St.Edmunds 100 Centurions race 2017

20771580_2156205681071538_1222082024_o

Behalen van het Centurion-limiet……

Na mijn uitvallen in Redcar Engeland vorig jaar zaten wij in het hotel en hoorde wij van Sue en Kevin aan het ontbijt dat in 2017 waarschijnlijk de volgende Centurion race in Bury St. Edmonds zou zijn. De details hoe het parcours eruit zou zien spraken mij wel aan en mijn beslissing stond al vast daar zou ik graag naar toe willen. Eenmaal thuis het er met Carla (mijn vrouw) erover gehad en niks lag mijn avontuur nog in de weg. Kijkende welke hotels er in de buurt waren en hoe er te komen waren de volgende stappen, Frank van der Gullik wilde wel samen reizen en boeken van het geheel nam hij voor zijn rekening. We moesten vliegen naar Londen Stansted en vandaar was het best nog een eindje reizen voor dat we aankwamen in Bury St. Edmunds. Trein, bus of taxi nemen waren een optie….dat was latere zorg.
Trainen en een programma maken welke lange tochten ik wilde gaan lopen tot aan Weert ( Internationaal Wandelevenement OLAT) want daar wilde ik zeker aan de start verschijnen. In Weert waren de plannen om 24 uur te lopen tijd was niet belangrijk gewoon 24 uur vollopen, heel het jaar goed getraind en zonder blessures gelopen ik was er klaar voor. Totdat ik vervelend nieuws kreeg te horen dat mijn vrouw ziek was…het nieuws kwam hard aan en bleek in de nacht tijdens het lopen in Weert nog meer te doen met mij zodat ik besloot te stoppen. Ondanks dat vrienden bij mij waren Jimmy Miljard liep met mij samen de rondjes, Cock Don langs de baan en Appie van Gelder in de verzorging later met Rick besloot ik toch te stoppen na 107 km. Dit was geen goede voorbode om naar Engeland af te reizen en zelf begon ik te twijfelen of ik wel moest gaan. Carla had mij het groene licht gegeven en stond volledig achter mij, die gedachte was voor mij reden om door te gaan met trainen en proberen te focussen op het uitlopen en het halen van de Centurion-limiet.
Een parcours uitgezet van rondjes van 2 mijl in de Bossche broek, muziek op de oren en op het rondje een gedeelte opzoeken waar je blij van word en rondjes lopen. Ondertussen was er al meer bekend hoeveel deelnemers er op de 100 mijl zouden lopen en dat waren er 43 waaronder 17 Nederlanders, 5 Belgen en 2 uit Australië en vele Engelsen. Op een rondje van 2 Mijl is dat niet veel en wist dat in de nacht alleen lopen wel eens vaak zou voorkomen dus was gaan trainen met muziek op de oren om zo afleiding te hebben.
Wij zouden dus gaan met het vliegtuig en met ons zouden ook Appie en Jannie Bos, Jaap Visser en Martin en Monique Vos. Appie had een taxibusje geregeld voor de heen en terug reis op Londen Stansted zodat nu alles geregeld was.

Bury st edmunds 025

Aangekomen in ons hotel hadden we afgesproken om in de middag gezamenlijk naar het parcours te gaan om deze te gaan bekijken. Vooraf boodschappen gehaald die we de volgende dag nodig zouden hebben in de plaatselijke supermarkt die dicht bij het hotel was. Het was even zoeken waar het parcours lag maar vrij snel zagen we pijlen op de grond staan en liepen we de ronde die we de volgende dag 50 keer zouden moeten afleggen. Eerlijk is eerlijk het viel mij een beetje tegen, ze hadden een vlak parcours beloofd maar dit was het zeker niet! Drie flinke klimmen met afdalingen en op dat gedeelte was de ondergrond ook niet al te best, de andere helft van het parcours was perfect qua ondergrond. Ik had mijn conclusie al getrokken dit word een pittig klusje….50 km gaat nog wel maar dan moet je nog 110 km……..
In de avond gingen we nog gezamenlijk eten in ons hotel, en hierna besloot ik naar mijn kamer te gaan. De rest bleef nog iets drinken maar ik wilde alles klaar leggen en rusten, nadenken of ik niks vergeten was en focussen.

 

 

De wedstrijd-dag

Het ophalen van de bescheiden in de sporthal kon vanaf 9.00 uur in de ochtend, wij gingen met de taxi naar de sporthal toe omdat we ook de boodschappen nog mee moesten nemen. Op zich lag de start op loopafstand maar dit was net zo relaxt. Eenmaal het nummer opgeplakt ging ik mijn spullen naar de tent brengen die Sue en Kevin hadden geregeld voor ons.
Monique Vos en Sabinne Tebbens zouden ons gaan verzorgen en ondanks dat ze heel ervaren zijn en weten wat hun te wachten staat heb ik me verbaast dat ze iedereen in de watten hebben gelegd. Ze zijn over hun eigen grenzen gegaan om ons tijdens “de regen” en in de nacht “de kou” heel de nacht wakker te blijven ons op de been te houden. Ik heb ze meerdere keren bedankt maar wil het toch nog op schrift hebben dat ik ze erg dankbaar ben.
Terug naar de sporthal waar we 30 minuten voor aanvang werden verwacht voor een briefing. Daar kan ik heel kort over zijn ik verstond er geen klap van, ben de Engelse taal niet machtig en het was bijna niet te verstaan. Hoorde wel dat er iets niet mocht en dat was muziek onderweg…als ik het goed had begrepen! Vroeg dit nog na aan Veronica en inderdaad was het zó, dit was een tegenvaller zeker omdat er tot dan aan toe niks over was beschreven in alle info die wij hadden gehad voorafgaand. Toen we naar buiten liepen begon het te stort regenen en ik besloot zo lang mogelijk te wachten we hadden nog ongeveer 15 minuten tot de start. Het wachten was beloond want het begon te miezeren, lopende naar de start kwamen we langs onze tent en ik doe mijn muziek in de tas en pak een wegwerpponcho mee. Trok deze aan totdat de start definitief was, want lopen met poncho word je net zo nat door de condens.

De start

image

Na aftellen mochten we in de stromende regen weg, kwam al snel te lopen met mijn Belgische vrienden Peter Asselman en Gustaaf Salu (Staf), en dit zou zo blijven tot ongeveer 40 km. We liepen prima op tempo en het verschilde per mijl, dan weer 7.9…8 per uur en het stuk van klimmen iets minder maar gemiddeld kwamen we toch op 7.8 uit. We hadden regenbuien van 12.00 uur tot ongeveer 17.00 uur afwisselend met stukken droog. Hierna geen regen meer gehad en de temperatuur was prima veel zuurstof in de lucht ik vond het prettig.
Op ongeveer de helft krijg ik te maken met maagproblemen, tot die tijd had ik goed kunnen eten voornamelijk wit brood met jam. Kreeg niks meer echt opgenomen en besluit elke ronde een minuutje of wat te zitten iets te pakken en hopen dat het binnen blijft. In onze verzorgingstent kreeg ik steeds een deken omgeslagen want het werd koud en zeker als je stilzat. Maar eenmaal weer aan het lopen moet ik het weer uitspugen dit ging zó tot ongeveer km 135, blokjes kaas bleken prima te vallen (vet of zout?) in ieder geval ik krijg weer vleugels en kwam weer bij Staf te lopen liep 1 ronde voor hem en Peter liep weer een ronde voor mij… Peter liep als een trein!

image
Ook de Belgische verzorgingsploeg was bezorgd en behulpzaam, de moeder van Peter en de vrouw van Staf waren vriendelijk en ook hun wil ik enorm bedanken voor al wat ik kreeg aangeboden. Ook dit jaar was België en Nederland één grote familie onder tijdens voor en na de wedstrijd.
We kregen berichten door dat er al veel uitvallers waren, en dat maakte het parcours nog leger het duurde soms eeuwen voordat je iemand zag. Iedereen van de organisatie was vriendelijk en door hun werden we steeds aangemoedigd maar op dooie stukken was wakker blijven en focussen moeilijk. Was in ieder geval blij dat het licht werd en de zon zich liet zien, atleten die klaar waren of uit waren gevallen langs het parcours kwamen staan zodat je weer afleiding had.
De laatste rondes waren aangebroken en ik was blij zo blij dat ik dit jaar was gefinisht, het stijgen en dalen kost een hoop extra en ik was blij als dat stuk weer achter me had zodat je snelheid kon maken op het betere stuk van het parcours want dat was het je kon je snelheid niet vasthouden.
De bel horen, de laatste ronde lopen, iedereen bedanken die heel de nacht voor je heeft klaar gestaan de laatste aanmoedigingen en dan binnen komen…..wat is dat mooi!!!! Hier heb je dan het hele jaar voor getraind en ondanks alles ben ik zó dankbaar dat ik kon gaan.

De organisatie had het prima voor elkaar met al hun enthousiaste vrijwilligers chapeau voor allen…………

20663971_1526397964084049_6335533399243201111_n

 

 

Foto’s:
https://photos.google.com/share/AF1QipOxQBTvwf5D_u-aQIAEPvn0gGMiYsBdvXaiqMUjPyI2t74ISw0-9V5Ivb3Dh2KRrg?key=OEF5Vnp0ODVsQUtrNGxyczdNUmcwUnlVOUE0RnBR

Uitslag:

http://www.belgianwalkingassociation.com/nl/race-results/race-results-cat/engeland/centurion-open-100-mile-race-walk

GPS-Track: Helaas liet mijn batterij van mijn garmin me in de steek waardoor er maar 144 km op staan km 145/146 zijn hele rare metingen.

https://connect.garmin.com/modern/activity/1902982780

20706162_316993742095827_1106123024_o

 

Advertenties