg kregen waren prima en voorzagen ons in onze behoefte.

In de nacht was het aanbod van dranken en voedsel prima verzorgd.Rond 23.30 uur kwamen we aan bij café Zomerrust (26 km) waar een stevig feestje werd gevierd, wij werden achterom geleid en we hadden daar een rustiger gedeelte tot onze beschikking. Hier konden we ons laten zakken in luie banken met kussens, en konden  ook voor de eerste keer bij onze tas. Na ongeveer 20 minuten verplichtte rust mochten we weer op pad en konden andere wandelaars gebruik maken van de makkelijk zittende zetels.

Jimmy MillardBij wagenrust drie (36 km) was het al zaterdag geworden en vorig jaar kwamen we hier de eerste 80 kilometer wandelaars tegen nu waren deze er nog niet. Bij de overdekte rust in het Scouting gebouw (50 km) konden we weer bij de tas en menigeen nam hier de tijd om zich te verzorgen, hier zat ook de E.H.B.O. waar ik een wondje liet verzorgen. Bij vertrek kwamen de eerste wandelaars van de Kennedy afstand ons tegemoet, een paar van onze groep waren al voorop gegaan en later zouden we weer bij elkander komen.

Zwaar gedeelte van de tocht met veel heel veel gemaaid gras.In de nacht was één van ons over een paaltje gevallen doordat deze werd verblind door de koplampen van een tegemoet komende auto maar de schade viel gelukkig mee. Sommige van ons hadden last van slaap maar zelf was ik klaar wakker. De zesde wagenrust keek ik naar uit deze stond onder het viaduct, heerlijke watermeloen en vlaflip was me beloofd en ik had er gruwelijke zin in. Het laatste stukje van de nachttocht herinnerde ik me nog van vorig jaar, in een toeterende auto bleek mijn broer te zitten die de dagtocht zou gaan lopen. Aankomend waar we gisteren waren gestart waren net de dag wandelaars net vertrokken en zie in de verte Margret en Jan lopen die 3 dagen vertoeven op de Kempische Wandeldagen.

Wij gingen ontbijten in de Kantine van de Kynologen club De Kempen en op het menu stond macaroni  met gebakken ei.  We namen ruim de tijd voordat we het dag traject op gingen. We wisten dat deze onverhard was en zwaar, maar zó zwaar als deze keer had ik me niet voorgesteld. Er was veel los zand, slootkanten van ruim 3 kilometer lang waar je moest banjeren door hooibalen die nog niet in vorm waren maar los lagen verspreid. Het was lood zwaar en was ook blij toen ik weer verhard stond, dit in combinatie met hitte maakte het dubbel zó zwaar. De café rust (96 km) had ik echt nodig om bij te tanken, watervoorraad was volledig opgegaan en wist ook niet meer waar ik mijn dorst mee moest stillen. De vermoeidheid ging parten spelen en was zichtbaar….. het op gang komen na een iets langere zit valt ook al niet mee maar de laatste loodjes wegen meestal het zwaarst!20140802_105739 Moe maar tevreden kwamen we aan en waren blij dat het erop zat, de stempel werd weer in het boekje gezet en de oorkonde werd door Alice met zoveel vrolijkheid overhandigd dat je alles weer snel vergeten was. Na een heerlijke douche en een derde helft keerde ik weer huiswaarts, onderling veel plezier gehad maar ook afgezien…..

De laatste keer vanuit Geldrop….OLAT bedankt voor de organisatie van deze tocht, maar zeker alle vrijwilligers die ons gastvrij voor ons klaar stonden. Een speciaal dank voor Annie die ons prima hielp toen we het “Echt” nodig hadden en Mia van Gorp die me altijd verwent en Alice voor de gastvrijheid!

Foto’s:https://picasaweb.google.com/107691487209882048371/20140802Kempenlandtocht2014#

Route:http://connect.garmin.com/modern/activity/555216783#.U9z7nv6bN80.email

11e) 13-06-2014> 21e Betuwse nachttocht SWSV Prinses Marijke Geldermalsen>110 km

Heel  Nederland was in de ban van het Nederlands elftal dat deze avond moet voetballen tegen Spanje, en ik had afgesproken met Rick Liesting (CC 403 geworden in Schiedam ) om in Geldermalsen 110 kilometer te gaan lopen bij Cwsv Prinses Marijke “de 21e Betuwse Nachtmars”. Vooraf met Rick afgesproken om deze Long-Distance rustig te wandelen na afgelopen weekend in Schiedam.

Wim van Capelle

Wim van Capelle

Rick opgepikt vanaf station Geldermalsen en aangekomen in wandelhonk “De Wandelaar” zien we vele bekende waaronder Wilma Driessen en Hanny Klumpkens. Na wat dollen over de OLAT clubkampioenschap stand neem ik plaats aan de kop van de tafel, Wilma informeert welke snelheid we gingen lopen en besluit met ons mee te gaan. Het is niet erg druk maar daarom niet minder gezellig. Langzaam druppelen de wandelaars binnen die op de Kennedymars en de Long-Distance afstand gaan starten, merendeel volgt het voetballen op een groot-beeldscherm als het bijna tijd is om te vertrekken meld iedereen zich buiten. Na de toespraak vertrokken we met prima wandelweer voorin werden gelijk de groepjes gevormd  Wim van Capelle, Hans Pranger, Ilona Klinkendom, Arie Klootwijk, Ernie Dorré, Gertrude Achterberg en Ton ?, en nog iemand waarvan ik de naam vergeten ben lopen bij elkaar in het begin.

In de rust van het voetballen waren we vertrokken en was op dat moment de stand 1-1, als we door de straten van Geldermalsen wandelen horen we met regelmaat juichen en weten dan precies dat er gescoord was. Met oversteken van de wegen werden we begeleid door verkeersregelaars en die gaven tevens de juiste stand door van het voetballen.

20140614_054345We hadden een bonnenboekje meegekregen voor verschillende rustposten waar we stevig verwend werden, de rusten waren gevestigd op 7.7, 17 , 23, 30*, 36, 41.4, 51, 60*, 66, 72.6, 78.4, 84, 90*, extra post 96, 101 en op 106 km. Op het menu stonden broodjes bal,  een slaatje, broodje frikandel, tomaten of groentesoep buiten alle andere broodjes en krentenbollen en wat al niet meer…  We kwamen niks te kort, ik mag wel zeggen dat we enorm  in de watten werden gelegd.

De eerste 60 kilometer waren de pijlen op de grond aangebracht met kalk en werden we in het begin begeleid door iemand van de organisatie op een fiets. Onderweg hadden we veel plezier en werden vele verhalen uitgewisseld waar nodig om gelachen werd, bij het passeren van een pannenkoekenhuis werd natuurlijk het verhaal van Ed Voogd weer van stal gehaald…..

20140614_081708De laatste 50 kilometer waren merendeels onverhard en werd er geen gebruik meer gemaakt van krijt pijlen maar op papier, het was een zwaar parcours, vooral na het weekend in Schiedam gingen juist hier de kilometers  tellen. Doordat we  het op ons gemak deden en uitgebreide rust namen op alle posten kwamen we weer allen moeizaam op gang en alle pijntjes moesten strompelend overwonnen worden de eerste meters na opstaan. Normaal rust ik niet zoveel op tochten en zeker niet zo lang dit speelde zeker parten in de laatste kilometers, maar ons plezier onderling verdween niet en hadden nog plezier voor 10! Ook werden we de laatste 15 kilometers verrast met een extra post die werd bemant door Sandra de Graaff, dit zegt iets over het onderling contact en gemoedelijkheid onder elkaar. Ook kreeg ik met regelmaat een berichtje voor ons allen van Jannie Bos wat ons goed deed.

Bij deze wil ik iedereen bedanken die het mogelijk heeft gemaakt om zo’n prachtige tocht te organiseren, het was in één woord geweldig en verdiend over 2 jaar (deze tocht word namelijk 1x in de 2 jaar georganiseerd) zeker meer deelnemers! Alle wandelaars bedankt voor de gezelligheid onderling.

Foto’s:https://picasaweb.google.com/107691487209882048371/2014061421eBetuwseNachttocht#

Route: http://connect.garmin.com/page/activity/activity.faces?activityId=520391055&actionMethod=page%2Factivity%2Factivity.xhtml%3AuserSwitcher.switchSystem&cid=22794913

10e) 05/06-04-2014> De Nacht van Loon op Zand> 106.77 km

Na alle verhalen vooraf aangehoord te hebben wilde ik zelf heel graag ervaren hoe het was om in Loon op Zand 15 uur rondjes te gaan lopen. Op de Wintertochten bij WSV Hart van Brabant werd mij steeds gevraagd of ik al had ingeschreven, maar telkens was mijn antwoord dat ik eerst moest zorgen dat ik niet hoefde te werken. Op het laatste moment kreeg ik van mijn werkgever groen licht , inschrijfformulier digitaal ingevuld en na betaling was mijn deelname een feit. Na de Kennedymars van WS´78 in Klarenbeek was ik weer een beetje aan het kwakkelen met de griep, hoestdrankjes, keeltabletten en tenslotte maar toch een antibiotica kuurtje bij de huisarts gehaald…Zoals altijd probeer ik zoveel mogelijk informatie te verkrijgen wat mij zoal te wachten staat, en de laatste informatie werd mij verstrekt door Ad Leermakers via de mail met aandachtspunten waar we rekening mee moesten houden. Natuurlijk had ik nog een aantal vragen waar ik nog geen antwoord op had, maar die zou ik terplekke wel gaan ondervinden. Het aanbod dat mijn broer mij weg wilde brengen sloeg ik niet af, ook zou hij foto´s maken van dit evenement.

Alles nog in opbouw.De dag dat het moest gebeuren was ik redelijk hersteld en had de kuur van de dokter zijn werk prima gedaan. Aangekomen bij sporthal “De Wetering” is alles nog in opbouw na wat handen schudden liep ik de sporthal binnen, maak een praatje met Rob Tersteeg en kort daarna kwam Rick Liesting binnen met wie ik vooraf veel had zitten speculeren hoe ieder het zou aanpakken. Na mijn startnummer te hebben opgehaald zochten we een plaatsje in de ruime sporthal, ging gelijk kijken in het programma boekje wie zich allemaal had ingeschreven. Vele wandelaars druppelden binnen en het is een feest van herkenning. Na het omkleden had Rick het idee om zich als OLAT team op te geven en na navraag bij Hans Pranger en Sandra de Graaff was het team compleet. Dit jaar was de start/finish in de sporthal en zó ook de doorkomsten na iedere ronde, ook was hier een verzorgingspunt waar Mia en Cockie ons in de watten legden. Het tweede verzorgingspunt was ingericht op de oprit van Ad en Coby Leermakers, even verderop was tevens een tijdmeting en controlepunt. Na uitleg van de regelementen en wat bijzonderheden o.a. dat we eerst 2 kleine rondjes moesten lopen van 1266 meter voordat we op het parcours van de grote ronde mochten (4557 meter), werd precies om 21.00 uur het startschot gelost.

nacht van loon op zand 021De doelstelling van vandaag was om te kijken of ik de 80 kilometer onder de 10 uur kon lopen en zeker mijn 10e stempel voor mijn Long-Distance boekje te behalen. Hiervoor zou ik in het begin stevig van start gaan en later terug schakelen naar een lager tempo, ik had mijn GPS horloge ingesteld op een gemiddeld tempo van 8 kilometer per uur zodat ik onderweg kon kijken of ik op schema lag. Wilma in volle vaartVan begin af aan waren de koppels al snel gevormd vooraan liepen Rob Tersteeg, Bart Snoeren, Dirkjan Nieuwenhuizen en nog een paar snelle jongens, Wilma Driessen, Frank van der Gullik, Rick en ik volgde gestaag in een moordend tempo.Na de kleine rondes kwam Anne van Andel bij ons lopen met Wil Boudewijns uit Bergeijk en nog een paar deelnemers, het tempo werd weer opgevoerd ik wist dat Rick één van de grootste kanshebbers was voor de debutanenbokaal en had hem ook getipt bij de organisatie! Na een aantal rondes kijk ik achter mij om en merk dat Frank en Wilma gelost zijn…. Wilma zal haar eigen tempo wel zijn gaan lopen maar Frank? Ik schakel na 30 kilometer terug naar het tempo wat ik denk langere tijd vol te houden, Rick liep achter mij en merk dat hij aan het inhouden is ik gaf aan Rick aan dat hij zijn eigen race moest gaan lopen omdat hij veel harder kon en toch ging voor de debutantenbokaal. Ik was begonnen met een shirt met korte mouwen en kreeg het wat fris op sommige plekken zelfs koud en besluit mij jasje aan te trekken die ik bij Mia van Gorp van het verzorgingsteam had neergelegd. Rick besluit vrij kort hierna om te gaan gassen ik zie hem in korte tijd uit mijn zicht verdwijnen ik haal Jannie Bos in en die liep in een stevig constant tempo en in het voorbij gaan gaf ze aan goed op schema te liggen “super”.

Peter van Hove in volle vaart.

Peter van Hove in volle vaart.

Bij de volgende doorkomst zie ik Frank van der Gullik langs de kant zitten en was gestopt, Anne van Andel haalt mij in en ik loop een tijdje met haar mee heb Wilma niet meer gezien en weet niet of ze nog in de race zit… Na 57 kilometer gaf ik aan Anne aan dat ik van schoenen ging wisselen, Anne moest ook plassen en hierna liep ik alleen mijn rondjes. Peter Van Hove haalt mij in die in het estafette team liep van “Gank oet de Waeg” en na een kort onderonsje liep ik een tijdje met hem op en zie kans om weer aan te sluiten bij het groepje Anne van Andel. Liep goed op schema van 80 onder de tien uur en Bertus en Sandra bevestigen dit in mijn laatste ronde van de 80 kilometerpassage. Bij doorkomst werd door Yvonne gevraagd wat ik deed, natuurlijk liep ik door er was namelijk nog een doelstelling te behalen. Ik had nog vijf uur om 25 kilometer toe te voegen aan mijn aantal van 80 km om mijn 10e stempel te bemachtigen voor mijn Long-Distance boekje.

Jannie Bos

Jannie Bos

Om 10 uur in de morgen begint het lichtjes te regenen en na 13 uur en 41 minuten heb ik mijn 2e doelstelling behaald, na binnenkomst gaf ik aan te stoppen ondanks de pogingen van Yvonne dat ik nog anderhalf uur had om kilometers te maken. Ik was dik tevreden en vond de beslissing om te stoppen de “juiste” beslissing. Onderweg had ik al vernomen dat Rick Liesting inderdaad eerste was geworden (echt geweldig), en dat hij na zijn Long-Distance afstand ook was gestopt met rondjes lopen. Na het douchen ging ik de andere lopers aanmoedigen en zag tot blijdschap dat Wilma nog in de race lag. Jannie liep als een trein haar rondjes en glunderde van oor tot oor. Hans Pranger had het op het eind zwaar maar liep net als Sandra, Bertus en Wilma de 15 uur vol. Klasse !!! Eerste werd na 15 uur bij de heren zoals verwacht Dirk-Jan Nieuwenhuizen en bij de dames verrassend Anne van Andel.

Wat een prachtig en goed georganiseerd evenement is dit en ik wil ook wsv Hart van Brabant hartelijk bedanken voor de gastvrijheid die ik heb mogen ontvangen op mijn eerste maar zeker niet laatste “Nacht van Loon op Zand” jammer was wel dat er weinig toeschouwers langs het parcours stonden maar gelukkig kwam Yvonne op haar scooter af en toe voorbij om mij op te peppen en aanmoedigingen van mede sporters en broer waren zeer prettig!

Alle vrijwilligers enorm bedankt dat jullie dit evenement mogelijk hebben gemaakt.

Alle wandelaars gefeliciteerd met het behaalde resultaat.

Foto’s: https://picasaweb.google.com/107691487209882048371/20140406NachtVanLoonOpZand#

Foto reportage Herwin Weststrate: https://picasaweb.google.com/105204795452725342483/NachtVanLoonOpZand#

Route: http://connect.garmin.com/page/activity/activity.faces?activityId=474453972&actionMethod=page%2Factivity%2Factivity.xhtml%3AuserSwitcher.switchSystem&cid=6035478

9e) 08/09-03-2014> 22e Nachtmars Zuidwesthoek Roosendaal> 110 km

Voor de 2e opvolgende keer reis ik af naar Roosendaal om mee te doen aan de Nachtmars van de Zuidwesthoek. De weergoden zijn mij deze keer beter gezind, vorig jaar had ik miezer regen en zelfs sneeuwvlokken ontbraken niet. Deze editie kon ik 17 tot 20 graden verwachten voor deze tijd van het jaar ongekende temperaturen en de twijfel slaat toe, moet ik nu een korte broek aan in maart?

De organisatie was in handen van A.R.S.V. Thor afd. Wandel en deze organiseren drie afstanden op 3 verschillende opstap plaatsen de 110 km start in Roosendaal, de 80 km in Steenbergen en de 50 kilometer wandelaars moesten vanaf Bergen op Zoom vertrekken.

Aangekomen bij Sportpark Vierhoeven stapt op hetzelfde moment Antoine Hunting uit zijn bolide, en samen liepen wij naar de inschrijving. Ik had mijn eigen al van tevoren aangemeld en alles lag netjes klaar er diende alleen nog betaald te worden. Er waren in totaal 70 deelnemers uit Nederland en België die starten vanuit Roosendaal op de 110 km.

Nadat de tas was ingeleverd ging ik naar buitenToespraak en startschot door de wethouder. waar iedereen zich verzamelde voor de toespraak van Frans Sloekers één van de organisatoren van de wandelvereniging. Die vertelde ons dat dit de laatste keer was dat deze wandeling werd georganiseerd, en gaf hierna het woord aan de wethouder die traditiegetrouw het startschot mocht lossen en deze keer dus voor de laatste keer….

Ik wist nog van vorig jaar dat we elke keer bij een rust een nieuwe route mee kregen van het gedeelte wat we moesten lopen en zó geschiedde het dit jaar ook.

De eerste route die we aangereikt kregen zou gaan van Roosendaal naar Vinkenbroek (10,2 km), gezamenlijk stapten we door het hek en werd er onderling wat gedold. Eenmaal op stoom werden al snel groepjes gevormd. Na ongeveer 6 kilometer liep ik nog samen met Bart Snoeren, Dirk-Jan Nieuwenhuizen, Rob Tersteeg, Ed Voogt, Rick Riesling, Richard Boosten en Jantinus Meints. Maar voor we aankwamen op de rust bij de boerderij van Dhr. Vos waren Dirk-Jan, Bart en Rob al een versnelling hoger gaan lopen.

Na de versnapering aldaar en het ontvangst van deel 2 van de route die liep van Vinkenbroek naar Kruisland ( 20,7) vertrokken we dus als vijftal, vorig jaar moesten we daar ons veiligheidsvest al aan zó donker was het toen. Nu scheen de zon vol op en had ik de zonnebril nog op, de kilometers schoten lekker onder de voetzolen en er werden mooie bakrecepten doorgesproken (ik weet nu hoe je heerlijke en zeker “lekker” pannenkoeken kan bakken). Ook toveren met eieren was één van die verhalen, details moet ik schuldig blijven maar Richard Bootsen kan hier uiteraard meer over vertellen. Toen wij aan kwamen lopen bij loonbedrijf Hack in Kruisland zagen we  de kopgroep weer vertrekken.

Na een kop bouillon te hebben genuttigd kregen wij deel 3 1e broodmaaltijd in Steenbergenvan de route aangereikt die liep van Kruisland naar Steenbergen (29,9 km) waar de eerste grote rust was en we beschikking hadden over onze tas. De rust was bij de plaatselijke voetbalvereniging vv. Steenbergen, waar we heel toepasselijk “een lopend brood buffet” kregen aangeboden. Vanaf deze locatie waren de Kennedywandelaars vertrokken.

Eenmaal de buiken gevuld met koolhydraten en een kop soep vertrokken we met deel 4 van de route Steenbergen naar De Heen (36,5 km), ik deed hier pas mijn veiligheidsvest aan. Na een paar kilometer kreeg ik een dorst die niet overging, kon met moeite mijjn vooraad verdelen, wat had ik een dorst en ik was niet de enige iedereen had er last van! Aangekomen bij dorpshuis ” De Stelle” bestel ik een cola en na het vullen van mijn fles vertrokken we weer.

Gewapend met route nummer 5 De Heen naar Oud Vossemeer ( 44,5 km) vertrokken wij uit het dorpshuis en herriner ik mij dat dit het saaie stuk is over de brug bij het Schelde-Rijnkanaal. Eenmaal aangekomen in Dorpshuis Oud Vossemeer kregen we een suikerbolus aangeboden en een drankje, de suikerbolus liet ik mijn neus voorbij gaan ik had al genoeg dorst! Ik besluit om een flesje water extra mee te nemen voor reserve, want zelfs na 2 glazen ijsthee kreeg ik mijn dorst niet gestild.

Route nummer 6 Oud Vossemeer naar Halsteren ( 53,2 km) In dit gedeelte van de tocht was één van ons vijftal misselijk en had last van zijn maag, ook kwam Klaas Vaak een paar van ons zand in de ogen strooien. Zodat het gaapvirus was begonnen en als 1 schaap over de dam is…. Eindpunt van deze route was Grand café De Kannebuis wat we in de volksmond “het rokende dart café” noemen.

Ook hier kregen we een consumptiebon voor iets te drinken en natuurlijk  route beschrijving deel 7 van Halsteren naar Bergen op Zoom (60,2km), Partyrestaurant Rozenoord was de hoofdbestemming tevens de startplaats van de 50 kilometer wandelaars. Hier kregen we een groentesoep aangeboden die gruwelijk zout was, maar ik liet hem niet staan schijnbaar had ik er behoefte aan. Ik wissel hier mijn schoenen en trek schone sokken aan.

Koffie in Woensdrecht Wilma en ArieMet route nummer 8 van Bergen op Zoom naar Woensdrecht (71,4 km) liep ik naar buiten en lever de tas weer in. Dit gedeelte kreeg ik spijt dat ik mijn shirt met lange mouwen niet had aan getrokken, ik kreeg het koud en had er last van. Het tempo zakte gestaag en op de volgende stop “Non Plus Ultra” kregen we een plak cake met een heerlijk bakje koffie.

Routebeschrijving  9 ging van Woensdrecht naar Hoogerheide (89 km) Zoekplaatje bij de grote rust met 2e broodmaaltijd in Hoogerheidemet een tussenstop op 78 km waar we ijsthee en een koek kregen aangeboden in een aardappelschuur, nog 11 kilometer naar de hoofdrust in Café De Herberg. Daar kregen we weer onze tas zodat ik mijn lange shirt aan kon doen, wat had ik het koud gehad hier naar toe! Hier was ook de tweede broodmaaltijd te nuttigen met een eitje (at hem wel op maar moest steeds aan het verhaal van Richard denken!) Jammer was wel dat alle tassen op één grote stapel lagen, zodat het zoeken geblazen was tussen die berg tassen.

Route 10 van Hoogerheide naar Wouwsche Plantage (100 km) , saai stuk… met een nieuwe rustgelegenheid Café De Ouwe Schuur i.p.v. de camping. Wel een prachtige zonsopkomst!

Route 11 van Wouwsche Plantage naar Nispen ( 105 km) einde is in zicht en in Nispen is de rust op Sportpark De Wallen waar we na een korte rust ons eigen opmaken voor een mooi slot.

Eindelijk route 12 paste nog net in mijn heuptas van Nispen naar Roosendaal (110 km) aangekomen waar we waren begonnen, feliciteren elkaar en gaan onze stempels halen. Tevens krijgen van de organisatie een gele muts die veel weg heeft van een B100 muts. Een perfecte bepijlde route kregen we voorgeschoteld, die werd voorgelopen door Jenny en Ilona bedankt dames we zijn geen één keer afgeweken van de route! Ben wel benieuwd waar de emmer met kwast is gebleven…….

Organisatie bedankt voor een goed verzorgde wandeltocht, jammer dat deze wandeltocht van de Long-Distance kalender verdwijnt.

8e) 24/25-01-2014> De Bossche 100 start en finish  Voetbalvereniging S.V. CHC/ORCA ‘s-Hertogenbosch> 105km

De Bossche 100 en nog wé.03_bossche100-denbosch

De foto’s, op de site van de B100 en de hints die ze daarbij weg gaven, voorspelden dat een pittig tochtje ging worden. Het weer van vorig jaar was dan ook extreem, dit jaar zou de temperatuur aangenamer zijn. Wel was er een bak met water de afgelopen dagen naar beneden gekomen welke zeker een drassig gebeuren zou opleveren tijdens deze editie. Ik had nog mijn oude Gore-Tex schoenen staan, maar voor de zekerheid toch een paar flitsende nieuwe  aangeschaft.

Ontvangst op sportpark  s.v. CHC/ORKA is vriendelijk en gastvrij, onderling is de sfeer hartelijk en heeft iedereen er gruwelijk veel zin in.Een kwartier voor de start word iedereen onrustig en stiefelt iedereen naar de uitgang van de kantine, tassen worden ingeladen en dan is het tijd voor de toespraak van Boetje die altijd wel de lachers op zijn hand krijgt. Hierna mogen we toch echt aan de “tocht der tochten” beginnen, ik neem afscheid van familie die waren gekomen om mij succes te wensen en de eerste Long-Distance van 2014 is een feit.27e bossche 100 00004 (andre)

In onze kopgroep hadden drie personen een GPS route gedownload, zelf kreeg ik dit helaas niet voor mekaar. Vanaf het sportpark liepen we door de wijk Kruiskamp die uitkwam  bij de brug die over de  A-59 liep, over de brug moesten we naar beneden en onderaan langs een graspad lopen . Na lang schuin te hebben gelopen kwamen we op het idee om toch maar bovenop de dijk te gaan lopen aangezien deze gelijkmatiger was. Een afslag naar rechts deed ons weer na beneden klauteren en zagen dat ze een brug hadden neergelegd in de vorm van een (euro?) pallet zodat we niet over de sloot hoefden te springen. Toen we de weg over staken bij Vlijmen stonden medewerkers al klaar om ons te attenderen dat er een trap naar beneden was, aangezien het daar vrij donker was. Ondanks het feit dat we de GPS route hadden, waren we zó aan het kletsen dat we toch nog terug geroepen moesten worden net voor de 1e wagenrust (12.9 km)Eerste wagenrust na 12,9 km, Ed is aan het hamsteren

Na een korte onderbreking gingen we  weer op pad. Na het passeren van de Sluis bij Engelen , Spuisluis Crevecoeur en de Hedelse brug  zijn we in het Gelderse gedeelte gearriveerd.  Vanaf hier gingen we richting Kerkdriel en had de organisatie een leuk stukje ons voorgeschoteld. Weilanden door baggeren, klimmen over hekken, onder prikkeldraad kruipen, over prikkeldraad heen pionieren waarbij de organisatie een trap van pallets had neergelegd en een gedeelte van het prikkeldraad bij elkaar had gebonden. Hierna kregen we een wagenrust (22 km) in een tunnel onder de A2. Na een versnapering vertrokken we weer en na wat asfalt werden we genavigeerd naar het water toe, waar Jo Leijtens en kleinzoon Thomas ons attendeerde op een gevaarlijk trapje wat we af moesten. Na langs het water te hebben gelopen en dijken verslonden te hebben kwamen we bij de 1e caférust “MFC de Kreek” in Kerkdriel  (01.57 uur) waar we na het melden een heerlijke verse soep en een broodje kregen aangeboden. Hierna was het wachten geblazen aangezien we pas om 03.11 mochten vertrekken. Ondertussen mijn GPS horloge aan de stroom gelegd en schone kleding aangedaan. Ik twijfelde of ik mijn oude Gore-Tex schoenen zou verwisselen voor mijn nieuwe aangezien ze een beetje klammig waren. (bij thuiskomst bleken ze lek te zijn, en ik heb er met respect afscheid van genomen)

Ed heeft een half uur reclame gemaakt voor de B100.

Ed heeft een half uur reclame gemaakt voor de B100.

Na de rust vertrokken we weer gezamenlijk maar vrij snel werd het peloton uit elkaar gerukt en kwamen we bij een pijl uit waar we dachten te moeten klimmen, eenmaal over het prikkeldraad zagen we dat we een afslag verder rechtsaf moesten dus we hebben onze volgelingen maar gewaarschuwd zodat deze geen rare capriolen hoefden uit te halen. Hierna nog een weiland schuin overgestoken en eenmaal aangekomen bij een fabrieksterrein kwamen we bij smalle doorgangen waar we met moeite doorheen konden komen! Ik liep niet prettig, het voelde aan of ik iets in mijn schoenen had of dat mijn sok niet goed zat, en na de 3e wagenrust (37 km) liepen we weer vrijwel direct weg. Het werd mistig en kouder en soms kreeg ik zin in die dikke jas, die helaas in mijn tas zat. Na wat grasdijken liepen we op een  fietspad richting Lith en in de verte zagen we een molen staan die maar sporadisch werd belicht door een vrijwilliger, met een schijnwerper.  Eenmaal daar gearriveerd werden we door een vrijwilliger begeleid naar de 4e wagenrust en dit was de post van de boerenkool met de worst van slager Gerard Heunkens.  Die kwam mooi op tijd  aangezien ik daar weer wat van opwarmde. Het gedeelte naar de 5e wagenrust na (53 km) vond ik een taai stuk om weg te trappen, noem het maar een mentale beproeving…… Daar besloot ik mijn schoenen te controleren maar zag/voelde niks, er was EHBO aanwezig op deze post ,maar we besloten om door te lopen en Remco de Bruin gaf aan dat spoedig  2e Caférust ” ’t Mun” ( 57 km)zou verschijnen. Ik was blij dat ik er was, en bij inspectie van mijn voet voelde ik dat de bal van mijn voet verschrompelt is! Na inspectie door devakkundige EHBO, concludeerde deze toch een blaar was, die na doorprikken en afplakken weer prettig aanvoelde. Uiteindelijk nam ik het besluit om mijn oude schoenen te verwisselen voor mijn nieuwe Gore-Tex schoenen, aangezien ik denk dat dit de oorzaak was van dit ongemak!Na het veer gelijk klimmen geblazen.

Na weer bijna anderhalf uur rust te hebben gehad gingen we weer gezamenlijk achter Boetje aan  om gezamenlijk de overtocht te gaan maken met het veerpont. Het was licht geworden en het reflexihesje kon in de tas achterblijven. Eenmaal aan de overzijde was het gelijk weer klimmen geblazen over een hek, en aangezien we deze keer nog gezamenlijk waren stond er een flinke rij! De snelle Belgen gaan vanaf hier echt los en zijn niet meer te volgen, toch liepen we vrijwel direct voorin, vergezeld van Frank van der Gulik die ons kwartet kwam versterken. Ik liep weer als een kieviet, en dit kwam goed uit aangezien het weer echt werken was door het parcours, klimmen,door sompige weilanden, glibberd over bruggen en baggeren als varkens door modderpaden. De weilanden waren voorzien van een laag water waar je goed moest opletten of je nog een stukje gras kon bemachtigen om je schoenen niet te laten vollopen.

Bij de 6e wagenrust (66 km) gaf Richard aan dat het tempo iets te hoog lag en dat hij terug schakelde naar een lagere versnelling. Na wagenrust 7 (73 km) was het nog maar 6 kilometer naar de 3e Caférust ( 79 km)”De Gouden Leeuw” in Geffen. Wij waren daar iets over 12 en vanaf 13.00 uur zouden we allemaal weer gezamenlijk mogen vertrekken, maar de lus mocht wel eerder gemaakt worden. Halverwege de lus moesten we zelf nog een stempel zetten van Joop op onze kaart die we mee hadden kregen, en weer in moesten leveren bij terug komst uit de lus.Hier was het

De laatste 21 kilometer liepen we naar Nuland waar we nog los zand te verwerken kregen, maar wel veel minder zwaar als de Drunense Duinen. De 8e wagenrust was in Rosmalen waar we een heerlijke vlaflip kregen, hier had ik vorig jaar zo’n goede herinneringen aan! Op weg naar Den Bosch stond mijn broer ons op te wachten om een sfeer rapportage te maken van de laatste kilometers.

Laatste 5 kilometer van de Bossche 100

Laatste 5 kilometer van de Bossche 100

Bij wagenrust 9 kregen we voor de 2e keer Rijstepap, waarbij ze vroegen of ik er pruimen en rozijnen in wilde hebben ik zei dat  dat we in Den Bosch altijd Engelse drop in de rijstepap deden waarbij de fotograaf spontaan een foto maakte. De laatste kilometers verliepen voorspoedig en zó kwamen we iets over vieren aan op sportpark s.v. CHC/ORKA, waar we elkaar feliciteerde met het behaalde resultaat. De traditie dat Ben en Ellen(familie) met een beloning klaar stonden, ontbrak ook deze keer niet, nog bedankt! Na de nodige stempels en de beloning “een Bossche Bol” was het tijd voor een frisse douche waar je werkelijk een ander mens van wordt. In de kantine feliciteren we elkander hartelijk en bij weggaan kwam ik ook nog Jenny, Anne en Bas, Ilona, Wilma, Arie en Jannie Bos tegen die in het voorbij gaan feliciteer. Verder wil ik alle deelnemers feliciteren met behaald resultaat.

Organisatie het was weer in één woord geweldig, en wat hebben jullie een geweldig stel vrijwilligers, allen hartelijk dank en zeker tot het volgend jaar.

Foto’s: https://picasaweb.google.com/107691487209882048371/27eBossche100#

Route: http://connect.garmin.com/page/activity/activity.faces?activityId=435403651&actionMethod=page%2Factivity%2Factivity.xhtml%3AuserSwitcher.switchSystem&cid=20980320

7e) 20/21-09-2013> 48e Nijmegen-Rotterdammars RWV> 160 km

!cid_F55A6F57-DAE4-4D12-8D30-160A918DBF5C@CZSK-Den-Helder-0066

Na verschillende Long-Distance wandelingen te hebben gemaakt, en vele uitdagingen die op mijn agenda stonden te hebben geklaard stond er nog 1 uitdaging voor dit jaar gepland namelijk Nijmegen-Rotterdam. Voor het eerst een Long-Distance van A naar B, met eigen vervoer was dus geen optie. Dus een planning thuis gemaakt hoe laat alles vertrok en hoe laat ik op moest staan, afhankelijk van het openbaar vervoer is niet echt waar ik op zat te wachten maar er was gewoon geen andere optie. Aan de andere kant is het ook wel prettig en veiliger om na een lange tocht zelf niet achter het stuur te kruipen. Ed en Richard proberen elkaar iets duidelijk te maken.Dag van te voren nog de weersverwachting bekeken en na aanleiding van die bevindingen mijn tas ingepakt, het zou prachtig wandelweer worden en de regen zou uitblijven in de nacht zou het fris worden. De nacht voor vertrek doe ik nooit geen oog dicht en moet ik het altijd doen met een hazenslaapje, op zich geen ramp aangezien ik daar normaal gesproken genoeg aan heb. Dus na mijn dagelijks ochtendritueel  voor het eerst weer sinds 10 jaar met de bus naar het station, de prijs van het buskaartje was bijna net zó duur als de treinreis naar Nijmegen! In ’s-Hertogenbosch was net dit weekend “Maritiem” Maritiem ’s-Hertogenbosch is het grootste maritiem-historisch binnenvaartevenement van Nederland, de hele binnenstad was afgesloten hierdoor had de bus een andere route zodat ik veel te vroeg op het station aankwam. Na een trein eerder te hebben gepakt en uitgestapt in Nijmegen, mijn spiekbriefje gepakt waar de looproute naar de startplaats op stond. Vanaf het station opgelopen o.a. met Annie v/d Meer en Rudy de Roovere.Eenmaal buiten zag ik tot mijn verbazing dat er pijlen waren gekalkt op het wegdek zodat ik geen briefje/bril nodig had, achter mij hoor ik koffers rollen en zie verschillende wandelaars mij volgen o.a. Annie van der Meer en Rudy de Roovere. Gezamenlijk liepen we dus naar Buurthuis Doddendaal, kreeg bij de inschrijftafel mijn label voor mijn tas en schud ieder de hand. Neem plaats aan tafel met Ed Voogt en bestel koffie, vele bekende en onbekende kwamen druppelend binnen. Even later zie ik Richard Boosten binnen komen die ik eigenlijk op het station zou treffen, er heerst in de zaal een “Ons kent ons sfeertje”, kort daarna kwamen de schalen met boterhammen en er werd dankbaar gebruik van gemaakt. Ik ga hierna naar buiten om mijn GPS horloge te voorzien van een satelliet signaal, ik heb wat capriolen uit moeten halen om dit tot stand te krijgen tussen de huizen. Ondertussen maak ik ook kennis met wandelaars die buiten stonden en zie dat iedereen zijn tas afgaf aan de vrijwilligers, ik volg hun voorbeeld en luister naar de speech van Gijs den Ouden. Na wat zakelijke mededelingen word en ook nog stil gestaan bij 2 wandelaars die ons waren ontvallen, hierna konden we met goede moed vertrekken. De eerste 18,5 kilometer tot aan de grote buitenrust in Heteren moesten we als groep bij elkaar blijven het wandeltempo was 7 kilometer per uur, in het begin moest ik eraan wennen maar het had ook wel iets. In wisselende samenstelling leerde je elkaar al beter kennen en dat kwam de sfeer ten goede. Lopende langs het Kronenburgerpark gingen we op weg naar de voetbrug  van “De Snelbinder” die ons over de Waal zou brengen. Via de Oosterhoutsedijk  kwamen we bij de eerste wagenrust in Spijk-Ewijk (9 km), na een korte stop gingen we gezamenlijk naar de grote buitenrustpost in Heteren (18.5 km). De vrijwilligers stonden massaal opgesteld en roepende kwamen ze met bakken met boterhammen ons tegenmoed en gaven door wat ze in de aanbieding hadden. Hierna liepen we naar de tafel waar we melk/karnemelk konden pakken, en namen plaats op de banken die klaar stonden. Na deze gezamenlijke rust gaf Gijs het sein dat we op ons eigen tempo mochten lopen naar Ede, met een groepje van 9 wandelaars liepen wij in een prima cadans. In Ede hadden we ruim 5 kwartier om te herstellen, na een cola en een heerlijk vers groentesoepje, vervang ik sokken en besluit een lange broek aan te trekken vanaf hier moesten we tevens het veiligheidshesje meenemen omdat we deze op de post in  Overberg aan moesten trekken (hier hadden we trouwens een heerlijk vlaflip, die kwam precies op tijd ik had wel behoefte aan iets zoets!) We dachten dat Mike Bertrand hier een stoombad had, maar hij wilde ook slapen!Op de post in Leersum kwamen we binnen en stond de soep al af te koelen, we konden gelijk aanschuiven, na de soep mochten we kiezen wat er op het buffet stond uitgestald. Na deze met smaak opgegeten te hebben kregen we nog een ijsje met slagroom na, Richard en Ed hadden al een bank zien staan waar we nog ruim een uur konden lounge. Nadat het eten gezakt was en de tas weer in de vrachtwagen stond die hoofdsponsor Europe Pallet ter beschikking had gesteld, konden we weer gezamenlijk vertrekken naar de volgende stad namelijk Bunnik. In de nacht was het niet echt koud en ik had spijt dat ik mijn korte broek niet weer had aangedaan, aangekomen bij Sportpark VV Bunnik ’73 ging Richard lang uit op de grond liggen slapen. Weer andere hingen hangend met hoofd op tafel te dutten en 1 enkeling had zelfs een deken mee genomen om daaronder zijn slaapwensen te vervullen. Om klokslag 10 minuten over 1 in de nacht vertrokken we volgens schema naar Nieuwegein, onderweg weer 2 wagenrusten waarvan 1 voorzien was met vers gezette koffie. Het loopt lekker en ik heb geen last van slaap, sommige liepen met muziek op maar ik heb daar geen behoefte aan. Aangekomen bij de plaatselijke voetbalclub SV Geinoord in Nieuwegein zien we dat we weer ruim 55 minuten hebben voordat we weer gezamenlijk vertrekken, de meeste trekken andere kleding aan en Annie van der Meer genoot met volle teugen van al dat mannelijk schoon!  Onderweg naar de laatste grote rust in Waddinxveen.De volgende 20 kilometer naar Oudewater zijn een ramp, lange eentonige stukken en lopende van donker naar licht. Hier heeft Klaas Vaak flink met zand gestrooid, ik blijf maar gapen en ik vecht tegen de slaap. Ik was niet de enige die er last van had achteraf bleek iedereen er moeite mee te hebben, behalve Wim van Capelle blijkt er geen last van te hebben en liep ons plots als een speer voorbij en benoemd het zelfs prettig te vinden! Dit gedeelte van de tocht word ook bijna geen woord gewisseld en zijn alleen de geluiden te horen van “flatulentie en oprispingen” ik was in ieder geval blij toen we aankwamen in Oudewater! Het gekke was dat ik ook weer zó wakker was als een hoentje, het was inmiddels licht geworden en dat scheelt veel. Bij VV Unio moesten we de trap op aangezien de kantine boven was en dat viel nog niet mee na 117 kilometer weg getrapt te hebben. Van Oudewater naar Waddinxveen gaat weer prima in de wetenschap dat we nog 1 grote rust hebben, ik vond het aftellen van grote rustplaatsen (20 km) een fijne manier van een tocht benaderen.Felicitaties over en weer... Tevens stond op verzorgingspost 13 Ilonka van Bemmel te wachten om een stukje met ons op te lopen, dit was een verrassing en een welkome aanvulling  aangezien je weer nieuwe gesprekstof hebt buiten dat het erg gezellig was. Op de grote laatste rust aangekomen in de kantine van VV ASW moesten we weer een klim maken voordat we nog 55 minuten mochten rusten, toen iedereen weer gearriveerd was konden we gezamenlijk om 12.30 uur volgens schema vertrekken voor de laatste loodjes. Maar voordat we weg gingen kregen we de mededeling van Gijs mee dat we bij verzamelpost PostNL niet eerder mochten vertrekken als 15.30 uur. Een emotionele Annie van der Meer 30x Nijmegen/Rotterdam!Eenmaal op pad voor de laatste 23 km waren we aan het uitrekenen dat snel lopen geen zin had, en zó stiefelen we gezellig de laatste kilometer uit. Onderweg word er onderling nog wat gedold en zó schieten de laatste kilometers vlot onder onze voetzolen door. Om 15.15 uur kwamen we aan op de verzamelplaats en ieder feliciteert elkaar. Als 5 minuten later Annie van der Meer emotioneel aan komt lopen begint het wandellegioen spontaan te klappen, 30 keer Nijmegen-RotterdamWaar Ilona nog iets had gemaakt voor Annie. “Hulde” en dit na een bijzondere herstel van een vervelende blessure het afgelopen jaar. Precies volgens schema 15.30 uur liepen we achter Annie en Roel de Jonge (38x !) aan die met bloemen voorop liepen voor de laatste 2,7 kilometer. De laatste kilometer kreeg Annie nog de vlag aangereikt en Ilona hangt Annie nog een slabber om met een passende tekst. Eenmaal aangekomen bij Sportpark “Langepad” staan belangstellende te klappen en word hier en daar een traantje weg gepinkt. Na de intocht gelijk mijn tas opgezocht en zelfs deze hadden de medewerkers van Cock Don geplaatst in de ruimte waar we konden douchen, wat een service! Na de uitreiking van de diploma’s en diverse onderscheidingen werd het toch echt tijd om na 33 uur onderweg te zijn geweest huiswaarts te keren. Tot mijn verbazing hadden ze ook nog de route naar de bus bepijlt op het asfalt dit maakte het helemaal af.  Ik kan terug kijken op een geslaagde Nijmegen-Rotterdam met prachtig wandelweer, er deden 81 deelnemers mee en jammer genoeg waren er 9 uitvallers. Bij deze wil ik al de vrijwilligers en de organisatie  bedanken die het mogelijk hebben gemaakt om de tocht tot een succes te maken, wat een vriendelijkheid en gastvrijheid. Sponsor Europe Pallet voor het vervoeren van onze spullen en het shirt wat ik heb mogen ontvangen als debutant van de Nijmegen-Rotterdammars.

Foto’s: https://picasaweb.google.com/107691487209882048371/20130922NijmegenRotterdam#

Route: http://connect.garmin.com/page/activity/activity.faces?activityId=379749976&actionMethod=page%2Factivity%2Factivity.xhtml%3AuserSwitcher.switchSystem&cid=27837557

6e) 30-08-2013> DE 24e OMLOOP Goeree-Overflakkee start in Middelharnis> 107.8 km

Mijn 6e long-Distance zou op aanraden van vele De Omloop Goeree-Overflakkee gaan worden, vooraf aan deze tocht moest er nog een vroege dienst gedraaid worden. Niet echt prettig als je een nacht slapen over moet slaan, maar ik had er gruwelijk veel zin in en aan mijn voorbereiding kon het niet liggen (al had ik wel een lijstje gemaakt waar de rusten zouden plaats vinden van vorig jaar, niet echt slim als deze niet klopt). De dag voorafgaand alles al klaargelegd, dus na een frisse douche kon de reis gaan plaats vinden naar Middelharnis. Mijn TomTom ingesteld op de parkeerplaats die ze hadden vermeld, maar eenmaal aangekomen aldaar bleek het nog een flink eind lopen! Ik besloot om naar de start te rijden en aan de plaatselijke bevolking een mooie parkeerplaats te vragen waar ik langer mocht parkeren dan 2 uur. Slot van het liedje was dat ik maar een brug hoefde over te steken en kon als het moest al starten, grote tribunes stonden opgesteld langs de start/finish plaats. Toen ik mijn tas had ingeleverd was het nog wachtten op het startschot dat door de waarnemend burgemeester werd gelost door op een rode knop te drukken, van tevoren was iedereen in verwarring welke kant we op moesten lopen aangezien de tribunes achter de start banner stonden?Kopgroep Als de enorme knal heeft plaats gevonden en confetti om je oren vloog mochten we toch echt vetrekken, ik ging in een kopgroep mee waar Jenny Bergs, Arie Klootwijk, Willem Maaskant en Hein Sanders inliepen. We hadden gelijk een stevig tempo te pakken, eenmaal op de grasdijk moesten we iets inleveren. Bij de eerste post op de dijk konden we nog niet scannen aangezien ze nog niet klaar waren, het nummer doorgeven was voldoende en na een beker water vervolgden we onze route. Onderweg naar post 2 “De Vismijn” hadden we flinke tegenwind er was daar best redelijk veel publiek  aanwezig en we konden pakken wat we wilde bij de stand Fruit appels/banaan, verse broodjes kaas/ham, bouillon, koffie/thee cola enz.. Vanaf hier sloot Aad (kennis van Jenny) bij ons aan die met Jenny had afgesproken om 50 km mee te lopen, Aad die woonde ergens in de buurt en kon de route van buiten! Onderweg naar het strand werd het al goed donker maar de organisatie had verlichting in de vorm van breekstaafjes op de pijlen gedaan, op het strand kregen we een flink portie tegenwind te verwerken en de rug stond goed krom (en nat van het zweet). Eenmaal 3 km strand achter de kiezen werden we gescand bij post 3 “Reddingsbrigade” na een paar glazen melk en een broodje gingen we voor de 9 km (best lang na zo’n strandje) tot aan de 1ste grote rust in Herkingen in Schuur Westhoeve( post4). 1ste grote rust met warme maaltijd uit china.Hier kwamen we aan om 22.57 uur en we moesten wachtten tot 24.00 uur, ik ververs mijn kleding en verzorg mijn voeten en trek nieuwe schoen aan. Hierna ga ik mijn warme maaltijd nuttigen op het menu stond bami/saté/kroepoek/rauwkost en een bekertje yoghurt, drink nog een paar glazen cola en geniet van de live muziek die stond opgesteld bij de tassenpost. Jammer was dat je niet uitgescant werd zodat het gemiddelde van je tijd drastisch naar beneden ging !Tot aan post 8 waar we evt. weer bij onze tas kunnen liepen we nog maar met vieren, Jenny, Arie, Wim en ondergetekende. Op deze post ververs ik alleen mijn sokken en zie in mijn ooghoeken dat mijn medewandelaars al weer klaar stonden voor vertrek. Ik scan uit en lever snel mijn tas in en volg op een kleine achterstand.  Op post 9 “Hoek van St. Jaepe” werden we verrast met pannenkoeken, ik vul hier mijn fles bij en dat is maar goed ook aangezien er een post was vermeld op 5 km en deze was er niet!  Na post 10 vul ik wederom mijn fles bij want nu kregen we een lang stuk voor onze kiezen van 11 km! Wij liepen in het donker en ik vind echt dat er tussendoor nog een postje moest staan (maar ik snap ook wel dat je blij moet zijn dat er vrijwilligers zijn!). Op de verplichtte rust in Ooltgensplaat kwamen wij aan om 5 minuten voor 7 uur en moesten wachten tot vertrek 7.30 uur. Ondertussen aten wij een soepje en een broodje en ik ververs wederom mijn kleding, de plaatselijke radio neemt een kort gesprekje af en hierna was het weer tijd om voor de laatste 21 km te gaan. omloop goeree-overflakkee 061Ook hier hadden we weer tegenwind en we liepen lange stukken dijk in het donker het is  op Goeree mentaal gezien best zwaar: eindeloze dijken die ook nog eens lekker schuin of bol erbij liggen en als dat niet het geval is, dan groeit er wel gras op met een beetje mazzel inclusief schapenkeutels. Als we het stadje Stad a/h Haringvliet verlaten na gescand te zijn zie ik plots iemand achter ons lopen, na 100 kilometer op kop te hebben gelopen samen met Jenny Bergs. Hij haalde ons in op de dijk waar een enorme tegenwind was en Jenny had al een keer last van kramp gehad, Jenny gaf aan dat ik erachter aan moest (om als 1e binnen te komen) maar dat was voor mij geen optie aangezien we al die kilometers gezellig samen hadden gelopen. We bereiken de finish na 15 uur en 23 minuten gelopen te hebben, volgens hun scanning 7 kilometer per uur mijn gps gaf aan 7.6 kilometer per uur maar die stopt dan wel als we rusten. Het was een mooie 1ste Omloop die inderdaad prima verzorgd was, mooi weer met een gruwelijk tegenwindje. Bij deze wil ik de organisatie en vrijwilligers bedanken voor hun vriendelijkheid en gastvrijheid!

Foto’s: https://picasaweb.google.com/107691487209882048371/20130831OmloopGoereeOverflakkee#

Route: http://connect.garmin.com/page/activity/activity.faces?activityId=367957109&actionMethod=page%2Factivity%2Factivity.xhtml%3AuserSwitcher.switchSystem&cid=28481284

Filmimpressie: http://www.zideo.nl/channel/roon/playzideo/6c3453576e463172

5e) 02-08-2013> 15e Kempenlandtocht OLAT start in Geldrop> 107.96 km

Hoe het allemaal begon

Na de Dodentocht gelopen te hebben in Bornem 2012 (100 km België), kwam al snel de gedachte bij mij op om “Long Distance Walker” te worden (Een Long Distance Walking is een wandeling  van 105 km of meer, georganiseerd in Nederland door een Nederlands vereniging , stichting of comité De vereniging , stichting of comité moet  aangesloten bij  de wandelbonden KNBLO of NWB. De afstand dient aan een stuk te worden gewandeld met korte onderbrekingen voor rust en verzorging http://www.slaw.nl/v1/long-distance-walker.html )

Mijn eerste tocht heb ik gelopen in Waalwijk bij WSV Waalwijk “82” deze tocht heb ik samen gelopen met Rudy de Roovere een wandelgigant uit Schelle (België). Mijn 2e stempel heb ik behaald in mijn eigen woonplaats namelijk bij de “De Bossche 100” deze mocht zeker niet in mijn boekje ontbreken! De derde stempel heb ik behaald in Roosendaal “De Nachtmars door de Zuid-Westhoek” voornamelijk lange stukken, hier ook mijn eigen voorbereid door op lange stukken te trainen. Mijn 4e stempel is waar ik het meest trots op ben aangezien ik CC395 daar ben geworden, namelijk het  International Wandelevenement OLAT Weert. En nu mijn 5e stempel (waarbij ik Long Distance Walker ben geworden) in Geldrop bij mijn eigen club OLAT.

De weersvoorspellingen gaven prachtig weer aan, en de vrijdag “de dag van de start” zou weleens de warmste dag ooit kunnen worden. Na de Bossche 100 die “extreem koud” was, nu een tocht die “extreem warm” zou gaan worden, onderweg naar Geldrop was het in mijn auto 38 graden! Uit voorzorg had ik mijn beide voeten laten tapen door mijn vrouw die veel moeite had om de tape plakkend te houden op mijn bezwete voeten .kempenlandtocht geldrop 110 km 001 Eenmaal aangekomen bij de kantine van Kynologen club “De Kempen” namen we plaats op de koelste plek in de kantine, we kregen te horen van de voorzitter dat de 35 kilometer tocht van die ochtend afgelast was vanwege de hitte. Maar dat voor zaterdag wel alles doorging, zodat de 110 kilometer tocht was gegarandeerd.  Na onze bescheiden in ontvangst te hebben genomen kwamen al spoedig vele bekende gezichten zich melden aan de inschrijftafel Jannie en Appie, Ed, Wilma en Jan, Boetje, Rudy, Ilona, Ari, Anita, Jos en Rick en vele andere bekende wandelaars. Eenmaal iedereen begroet te hebben begin ik mijn pasta weg te werken, drink mijn energie drankje op ga mij omkleden en breng mijn tas naar de bus.kempenlandtocht geldrop 110 km 011 Iedereen verzameld zich bij de start en nadat er 2 personen waren gehuldigd Ernst voor zijn 150e Long Distance en iemand die 100 Kennedy marsen had gelopen, gaf Pierre nog de laatste aanwijzingen die nodig waren voor dat het startschot gelost kon worden. Ik sta nog foto’s te maken en zie Jan al vertrekken Anita liep met hem voorop en het tempo was gelijk gezet. De andere 47 wandelaars volgden gestaag, na een tijdje opgelopen te zijn zie ik Anita iets terug zakken en ik nam de plaats van Anita in. De groep valt al spoedig uit elkaar en we liepen met 9 wandelaars naar de eerste wagenrust op ruim 7.5 kilometer. Het was nog zeer warm maar was nog wel te doen, na een korte onderbreking liep ik op met Ed en zie Jan iets achter mij lopen met nog 2 wandelaars maar nadat deze ook jan verlieten liet ik mijn eigen zakken. Jan gaf aan dat hij iets langzamer ging lopen, dus met tweeën liepen wij achter de kopgroep van 9 aan op naar de 2e wagenrust die op 17.5 kilometer was. Daar aangekomen zien we een gedeelte van die kopgroep weer vertrekken wij maakten nog gebruik van al de faciliteiten waaronder natte sponzen die zeer werden gewaardeerd, het was vooral veel drinken deze tocht er hing zo’n benauwde lucht. Eenmaal weer op pad gaf Jan aan weer last te hebben van zijn enkel, het werd al goed donker en ik trok mijn veiligheidshesje aan. De pijlen die wit gekalkt op de weg stonden waren perfect geplaatst zodat we zonder verkeerd te lopen aankwamen bij café Zomerhof onze eerste caférust. Jan gaat iets te drinken halen en gaf aan dat hij stopte, hij had teveel last ik probeer nog van alles maar zijn besluit stond vast. Ik trok een schoon shirt aan en nieuwe sokken aangezien we moesten wachten tot 23.55 uur voordat we mochten vertrekken, nam afscheid van jan en liep met de kopgroep van 9 mee waaronder Ed, Boetje, Ilona, Ari, Rudy en Wil uit Bergeijk. kempenlandtocht geldrop 110 km 015Het werd als maar warmer en er stond geen zuchtje wind we snakte naar de derde wagenrust die stond gebivakkeerd op 35 kilometer, hier werd scheutig gedronken en de bidons bijgevuld, heerlijke meloen en nog wat ander fruit verorbert, het vocht was niet aan te vullen.  Gezamenlijk vertrokken we weer en onderling was de sfeer prima, een stevig tempo werd gelopen naar wagenrust 4 op 43 kilometer en ook daar was hetzelfde recept “veel heel veel” drinken bidons bijvullen en fruit. Het water was niet aan te vullen, de volgende caférust lag maar 5 kilometer verderop en wel in Riethoven, onderweg had iedereen het erover dat dáár de soeppost zou zijn maar helaas we konden daar alleen maar fris drinken. Ik verschoon wederom mijn shirt en twijfel of ik andere sokken aan zou trekken, maar ik besluit dit niet te doen aangezien ik op dat moment mijn lage compressiesokken aanhad die had ik aangeschaft omdat ik vorige week nog een dikke enkel had. Na de verplichte rust aldaar zagen we tot onze verbazing dat Boetje en Rudy en 2 andere wandelaars al waren vertrokken, wij zette een achtervolging in op hun en nog voor de 5e wagenrust op 57 kilometer zijn wij bij hun en liepen we weer compleet. Natuurlijk werd er gedold en met name Boetje moest het ontgelden en verantwoording afleggen van zijn voortijdig vertrek vanaf het café! Op dat moment liepen we nog met een groepje van zeven, de 2 Frans talige Belgen liepen nog voor ons. Maar toen we langs de Hut van Mie Pils liepen (63 km) zagen wij de 2 koplopers liggen op de banken, bij aankomst bij de zesde wagenrust (waar we net genoeg water nog in bezit hadden) kwam Ed naast mij zitten en gaf aan een stukje terug gevallen te zijn, hij had last van zijn bovenbeen en was 1 van zijn bidons kwijt! Na onze voorraad vocht weer aangevuld te hebben  vertrokken wij weer op weg naar de grote rust op  73 kilometer waar een pasta maaltijd klaar stond, dit was bij de Kynologenclub waar we gisteren waren vertrokken. Hier werd natuurlijk weer het shirt ververst en droge sokken, het veiligheidsvest kon ook uit aangezien het niet meer donker was (7.00 uur). Om 7.30 uur vertrokken we weer voor de laatste 35 kilometer, we kregen bij vertrek nog consumptie bonnen aangezien we op het parcours zaten van de 35 kilometer wandelaars.kempenlandtocht geldrop 110 km 020 Na vertrek vanuit KC De Kempen gingen we eerst de bossen in, richting het Wolfsven. Al spoedig kwam de heide in zicht die zoals vermeld op Omroep Brabant kaal was gevreten door het “Heidehaantje” dus deze keer geen paarse heide! Deze laatste 35 kilometer waren dus onverhard, en was achter elkaar lopen bijna een must. Het tempo zakte ook iets hierdoor en het verschil van 10 graden minder op de zaterdag was niks van te merken, de zon scheen er flink op los en ik denk dat ik wel meer als 20 liter water de afgelopen 15 uur had gedronken! Bijna niet geplast dus zweten was het vochtverlies wat aangevuld moest worden, de 7e wagenrust was al vrij snel na de grote rust en hier werd ook maar een korte rust ingeplant door ons zevenen. Bij wagenrust 8 was de cola op en konden we alleen flesjes water kopen, op dat moment hadden we geen water meer dus ieder kocht voldoende water zodat we genoeg hadden tot aan de laatste caférust. De omgeving was prachtig maar doordat ons tempo nog best hoog lag en de vermoeidheid toe sloeg en de ondergrond van dien aard was dat je echt moest opletten om niet te vallen, hebben we niet alles kunnen bewonderen. Na de laatste caférust die we echt wel nodig hadden aangezien onze voorraad tot nul was gekomen, vertrokken we voor de laatste kilometers naar het einde van deze tropische Long Distance wandeltocht. Bij aankomst feliciteerde wij elkander en na ontvangst van mijn 5e stempel en een frisse douche nam ik plaats aan een tafel waar Jan zat te wachten om met mij een beloning te nuttigen. Ik verkeerde deze dagen in een prettig wandelgezelschap, waarbij ik veel heb opgestoken met name wil ik Boetje bedanken voor de nodige tips die ik in de toekomst zeker in praktijk zal brengen. Bij deze wil ik alle vrijwilligers bedanken voor hun hulp en gastvrijheid. Het gemiddelde was vandaag 7.2 kilometer per uur.

Foto’s: https://picasaweb.google.com/107691487209882048371/20130803KempenlandtochtGeldrop110Km#

Route: http://connect.garmin.com/page/activity/activity.faces?activityId=352613484&actionMethod=page%2Factivity%2Factivity.xhtml%3AuserSwitcher.switchSystem&cid=11586992

4e) 18 en 19 Mei 26e International Wandelevenement OLAT Weert . 160,934 km **

Op 15 April 2013 had ik mijn eigen ingeschreven voor het Internationaal Wandelweekend van OLAT, om mijn eerste poging te gaan wagen om Continental- Centurion te worden. Mijn wandelmaat Jan Kampman waar ik al 3 jaar mee wandel had mij het inschrijfformulier digitaal toegezonden, er bestond geen twijfel dus mijn eigen ingeschreven. centurion weert 031 - kopieVanaf dat moment ben ik mijn eigen nog beter gaan voorbereiden, meer trainingen ( 3x per week) en veelal korte afstanden op hoog tempo om mijn basissnelheid te gaan vergroten. Daarbij het weekend dat ik niet hoefde te werken zaterdag en zondag een tocht van 40/50 km, en als ik moest werken deed ik voor mijn late dienst nog een tocht van 30 kilometer. Dit resulteerde dat ik voor mijn poging in Weert  al 1847 kilometer in de benen had, ook niet onbelangrijk te vermelden is dat ik op mijn tochten van wandelaars die hun sporen al verdiend hadden de nodige informatie opsnoof. Deze zoektocht naar info begon al op mijn eerste Long-Distance tocht in Drunen hier liep ik samen met Wandelgoeroe Rudie de Roovere (CC 274), in een later stadium van wandelfreaks Sandra de Graaff, Ed Voogt (CC 376), Richard Boosten en last but not least wandelgrootmeester Jan De Jonge (CC 60) die mij tot op het laatst voorzag van de nodige informatie. Ik was er helemaal klaar voor, had een “giga” adrenaline om deze uitdaging tot een goed einde te brengen, totdat 1 week van tevoren de weersvoorspelling mij deed twijfelen!!! Op Omroep Brabant spraken ze dat er in het  Pinksterweekend een “Waterbom” zou vallen op zaterdag, op teletekst gaven ze 95% regen aan! Ik kon wel janken, hier was ik niet op voorbereid, maar weer Jan de Jonge gemaild wat nu… En natuurlijk strooide hij de nodige tips mijn richting uit, ik had toen zelfs weer het vertrouwen dat het goed zou komen. André mijn broer die bleef steeds optimistisch en sprak steeds de woorden “je krijgt wat je verdiend, let op het wordt prachtig wandelweer”, hoe dichter dat we bij het moment suprême kwamen veranderde de weersvoorspellingen. Sinds ik bijna in de vangrail zat na een nachttocht (ingedut tijdens mijn rit naar huis), had mijn broer mij aangeboden om mij voortaan weg te brengen tijdens nacht-tochten. Tevens zou hij een foto-impressie maken van dit evenement, echt super geweldig “Wandelbroer”. Ik had met mijn wandelmaat Jan afgesproken om samen te starten maar dat ieder zijn eigen wedstrijd zou lopen, we lopen al 3 jaar samen en weten wel wat we aan elkaar hebben. Eenmaal aangekomen in Weert is Café-zaal Dennenoord nog gesloten, maar zijn de vrijwilligers van OLAT druk bezig alles gereed te maken voor dit evenement. centurion weert 038Wij besluiten te wachten tot Jan ook is gearriveerd om dan gezamenlijk naar binnen te gaan, eenmaal binnen druppelen vele bekende maar ook (nog) minder bekende binnen. Er heerst gelijk een “Ons kent Ons” stemming en daarbij de gemoedelijkheid van de vrijwilligers van OLAT maakt dat je je echt thuis voelt! Jan gaat even naar buiten en ziet dat Wilma Driessen (CC365) toch naar Weert is gekomen om haar PR te verbeteren, ze had wel aangegeven niet van tevoren in te schrijven maar als het goed weer zou zijn toch mee te doen. Ik had van Richard Boosten de tip gekregen om YoghurtGums (Katja )te kopen aangezien die veel koolhydraten bevatten en makkelijk weg te slikken zijn, deze tip had ik ook aan Wilma en Jan gegeven, Wilma liet ze daar zien dat ze deze ook had aangeschaft en aangezien ik ze vergeten was (grr) deelde ze haar voorraad met mij. Tegen 12 .00 uur gaat iedereen naar buiten en krijgen we enige uitleg omtrent het parcours, Joop (De Voorzitter van OLAT) legt uit dat we eerst een aanloop route moeten maken (om aan het aantal van 160.934 km te komen) 2 x de aanloop route van 807 mtr, dan 1 keer de kleine route van 1.946 mtr en dan 25 x de grote ronde van 6.295 mtr. Er hadden 98 wandelaars zich ingeschreven voor het Internationaal Wandelweekend, waarvan 39 op de 100 E.M/24 uur (160.934 m). Nadat het startsein stipt om 12.00 uur gegeven was ging iedereen er als een haas vandoor, zelfs ik liep harder als ik van tevoren had bedacht. Mijn bedoeling was om de eerste 8o kilometer in een tempo te lopen van 7.6 km per uur, dan had ik nog ruimte over mocht ik terug vallen (en deze ervaring had ik zelf al opgedaan, dat dit meestal in de nacht is). We vertrokken in een tempo van 8 per uur en na de kleine ronde gehad te hebben liepen we 7.9 en later 7.8 per uur. De grote ronde ging via de Voorhoeveweg, Kazernelaan, Lozerweg, Herenvennenweg, Kruispeelweg, Diesterbaan en de Ijzerenmanweg. De tijdwaarneemtent stond opgesteld bij een post bij Dennenoord  tevens stond hier de 1ste verzorgingspost en de 2e verzorgingspost stond 3 kilometer verder op het parcours bij Camping de IJzeren man. Ed Voogt  gaf ons nog mee dat we de eerste rondes goed moesten opletten vanaf de 2e verzorgingspost aangezien het daar in de nacht erg donker zou zijn. De eerste rondes gingen voorspoedig en we liepen in een prima hoog tempo, maar na 32 kilometer gelopen te hebben zakte het gezamenlijke tempo bij Jan en mij wat in, ik keek Jan aan en benoemde het een knikje van Jan was voldoende dat ik mijn eigen race moest gaan lopen.P1020121 Ik versnelde mijn basissnelheid op tot 7.8 kilometer per uur, en liep van dat moment alleen. Na 56 kilometer gelopen te hebben haalde ik Jannie Bos in en na een kort gesprekje gaf ik aan dat ik een drukplek onder mijn linker hak had, Jannie gaf de tip om dit toch maar even te laten behandelen omdat ik er dan toch maar steeds aan blijf denken (Jannie nog bedankt). Dus na 57 kilometer voorbij de tijdwaarneming gekomen te zijn gaf ik aan dat ik mijn sokken ging verwisselen, ik zie daar Jan staan en Frans Leijtens (CC 256) die gezamenlijk hun startnummer hadden ingeleverd. Voordat ik de zaal binnen ga zie ik Wilma Driessen de zaal uitkomen die ook haar hak had laten intapen.  Nadat mijn hak was behandeld (ongeveer 10 minuten) ging ik weer als een haas het veld in, aangezien ik GEEN rust had ingecalculeerd voor deze race (je weet tenslotte niet waar ik op het eind nog mee te maken zou krijgen). Buiten stonden de wandelaars al klaar om te gaan starten om Kennedyvriend te worden (80 kilometer binnen 12 uur), dat was rond 20.00 uur. Over het uitzicht kan ik kort zijn dat had ik na 4 rondjes wel gezien, maar in de nacht was het andere koek! Vanaf de 2e verzorgingspost was het inderdaad gruwelijk donker en vanaf toen ook een erg taai stuk, ik ben vanaf dat moment met muziek op mijn oren gaan lopen. Er lag op 2 punten op het donkere stuk een lichtslang wat niet echt fijn licht was om langs te wandelen je moest dan in het donker “echt” weer wennen aan het donker. Zelfs toen ik daar even stond te plassen was ik zó slaapdronken dat ik de lichtslang zag wegkruipen?? Eenmaal de nacht te zijn doorgewandeld muziek af gedaan en het tempo proberen op te schroeven want die was wel naar mijn beleving iets gezakt, elke ronde die ik door kwam informeerde ik of ik wel goed op schema lag en hoeveel rondes ik nog moest (ik wilde steeds bevestiging horen aangezien mijn batterij van mijn Garmin leeg was), en ik voordien elke kilometer mijn tempo in de gaten hield! P1020143 Toen er nog 6 rondes waren te lopen belde ik André op en vertel hoe ik er voor sta, deze zegt dat ik goed op schema lig en tijd genoeg heb. Andere wandelaars bevestigen dit en zeggen zelfs dat ik nu op moet gaan passen voor evt. valpartijen aangezien de vermoeidheid een rol kan gaan spelen. Als er nog 3 rondes te lopen zijn zak ik echt in, ik weet niet of dat het kwam omdat ik van mijn eigen tempo was afgeweken.  Als de bel luidt voor de laatste ronde en ik word toegeroepen door de tijdwaarnemers dat ik van de laatste ronde moet genieten, springen spontaan bij mij de tranen in de ogen als ik uit hun zicht vertrek. DE laatste ronde bleek een gifbeker te zijn waar geen einde aan leek te komen, eenmaal aangekomen bij de camping rust bedank ik iedere verzorger persoonlijk en waren nog in de nacht dames die er niet meer waren maar bij deze mijn grote dank! Zó ook toen ik na 22 uur en 29 minuten en 29 seconden binnen kwam bedank ik ieder persoonlijk, ik was zó blij dat 2 jaar training niet voor niks was geweest en mijn missie geslaagd was. Dan wil ik nog iets vertellen wat ik zoal heb gedronken op mijn rondjes lopen pfff, ik denk dat ik wel 6 liter cola gedronken heb, 3 liter sportdrank, 1 liter water, 2 slokken koffie en 1 kopje thee. Het leek wel of ik suikerlippen had elke keer als ik de verzorgingspost voorbij was, ik bleef dorst houden! Wat voeding betreft heb ik op 3 schijfjes komkommer, 1 droog koekje, 2 schijfjes sinaasappel, 1 beker groente soep, 1 stukje brood met kaas maar die kon ik echt niet slikken en ik denk wel 10 bananen (ik kan geen banaan meer zien). Dit alles werd perfect verzorgt en aangegeven door de vrijwilligers van OLAT, waarvoor mijn dank groot is! Wat is dit een mooie wandelfamilie afgelopen weekend, ik ben ieder dankbaar voor de vriendelijkheid die ik heb mogen ervaren. Zelfs toen ik in het zonnetje zat alle medewandelaars binnen te klappen kreeg ik van 1 van de vrijwilligers van OLAT een broodje met gebakken ei met kaas, niks was teveel dit weekend.  Het wachten  op Appie en Bertus die nog in de strijd lagen voor hun Centurion  was een genot om mee te maken, zelfs Sandra die al klaar was met wandelen ging hun voor als haas. Ze werden binnen geklapt door alle wandelaars op het terras, dit was een prachtig slot van een geslaagd weekend.

http://wakkee.nl/index.aspx?id=Continental-Centurion

Doordat de hof-fotograaf zijn toestel op wintertijd had staan, moet er in tijd 1 uur bijgeteld worden.

Foto’s: https://picasaweb.google.com/107691487209882048371/20130519CenturionWeert#

Tussentijden>  http://www.olat.nl/olatpdf/Weerttussen.pdf

Einduitslag:  http://www.olat.nl/olatpdf/IWEWeert2013.pdf

Doordat ik 25 rondjes heb gelopen is de streep iets dikker :-)  Tevens was mijn batterij na 18 uur en 32 minuten leeg.

De route: http://connect.garmin.com/page/activity/activity.faces?activityId=315411687&actionMethod=page%2Factivity%2Factivity.xhtml%3AuserSwitcher.switchSystem&cid=98413481

3e) 9/10-03-2013> 21ste  Nachtmars door de Zuid-Westhoek start 16.00 uur Roosendaal> 112 km.

Zaterdag stond er weer een mooie uitdaging op het programma, namelijk de 21e nachtmars van de Zuidwesthoek ik had bij voorinschrijving mijn eigen aangemeld  voor de 110 km. Afgelopen maanden van ervaren long-Distance wandelaars informatie ingewonnen over wat mij eventueel  te wachten stond, wat vooral naar voren kwam was dat het enge lange wandelpaden waren, asfalt en voornamelijk open stukken waar het gruwelijk kan waaien en als het regent bizar zou zijn. De dagen voorafgaand waren de temperaturen van dien aard dat je in een korte broek zou kunnen starten, maar ze gaven voor dit weekend winterweer aan regen, sneeuw en kans op ijzel. Geen goede voorspellingen voor een  “weegschaal” wat moet je nu aantrekken en wat neem je mee? Ik besluit heel mijn garderobe maar in mijn wandeltas te stoppen en terplekke maar beslissingen te gaan nemen. De tocht zou pas starten om 16.00 uur en op zaterdag  dit was voor mij ook nieuw, normaal starten lange tochten in de avond en op vrijdag zodat je de zondag nog kan rusten om op maandag het werk te hervatten. Gelukkig was mijn broer André zo vriendelijk om mij weg te brengen en te komen halen, aangezien ik na de dodentocht te hebben gelopen op de terugweg in slaap was gezwijmeld tijdens het autorijden (dit nooit meer!).nachtmars zuidwesthoek 000 Om 13.50 vertrokken wij naar Roosendaal en daar aangekomen bleken wij verkeerd te zitten, na controle hadden wij het verkeerde huisnummer in Tom te hebben ingebracht en zodoende aan de verkeerde kant van de  Nispenseweg stonden. Aangekomen op sportpark Vierhoeven was het nog even zoeken waar nu werkelijk moesten zijn, eenmaal  binnen zie ik dat vele bekende al  zijn gearriveerd waaronder Hans en Will (alias Janus),  Antoine, Jenny, Ilona, Arie, Jos met natuurlijk zijn vrouw Mia en vele anderen. nachtmars zuidwesthoek 0000cVanuit deze startlocatie start alleen de 110 km en 30 km verder in Steenbergen zou de Kennedy afstand starten om 19.30 uur. Nadat verschillende wandelaars in het zonnetje waren gezet voor het tig aantal gelopen long-Distance tochten werden we weg geschoten en kregen wij ons 1e gedeelte van de route uitgedeeld waarop stond te lezen dat we naar Vinkenbroek liepen 10,2 km verderop. Het was prachtig wandelweer met de start, maar ik had toch mijn wandelbroek en regenjack aangedaan na 30 km kon ik toch weer bij mijn tas voor een evt. wissel van kleding. Aangekomen in Vinkenbroek was onze eerste controle/rust die ik met Arie had gelopen, na een frisdrank vertrek ik weer en krijg een nieuwe route aangereikt die 10,5 km lang is en ons naar Kruisbroek zal leiden. Dit gedeelte loop ik samen met Antoine en iemand uit Alkmaar waar ik de naam vergeten ben  maar nog wel weet dat hij slager was, we lopen in een stevig tempo met een flinke tegenwind door de polders heen. Bij de controle/rustpost in Kruisbroek pak ik iets warms in de vorm van thee maar die was zó gruwelijk heet dat ik de planten maar water heb gegeven. Vanuit hier worden we erop gewezen dat we onze reflectiehesjes aan moeten doen, we gaan nu op pad naar de 1e grote rust in Steenbergen (29.9 km). Tot die tijd waren de pijlen prima zichtbaar op de grond gekalkt, alleen het laatste gedeelte naar het sportpark waren ze vergeten te pijlen maar mijn wandelmaten hadden deze tocht al meerdere keren gelopen en wisten via een omweg toch de kantine in Steenbergen te vinden. De 80 km wandelaars waren al een half uur onderweg toen wij daar om 20.00 uur aankwamen. Hier nemen we onze eerste langere rust van een half uur en na een broodmaaltijd genuttigd te hebben en een cola besluit ik niet te wisselen van kleding aangezien ik het soms echt koud heb. Na inleveren van mijn tas pak ik een nieuwe  routebeschrijving en zie dat we naar De Heen gaan 6,5 km verderop. Dit stuk was echt beroerd bepijld, namelijk met geel krijt waren de pijlen aangebracht die in het donker niet waren te zien en het waren ook nog eens dunne pijltjes iedereen liep te zoeken en we waren “NOT AMUSED”  maar met vereende krachten kwamen we toch steeds op de route terecht die we moesten bewandelen. Aangekomen  in De Heen bij dorpshuis De Stelle merk ik ook dat ik ben vergeten mijn horloge aan te zetten dus 6 km moest ik achteraf nog erbij tellen,  we kregen wederom een consumptiebon en na deze genuttigd te hebben gaan we vol goede moed op pad naar Oud Vossemeer  te lopen 8 km. nachtmars zuidwesthoek 009We lopen wederom door lange polders en gaan de brug over bij het Schelde-Rijnkanaal, het is maar goed dat het pikke donker was en we genoeg gesprekstof hadden       ( de Centurion in Weert). Na 44,5 km gelopen te hebben kwamen we aan in het dorpshuis De Vossekuil  in Oud Vossemeer waar we een heerlijke plakkerige bolus krijgen en ik besluit om er een thee bij te pakken zodat mijn tanden ook verlost worden van de suiker die ruim aanwezig was. De volgende stop is in Halsteren te lopen 8,5 km, aangekomen in Grand café “ De Kannebuis” er was een darttoernooi aan de gang en hier ontmoet ik Sandra en Bertus, Monique en Adriaan die de Kennedy mars aan het lopen waren. Adriaan is aan het dollen met Antoine over kale mannen en het niet uitvallen van een lange afstandstocht. Lachend liepen wij gezamenlijk naar buiten en al snel verlaten wij hun in een stevig tempo op weg naar de 2e grote controle/rust waar we onze tas weer ontvangen in Bergen op Zoom (60,2 km). Hier krijgen we een heerlijke kop verse groentesoep die gruwelijk zout is, maar ik hou daar wel van, en een consumptiebon. Antoine kwam witjes van de wc en was niet echt fit meer (buikloop) en ging proberen om ons bij te houden maar gaf ook aan dat wij ons eigen tempo moesten lopen. We vertrokken gedrieën op weg naar Woensdrecht maar al snel bleek dat Antoine het tempo niet ging trekken en ik liep verder met “ de slager?”, aangekomen in Non Plus Ultra in Woensdrecht nemen we een kop thee en gaan meteen op pad naar de grote rust in Hoogerheide maar we krijgen nog eerst een tussenstop in Ossendrecht op 79 km. In Hoogerheide heb ik weer beschikking over mijn tas en besluit om mijn regenjas te verruilen voor mijn windjack, schone sokken en i.p.v. mijn pet een warme muts. Na een uitgebreid ontbijt genuttigd te hebben zet ik mijn tas voor de laatste keer in de vrachtwagen en haal mijn 10e routebeschrijving die aangaf dat we naar Wouwsche Plantage  zouden lopen op 98 km. Alles gaat voorspoedig en ik heb nergens last van gehad, zelfs Klaas Vaak heeft geen zand in mijn ogen gestrooid tijdens de nacht. nachtmars zuidwesthoek 017Vanaf 4.00 uur hadden we wel veel miezerige regen ontvangen en na de grote rust in Hoogerheide een half uur lichtte sneeuw die over ging in natte sneeuw/ijzel. Vanuit Wouwsche Plantage liepen we naar de plaatselijke voetbalvereniging in Nispen waar ik zaterdag met André voor de deur stond, dit was de laatste controle/rustplaats en na een consumptie genuttigd te hebben gaan we op weg naar waar we zaterdag begonnen waren sportpark Vierhoeven. Om 9.55 uur waren wij aldaar en hier ontvang ik mijn 3e stempel in mijn long-Distance boekje, André stond al te wachten en na de nodige felicitaties onderling vertrokken wij weer huiswaarts. Eenmaal buiten kwamen de eerste dames binnen Ilona en Jenny, na felicitaties over en weer namen we afscheid. De verzorging onderweg was prima we zijn niks te kort gekomen, wat betreft de pijlen kwamen we wel iets te kort! Dirk-Jan v/d Nieuwenhuizen kwam om  9.10 uur als 1e binnen van de totaal 65 deelnemers op de 110 km. Er waren 80 deelnemers die aan de Kennedymars hadden meegedaan. Met een gemiddelde van 7.3 km per uur ben ik dik tevreden, en kan ik terug kijken op een geslaagde wandeling.

Foto’s: https://picasaweb.google.com/107691487209882048371/20130310NachtmarsZuidwesthoek#

Route: http://connect.garmin.com/page/activity/activity.faces?activityId=282522239&actionMethod=page%2Factivity%2Factivity.xhtml%3AuserSwitcher.switchSystem&cid=12020756

Krantenbericht: http://www.bndestem.nl/regio/roosendaal/licht-gaat-niet-uit-bij-nachtmars-door-zuidwesthoek-1.3708243

2e) 26-01-2013> 26e Bossche 100 ‘s-Hertogenbosch> 107 km

Donderdag 24 -01 kregen wij te lezen op te Bossche IOO site “ Het goat deur” lees hieronder:03_bossche100-denbosch

Hallo allemaal, Namens het bestuur van de Bossche 100 kan ik mededelen dat de 26e Bossche 100 zeker doorgaat, de weersvooruitzichten zijn dermate dat we al besloten hebben om gewoon door te gaan met de voorbereidingen, we hopen dan ook om morgenavond jullie allemaal te mogen begroeten bij de start van de 26e editie, het zal wel koud zijn maar met de juiste kleding hoeft dat geen bezwaar te zijn, ook het feit dat er voor Zaterdag kans is op een beetje sneeuw hoeft voor ons en hopelijk ook voor jullie geen belemmering te zijn.

Ik mag gerust stellen dat ik een gat in de lucht sprong met deze mededeling, ik was er ook helemaal klaar voor. Genoeg trainingsarbeid verricht, voldoende informatie opgesnoven van andere wandelaars die de tocht vele malen hadden gelopen en mijn materiaal waarmee ik deze tocht mee zou lopen genoeg getest (het zou namelijk koud worden). Vanuit de organisatie van de Bossche IOO hadden ze gevraagd of ik mee wilde werken aan een interview in de krant, aangezien ik de enige Bosschenaar was die deze editie meedeed. Natuurlijk wilde ik dit wel doen meer omdat ik in een krantenbericht van 2011 had gelezen dat “Bosschenaren waarschijnlijk niet gemotiveerd genoeg waren om aan deze zware tocht mee te doen”, ideale gelegenheid om te tegendeel te bewijzen. Maar diegene die mij telefonisch had geïnterviewd had er een gedeeltelijk een ander verhaal van gemaakt, zó was er te lezen dat ik makkelijk 8 kilometer per uur zou lopen tijdens de Bossche IOO! Terwijl ik had gezegd dat ik voor mijn conditie te verbeteren tijdens mijn trainingen minimaal 8 kilometer per uur liep, ik zou al blij zijn dat ik de tocht uitliep binnen 20 uur! Volgende keer maar als ze weer zoiets willen maar zelf een stukje schrijven zodat er geen misverstanden ontstaan.Speech van Boetje.

Vrijdag 25-01-2013 D-day, natuurlijk zoals altijd vroeg wakker als er iets te gebeuren staat, aangezien ik vannacht niet zou slapen zou je zeggen ga maar voorslapen nou vergeet het maar! Tas pakken en alles in gedachten 10 keer nalopen of ik echt niks ben vergeten in te pakken. Jan belde nog op en samen checken we onze bagage nog eens na of we echt niets vergeten waren. Gekscherend zei mijn vrouw “heb je de zooltjes in je schoenen” aangezien ik vorig jaar mijn zooltjes thuis had laten liggen toen ik de Dodentocht ging lopen in Bornem België. Ik vertrek om 19.30 uur naar de startlocatie sportcomplex C.H.C/ORCA aan De Fuik in ’s-Hertogenbosch, samen met Jan lopen wij naar binnen en halen ons startbewijs op en nemen plaats aan de tafel waar we verrast worden met de aanwezigheid van Wilma en Jan die zich nog hebben kunnen inschrijven op het laatste moment. Er heerst een “ons kent ons” gevoel en iedereen begroet elkaar hartelijk, ook zie ik mijn broer André  en mijn zwager Henk en Jasper (neef) en even later Ben en Ellen (neef en nicht) binnen komen om mij succes te wensen wat mij erg goed deed. Om 21.45 uur wordt iedereen verzocht om zijn eigen tas in de vrachtwagen te gaan zetten, zodat de voorzitter “Boetje” ons de laatste informatie kan geven voor vertrek. De tip die we mee kregen was o.a. zorg dat je in de nacht bij iemand blijft met een G.P.S. en als je geen voetsporen meer ziet dan zit je waarschijnlijk verkeerd . We moesten de eerste 3 kilometer achter Boetje aanlopen aangezien deze niet gepijld waren, en op de dijk bij de Bossche Broek werden we los gelaten zodat ieder in zijn eigen tempo naar de eerste café rust (28,7 kilometer) mocht lopen alwaar we moesten wachten tot we weer gezamenlijk mochten vertrekken. Maar eerst kregen we nog 2 wagenrusten op 12,7 en 21,3 kilometer waar vrijwilligers voor ons in deze koude ons voorzien van warme dranken en versnaperingen, wij liepen nog maar deze kanjers staan te wachten in de nacht om ons te verwennen (ik wilde mijn petje af doen maar het was “echt” te koud om deze respect betuiging te tonen). 26e bossche honderd 013We kwamen aan in Café SCC d’n As (Empel) om 02.30 uur en mochten weer vertrekken eigenlijk om 03.15 uur maar het werd 10 minuten later omdat ze nog twee personen miste. Tevens was er commotie omdat Rudolf zijn tas kwijt was, nadat hij 2 ererondes in het café had gelopen (omdat de tassen rondom de tafels tegen de muur stonden) bleek dat hij zijn tas niet in de vrachtwagen had afgegeven (en hij kon hem echt niet missen!). Gelukkig hadden ze deze nagebracht zodat hij toch zijn spullen weer tot zijn beschikking had, Boetje blies op zijn fluit om 03.30 uur als teken van vertrek richting Hedel, Ammerzoden op weg naar de 2e café rust De Westhoek in Drunen op 59,9 kilometer. Alvorens hadden we nog 2 wagenrusten op 37,5 (warme drank en koek) en één op 44,6 kilometer deze post langs de Maas was voorzien van boerenkoolstamppot met worst. Deze kwam als geroepen aangezien we voorafgaand  en taai stuk hadden moeten doorstaan diep door de sneeuw en dat was echt bikkelen om deze weilanden te doorstaan. Nadat we de “stoemp” zoals de Belgen deze kost benoemen op hadden  besloten we na de vrijwilligers bedankt te hebben om snel te vertrekken aangezien het gruwelijk waaide op de dijk. Bij café De Westhoek in Drunen kwamen we aan om 8.25 uur aan en we mochten pas weer vertrekken gezamenlijk om 9.30 uur, in de tussentijd maak ik hier gebruik van om mijn schoenen te drogen op de verwarming en mijn nieuwe paar sokken voor te verwarmen. Bestel een uitsmijter met koffie ondertussen zie ik Jan gelukkig weer zijn bidon vullen met een tablet, aangezien hij wilde stoppen ( deze zelfde overweging had hij al na 30 km) dus de weg naar het volgende café was wederom gemaakt door El Caminante en Wandelmaat! Alle 2 de keren was het “Janus” die Jan dwingend/oppeppend de boodschap gaf om hem te doen starten, ik hield me bewust op de achtergrond aangezien ik niet wilde dat Jan zijn eigen kapot ging lopen terwijl ik wel hoopte dat hij deze tocht ging volbrengen samen met mij. Na wederom een gezamenlijke start gingen we richting Waalwijk en dan door de Loonse en Drunense duinen nu deze keer geen los zand maar dat was geen garantie dat het niet zwaar was, namelijk alle sporen waren bevroren en je moest goed opletten waar je liep en dat je niet omzwikte. Dit gebeurde dus wel meerdere malen aangezien je niet geslapen had vannacht en je minder geconcentreerd was hierdoor. Wat een uitzicht, zullen we hier blijven staan.... Welke bus moet jij hebben?Wagenrust 6 (67,2 km)was voorzien van warme chocolademelk en ik koos weer voor thee met suiker met peperkoek. Will  liep met Jan op weg naar  wagenrust 7 (74,2 km) waar we werden voorzien van warme rijstepap evt. met rozijnen en krenten. Op weg naar de 3e café rust in Biezenmortel moesten we nog flinke klimpartijen maken door de Loonse en Drunense duinen voorzien van dikke sneeuwvlokken, Will  had Jan verlaten en ik liet mij zakken daar vertelde Jan mij dat Will van plan was om de lus te gaan lopen (bij post 8 kon je dat kenbaar maken, maar dan moest je daar zijn voor 14.45 uur). Jan maakte kenbaar dat hij de lus niet ging lopen en dat ik maar door moest lopen zodat ik met Will mee kon. Aangekomen in het 3e café De Rustende Jager bestel ik 2 cola 1 voor Jan aangezien ik hem aan zag komen, Will staat plots voor mij en maakte aanstalten om te vertrekken ik reken af en na mijn flesje cola achterover te hebben gegoten maak ik nog gebruik van de wc en vertrek samen met Will en Jenny die liep ook mee met ons mee. We mochten namelijk vanaf 13.00 uur daar vertrekken, ik zeg Jan, Jan en Wilma gedag en wens ze veel succes en vertrek. Na 5 minuten merk ik dat ik mijn handschoenen ben vergeten en deze in het café heb laten liggen, Rudy de Roovere komt bij mij lopen en aangezien ik met hem in Waalwijk samen de 110 km heb gelopen geven we gelijk vol gas en lopen we in een treintje naar wagenrust 8. Vanaf café de Rustende Jager naar de post waar je de lus kon maken was de ondergrond echt Bossche IOO waardig, wederom bevroren modderpaden die voorzien waren van ijs en sneeuw soms zwikte je hier behoorlijk om en aangezien je achter elkaar liep was vooruit kijken niet mogelijk. Het was echt klunen en klauteren door de duinen, alles is door en door nat van de sneeuw zelfs mijn rug en voorhoofd begint te transpireren.Met dikke vlokken sneeuw onderweg, verplicht hand in hand lopen. Net voordat ik wagenrust 8 (Helvoirt) bereik voel ik dat er iets in mijn rechterschoen  niet goed zit en controleer dit ter plaatse, maar ik zie niks het leek of mijn sok dubbel zat maar kan niks zien en trek mijn schoen weer aan.  Ik kwam aan om 14.00 uur op post 8 (81,2 km kreeg hier een overheerlijk vlaflip die erin ging of dat ik in een 3 sterren restaurant een nagerecht had besteld), en had dus ruim de tijd om de lus van 7 kilometer te maken, Jenny liep voor mij en zag ik meerdere malen stil staan om de kramp uit haar benen te strekken. In de lus moest ik mijn extra formulier wat ik moest invullen op post 8 voor deelname aan de 110 km nog ter controle laten stempelen en neem daar nog een cola en chocolade in ontvangst en ga weer op pad. In mijn rechterschoen zit toch iets niet goed en denk dat er een flinke blaar op springen staan (althans zo voelt het!). Om 15.00 uur ben ik uit de lus en heb dus nog ruim de tijd om de laatste 12 kilometer af te leggen, namelijk 3 uur! Ik had het gruwelijk koud na de lus, mijn handen kreeg ik niet meer warm (ik dacht met weemoed terug aan mijn handschoenen die bij Jan in zijn tas zaten, die belde mij op dat hij ze mee genomen had). Ik krijg bij terugkomst bij post 8 nog een overheerlijke vlaflip (klinkt zó raar voor een vlaflip, maar je moest eens weten hoe dankbaar) van Mia de vrouw van Jos van Gorp uit Kasterlee (73 jaar) die elk jaar zelf mee loopt! Het laatste gedeelte van de tocht loop ik alleen naar de sponsor post EMTE in Cromvoirt en tref Rudolf ik vraag of ik even zijn handschoenen aan mag aangezien ik deze echt even wil verwarmen( bedankt nog Rudolf). Bij deze post krijgen we vers sinaasappelsap en een mars aangeboden maar ik blijf toch maar thee drinken maar natuurlijk neem ik wel dankbaar de Mars aan. Op weg naar Lunetten liep plots Will achter mij en samen lopen wij naar wagenrust 9 waar ik nog Rijstepap tot mij neem en samen vertrekken wij voor de laatste kilometers tot het einde van deze “tocht der tochten”. Om 16.55 uur komen wij aan bij de finish sportpark C.H.C/ORCA, André en Henk staan al buiten om mij te ontvangen en binnen staan ook nog Ellen en Ben( bedankt nog voor het presentje, je slaapt er goed op!), Jasper met zijn kinderen Sterre en Noa. Ik neem mijn Bossche bol en diploma in ontvangst en onderweg feliciteert iedereen elkaar met het behaalde resultaat. Na even nagepraat te hebben en jawel 1 glaasje spa-rood vertrek ik naar huis en constateer dat André ook nog mijn ruiten van mijn wagen schoon heeft gemaakt, moet niet gekker worden maar ik was hem erg dankbaar aangezien ik tevreden maar moe naar huis ging. Ik kan het niet genoeg benadrukken maar bij deze nog maar eens organisatie met jullie geweldige vrijwilligers enorm bedankt dat jullie dit evenement  mogelijk maken en diep respect voor de kou die jullie hebben moeten trotseren. Bij thuiskomst een heerlijk bad genomen en daarna pas een inspectie aan mijn voeten gedaan,  wat bleek waren mijn voeten voorzien van vochtrimpels die zo’n raar gevoel gaven met lopen. En na een stevige nachtrust kwam er toch nog 1 blaar te voor schijn als herdenking aan deze fantastische klassieker die met trots de zwaarste 100 km tocht genoemd mag worden van Nederland. Jammer dat op het laatst(103,9 km) mijn GPS horloge batterij-loos was, waarschijnlijk door het koude weer. Totaal 16 1/2 uur gelopen over deze tocht met een gemiddelde van 6,6 kilometer per uur.  Bizar eigenlijk meer als 100 kilometer door de sneeuw wandelen, 95% van de tocht die onverhard is maar 1 ding is zeker volgend jaar hoop ik er weer bij te zijn! Op Omroep Brabant was te lezen dat 10% was uitgevallen http://www.omroepbrabant.nl/?news/187604862/Deelnemer+Bossche+100+na+barre+wandeltocht+Ben+toe+aan+een+Bossche+Bol!.aspx  .

Omroep brabant 26-01-2013>  http://www.omroepbrabant.nl/?news/1875791473/Deelnemer+barre+wandeltocht+Bossche+100+Wij+hebben+allemaal+wel+een+tic!.aspx

Laatste bericht van de Bossche 100: http://www.bossche100.nl/26b/verslagen_fotos.php

Foto’s: https://picasaweb.google.com/107691487209882048371/2013012626eBosscheHonderd#

Route: http://connect.garmin.com/page/activity/activity.faces?activityId=266256575&actionMethod=page%2Factivity%2Factivity.xhtml%3AuserSwitcher.switchSystem&cid=197675

1e) 12-10-2012> Jubileumtocht wsv “Waalwijk’82″ start 22.00 uur Drunen> 110 km.

Op 12 oktober 2012 organiseerde w.s.v. Waalwijk  ’82 hun jubileumtocht aangezien ze 30 jaar bestonden. Er waren diverse afstanden waar je op in kon schrijven op vrijdag de 75, 80, 100 en de 110 km, ik nam met minder geen genoegen en ging voor de hoofdprijs. In eerste instantie zou ik samen met Jan deze uitdaging aangaan maar deze sms-de donderdag  dat hij niet mee ging. De weergoden de week voorafgaand voor vrijdag en zaterdag gaven veel regen aan, dus al mijn spullen hierop aangepast en met name mijn broek  een extra wax beurtje gegeven. De start van hun jubileumtocht zou plaats vinden om klokslag 22.00 uur vanuit Café De Westhoek in  Drunen, de route was in de vorm van een klavertje-4  opgezet zodat ik steeds bij terugkomst van een lus in het Café bij mijn  tas kon om evt. materiaal te verversen. Het terug komen na een x-tal kilometers waar je bent begonnen is eigenlijk best een mentale beproeving , aangezien je eerder geneigd bent (als je een in een dip zit) om de pijp aan Maarten te geven. Op zaterdag zouden de overige afstanden starten en de 50 km zou al vertrekken om 6.00 uur dus met een beetje door stappen zou ik evt.  hier op aan kunnen sluiten als het mee zat. We mochten over deze afstand maximaal 20 uur lopen, na mijn 1e ervaring met 100 km zou het moeten kunnen.  Eenmaal aangekomen in Café De Westhoek haalde ik gelijk mijn startbewijs, en nam een strategische plek in aan een tafel, zodat ik gelijk kon zien wie er deelnam aan de 110 km aangezien deze startbewijzen een gele kleur hadden. Ik wou namelijk niet alleen lopen en kon zó mooi een medegezel uitkiezen die op het oog mijn tempo liep!  Ik zag iedereen binnen komen waaronder Jannie en Appie, Rinda Scheltens, Monique van de Slot en Adriaan, de Europallet trein (Ilona, Jenny en Ari) en vele anderen die ik weleens had ontmoet tijdens eerdere tochten. De voorzitter van w.s.v. Waalwijk’82 hield voorafgaand aan deze wandeling een (zéér kort) toespraakje , en nadat diverse wandelaars naar voren werden geroepen omdat ze vele tochten hadden gemaakt en hiervoor in het zonnetje werden gezet mochten we vertrekken in de duisternis.  Na het uitreiken van de route (1e 25 km lus!) ging ik van begin af aan voorin lopen, we hadden een kopgroep van een man/vrouw of 8 en na het eerste “poncho moment” bleven er 5 over en liepen gestaag over het  asfalt van Elshout, Oud-Heusden, Heusden, Doeveren en weer terug naar het begin punt van Drunen. Onderweg flitst het af en toe heftig maar de donder bleef achterwege. Na een thee en een broodje verdwenen we weer in de nacht, met deze x 4 personen, en komen langs Doeveren, Waalwijk en lopen over de Zomerdijk alwaar de 1e café rust ons voorziet van een versnapering en krentenbrood we kunnen op weg naar het beginpunt alvorens nog een wagenrust te hebben aangedaan. Het was allemaal prima verzorgd en waar je behoefte aan had werd je in voorzien. Na de 2e keer terug zijn gekomen bij het cafe hebben we ongeveer 50 km in de benen zitten, 1 voordeel hadden we het was gelukkig droog en een aangename wandeltemperatuur. We gingen ons na een versnapering klaar stomen voor een lusje van 10 km, die we aflegde in de omgeving van Nieuwkuijk en omstreken. Na een broodje knakworst en een thee, gingen we een lus op die voor mij gesneden koek was aangezien deze 1 van mijn oefen- routes  is en aangezien we al 60 % meer zicht hadden is het allemaal beter te zien. We deden Haarsteeg, Vlijmen ( de route van de avondvierdaagse) en Nieuwkuijk aan. Eenmaal terug bij het Café verwisselde ik mijn natte spullen. De hele  tocht heb ik bij een gangmaker gelopen die al 30 jaar intensief deze wandelsport beoefent, namelijk Rudy de Roovere uit Schelle België die mij weg wijs maakte over de tochten die evt. op mijn agenda in de toekomst komen te staan.

Het laatste A 4-tje van de route die we aangereikt  kregen, is de mooiste route (Parken en Efteling route) en dat hadden ze bij wandelvereniging Waalwijk ’82 goed begrepen aangezien het laatste het langste bij blijft. Jammer genoeg waren de laatste 13 km vanuit mijn poncho waarneembaar, trots als een Pauw kwam ik aan na 14 uur en 23 minuten gelopen te hebben in Café De Westhoek met een gemiddelde van 7.5 km per uur. Ik bedankte Rudy voor al de info en de tips die ik zeker dankbaar in ontvangst heb genomen. Rudy de Roovere was een prettig reisgezelschap en ik zal hem wel vaker tegen komen aangezien hij bijna al de long Distance tochten op neemt in zijn agenda. Mijn 1e stempel in mijn boekje is een feit en smaakt naar meer, Waalwijk bedankt het was super vandaag ondanks een nat slot!

Route: http://connect.garmin.com/activity/232839946#.UHlclB6dHHI.email

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s